سریال لندمن ؛ یک وسترن امروزی با محوریت نفت

 سریال «لندمن» Landman یکی دیگر از ساخته‌های تیلور شریدان (خالق Yellowstone و 1883) است که با یک قصه خاص و جذاب بیننده را با خود همراه کرده و زوایایی دیده نشده از صنعت نفت و گاز تگزاس را به تصویر می‌کشد. «لندمن» تصویری واقع‌گرایانه از صنعت نفت و چالش‌های اخلاقی و عملیاتی مرتبط با آن ارائه می‌دهد.

فصل اول سریال پخش شده و فصل دوم در حال پخش است. بودجهٔ ساخت هر فصل از این سریال، حدود ۵۰ میلیون دلار بوده است. آمارها نشان می‌دهد ۱۴.۹ میلیون خانوار جهانی، فصل اول سریال دیده‌اند. لندمن در ۴ هفتهٔ متوالی، پربیننده‌ترین سریال اورجینال پارامونت پلاس (Paramount+) شده است. اپیزود اول فصل دوم این سریال، تنها در دو روز ۹.۲ میلیون بازدید داشت.

یکی از برگ‌های برنده سریال‌های ساخته تیلور شریدان ترکیب تصاویر زیبا و چشم نواز با موسیقی است که در سریال یلواستون هم شاهد آن بودیم. در «لندمن» برخلاف طبیعت کوهستانی و جنگلی یلواستون صحرایی گرم و خشک را می‌بینیم که هیچ چیز جز دکل‌های نفتی در آن نیست اما باز ترکیب این زمین خشک و بایر با آتش و تم رنگی گرم فضا همراه با موسیقی یک تجربه دیدادری شنیداری جذاب را برای مخاطب فراهم می‌کند.

تیلور شریدان خالق سریال لندمن

فصل اول سریال در نوامبر 2024 آغاز شد و فصل دوم، با اضافه‌شدن کاراکتر «سام الیوت» (Sam Elliott) به‌عنوان پدر تامی، روابط خانوادگی را عمیق‌تر می‌کند. شریدان در مصاحبه با هالیوود ریپورتر گفت: «فصل دوم دربارهٔ پدران و پسرانی است که نفت، آن‌ها را از هم جدا می‌کند». 

زمان سریال شاید در سال 2025 اتفاق بیفتد، اما فضای وسترنش از هر سریال مدرن تیلور شریدان قوی‌تر و خالص‌تر است. غرب تگزاس اینجا دیگر فقط پس‌زمینه نیست؛ خودش یک شخصیت زنده و خشن است.

بیابان‌های وسیع پر از پمپ‌های نفتی که مثل اسب‌های آهنی شبانه‌روز سر تکان می‌دهند، گرد و غبار قرمز که با هر وانت بلند می‌شود و صدای مداوم فلز و موتور، دقیقاً همان «موسیقی وسترن مدرن» را می‌سازد که شریدان عاشقش است.

نمادهای تگزاسی هم به شکل هوشمندانه و بدون اغراق وارد شده‌اند. کلاه کابویی‌های Stetson که هنوز روی سر کارگرها و مدیران است، بوت‌های Lucchese پاشنه ‌بلند، کمربندهای بزرگ با سگک نقره‌ای، وانت‌های فورد F-350 با گلگیرهای پهن، بارهای محلی با تابلوهای نئونی Lone Star Beer و مهم‌تر از همه، لهجهٔ غلیظ تگزاسی که حتی بیلی باب تورنتون با آن حرف می‌زند.

بیلی باب تورنتون در سریال لندمن

قهرمانان سریال لندمن، تفنگ‌به‌دست نیستند؛ بلکه کارگرهایی‌اند که با چکمه‌های فولادی و کلاه ایمنی زرد در دمای ۴۵ درجه کار می‌کنند. مردانی تنها در برابر طبیعت بی‌رحم، خانواده‌هایی که به خاطر زمین و ثروت از هم می‌پاشند و یک قانون نانوشته که می‌گوید «در تگزاس، یا قوی باش، یا بمیر». 

سریال «لندمن» دقیقاً همان وسترن قرن بیست‌ویکمی است که شریدان قولش را داده بود؛ فقط به جای شش‌لول، حالا قراردادهای نفتی و تلفن‌های ماهواره‌ای در دست قهرمان‌هاست.

بیلی باب تورنتون نقش «تامی نوریس» رو بازی می‌کند؛ یه «لندمن» یا واسطه‌ی حرفه‌ای که باید زمین‌های مردم رو برای حفاری نفت اجاره یا خریداری کند، با شرکت‌های بزرگ قرارداد ببندد و همزمان با بحران‌های خانوادگی و رقبای بی‌رحم دست‌وپنجه نرم کند.

منتقدان بازی بیلی باب تورنتون را تحسین کرده‌اند و اجرای او را در نقش یک نفتی با تجربه که با چالش‌های صنعت مواجه است، بسیار جذاب است. دیالوگ‌های تند و قوی او به عمق شخصیت افزوده و جذابیت سریال را افزایش داده است. 

تصویر واقع‌گرایانه سریال از عملیات صنعت نفت و همزمان توجه به جزئیات، تجربه‌ای فراگیر از دنیای حفاری نفت برای بینندگان فراهم و به درک بهتر پیچیدگی‌های این صنعت کمک می‌کند.

با پیشروی داستان، تامی باید با بحران‌های فزاینده‌ای روبه‌رو شود که نه تنها موقعیت شغلی او، بلکه روابط خانوادگی‌اش را نیز تهدید می‌کند. در اصل سریال به بررسی تعاملات پیچیده بین زندگی حرفه‌ای و شخصی تامی می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه تصمیمات او بر خانواده و همکارانش تأثیر می‌گذارد. 

یکی از جذابیت‌های سریال شخصیت پردازی نقش‌های اصلی است که هر کدام به نوعی بیادماندنی و ویژگی‌های خاص خود را دارند که در ذهن هر تماشاگری حک می‌شود. بازی «آلی لارتر» در نقش «آنجلا نوریس» همسر تامی، تعادل و توازنی بین خشونت و کمدی می‌سازد.

«دمی مور» در نقش «کمی میلر» همسر سابق تامی، به داستان عمق عاطفی می‌دهد. نقش او در فصل دوم سریال Landman بیشتر شده و نقدهای مثبتی دریافت کرده است. بازی «سام الیوت» به‌عنوان «تی‌ال نوریس» (پدر تامی) روابط خانوادگی را تلخ می‌کند. الیوت در هالیوود ریپورتر گفته است: «نوشتن شریدان برای من هدیه‌ای است؛ مثل بازگشت به ۱۸۸۳.»

البته برخی اوقات پرداختن به پاره‌ای مسائل حاشیه‌ای داستان هم باعث می‌شود که توازن روایی سریال از حالت تعادل خارج شود، مانند دختر تامی که واقعا چندان نقش مهمی در این داستان ندارد و شاید تنها شخصیت یک بعدی و بدون ظرافت این مجموعه است، حال شاید در فصل‌های بعدی برای آن خواب‌هایی دیگری دیده باشند! اما علی رغم این مشکلات هم باز لندمن استانداردی قابل قبول و بالاتر از سطح معمول را داراست. 

شاید بتوان گفت پیام جوهری سریال این است که نفت همان اندازه که آبادگر است ویرانگر هم هست و همه کسانی که با این صنعت درگیر هستند به شکلی همیشگی ترکیبی از موفقیت و شکست را تجربه می‌کنند، از مدیران کمپانی‌های بزرگ گرفته تا کارگران ساده‌ای که مشغول حفاری هستند. 

دیدن این مجموعه به وقت گذاشتن برای آن می‌ارزد، از آن جنس سریال‌هایی است که با دیدن آن در خاطرتان نقش می‌بندد و منتظر فصل بعدی آن خواهید ماند. 

منبع: عصر ایران