طنز/ منشور حقوق بشر محمود
شنبه و یکشنبهای که گذشت، متعلق به دو مرد بزرگ تاریخ کشورمان بود!
- خط اول: منم محمود، پاکدستِ پاکدستان و خادم ایران. من خدمتگزاریام را در خزر و سرخس و خرمشهر و خلیج همیشگی فارس، فریاد خواهم زد، فریاااد خواهم زد. جان؟! بله چشم.
- خط دوم: فرمان دادهام بدنم را بدون تابوت و زنبیل و مومیایی و فقط با کاپشن عزیزم در خاک بگذارند تا ذرات بدنم خاک این سرزمین را تشکیل دهند (فقط حواستون باشه جیبهای کاپشنم رو چک کنید که چیز دیگهای خاک این سرزمین رو تشکیل نده، همین بدن کفایت ميکنه).
- خط سوم: منم محمود، رفیق گرمابه و گلستان مشایی و رفیق جینگ بقایی! قافیه رو حال کردید؟ عرض میکردم؛ در زمان مدیریت بنده از شرق تا غرب دور (خیلی دور)، زیر نظر ما بود. تا جاییکه برایمان از اقصی نقاط جهان تخممرغ و ماست محلی و بامبو میفرستادند.
- خط چهارم: از افتخارات من این بود که اگر مثلا در هنگام شروع به کارم، قیمت یک قوطی کبریت 100تومان بود، در پایان دوره مدیریتم نیز آن قوطی کبریت را میشد با 100 تومان تهیه کرد. البته مسلما اینکه داخل قوطی کبریت، چوب کبریتی باقی نمانده بود اهمیت چندانی نداشت.
- خط پنجم: پس پرتترین نقاط دنیا را خریدیم و دستور ساخت آلونکهایی را در آن دادیم. دروازههای بزرگ آلونکها را با چوبهای نیم سوخته و حلبی استوار نمودیم.
- خط ششم: یعنی وجدانا الان این منشور رو گذاشتید توی موزه دارید میخونید؟ چه باحال :) سلااام، یوهو!