ژن‌ها عامل پیری و جوانی شدند

یافته‌های یک بررسی بزرگ که در ژورنال Science منتشر شده، نشان می‌دهد که ژنتیک می‌تواند تا ۵۵ درصد از طول عمر یک فرد را تعیین کند. این رقم بسیار بالاتر از تخمین‌های قبلی است که از ۶ تا ۳۳ درصد متغیر بودند.

پژوهشگران با بررسی دوقلوهای همسان و جدا کردن مرگ و میر ناشی از عوامل خارجی مانند تصادفات یا عفونت‌ها، از مرگ و میر مرتبط با پیری داخلی، مانند بیماری‌های مزمن یا کاهش طبیعی سلامت، به این نتیجه رسیدند.

آنها گفتند که با انجام این کار، توانسته‌اند تصویر واضح‌تری از رابطه بین ژنتیک و طول عمر به دست آورند.

ما از قبل می‌دانیم که ژن‌های ما محدودیتی برای طول عمر ما تعیین کرده‌اند، ما حداکثر ۱۲۰ سال زندگی می‌کنیم، یک سلول مخمر ۱۳ روز و نهنگ‌های قطبی ۲۰۰ سال. از سوی دیگر، حتی مرگ‌ومیرهای ناشی از عوامل خارجی مثلا عفونت‌ کرونا هنوز ممکن است تحت تاثیر ژنتیک باشند.

این پژوهشگران با در نظر گرفتن افزایش خطرات بهداشتی با افزایش سن داده‌هایشان را دوباره بررسی کردند و ژنیک هنوز حدود ۵۰ درصد از امید به زندگی را توضیح می‌داد.

یافته‌های این تحقیق همچنین از تحقیقات قبلی پشتیبانی می‌کند که نشان می‌دهد افرادی که تا ۱۰۰ سالگی زندگی می‌کنند، اغلب ژن‌هایی دارند که خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن را کاهش می‌دهند و آنها را از آسیب‌های ناشی از افزایش سن محافظت می‌کند.

تاکنون، فقط چند ژن - FOXO۳، APOE و SIRT۶ - با طول عمر مرتبط شده‌اند، اما احتمالا طول عمر بوسیله بسیاری از ژن‌ها که با هم کار می‌کنند، تعیین می‌شود، نه فقط یک ژن.

در عین حال همچنان سبک زندگی مهم است و ۴۵ درصد طول عمر شما هنوز تحت تاثیر رژیم غذایی، ورزش و عادات زندگی است.

منبع: همشهری