تصاویر| نبرد رهگیرهای افسانه ای؛ اف-14تامکت آمریکایی بهتر است یا میگ-31فاکس هاوند روس

در دنیای هوانوردی نظامی، نبرد برای تسلط بر آسمان همواره با نوآوری های شگفت انگیزی همراه بوده است. این اینفوگرافیک به مقایسه دو جنگنده رهگیر افسانه ای می پردازد که برای اهداف مشابه اما با فلسفه های مهندسی متفاوت ساخته شده اند: گرومن اف-14 تامکت (Grumman F-14 Tomcat) و میکویان میگ-31 فاکس هاوند (Mikoyan MiG-31 Foxhound).

اف-14 تامکت با بال های متغیر و موشک های دوربرد فینیکس (AIM-54)، نماد قدرت نیروی دریایی آمریکا بود که وظیفه حفاظت از ناوهای هواپیمابر را بر عهده داشت. در مقابل، میگ-31 به عنوان جانشین میگ-25، با سرعت خیره کننده و رادار قدرتمند «زاسلون» (Zaslon)، به منظور رهگیری بمب افکن ها و موشک های کروز در پهنه وسیع شوروی سابق طراحی شد.

نگاهی به آمارهای کلیدی

سرعت: میگ-31 با ثبت سرعت 2.8 ماخ، برتری محسوسی در تعقیب و گریزهای سریع دارد.

برد عملیاتی: فاکس هاوند با 1450 کیلومتر شعاع رزمی، ماندگاری بیشتری در آسمان نسبت به تامکت دارد.

تسلیحات اصلی: هر دو پرنده به موشک های غول پیکر دوربرد (ایم-54 فینیکس برای اف-14 و ویمپل آر-33 برای میگ-31) مجهز هستند که اجازه می دهند هدف را پیش از آنکه دیده شوند، منهدم کنند.

سرعت و رهگیری

در بحث سرعت و توان رهگیری، میگ-31 عملا یک سر و گردن بالاتر قرار می ‌گیرد. این جنگنده با رسیدن به سرعت حدود 2.8 ماخ، بیشتر شبیه یک موشک سرنشین‌ دار عمل می ‌کند تا یک جنگنده کلاسیک و دقیقا برای این ساخته شده که در کمترین زمان ممکن به تهدیداتی مثل بمب ‌افکن‌ ها یا موشک ‌های کروز برسد.

در مقابل، اف-14 با سرعت حدود 2.3 ماخ همچنان بسیار سریع است، اما طراحی آن بیشتر بر تعادل میان سرعت، کنترل و ماموریت‌ های متنوع متمرکز بوده است. به همین دلیل، در یک سناریوی تعقیب و گریز مستقیم و پرسرعت، برنده واضح این بخش میگ-31 است.

Mikoyan MiG-31 Foxhound

رادار و کشف هدف

وقتی صحبت از چشم‌ های این دو پرنده می ‌شود، میگ-31 با رادار «Zaslon» برتری محسوسی دارد؛ سیستمی که به ‌عنوان یکی از نخستین رادارهای آرایه فازی عملیاتی، توانایی کشف و رهگیری همزمان چند هدف در فواصل بسیار دور را فراهم می ‌کرد و برای پوشش دادن آسمان وسیع شوروی طراحی شده بود.

در سوی دیگر، اف-14 با رادار AWG-9 هنوز هم یکی از نمادهای فناوری پیشرفته دوران جنگ سرد به حساب می ‌آید و قابلیت درگیری همزمان با چند هدف را داشت. با این حال، اگر معیار را برد کشف و قدرت خام رادار بگذاریم، کفه ترازو به سمت میگ-31 سنگین ‌تر می ‌شود.

تسلیحات دوربرد

در زمینه تسلیحات، رقابت بسیار نزدیک ‌تر می‌شود.  اف-14 با موشک افسانه ‌ای AIM-54 Phoenix این امکان را داشت که اهداف را از فاصله بسیار دور، حتی پیش از آنکه وارد محدوده درگیری شوند، منهدم کند و همزمان چندین هدف را زیر نظر بگیرد.

در مقابل، میگ-31 به موشک R-33 مجهز بود که برای شکار اهداف بزرگ و سریع مثل بمب ‌افکن ‌ها طراحی شده و در نقش رهگیری مستقیم بسیار موثر عمل می ‌کند. در مجموع، از نظر برد و قدرت تخریب، این دو تقریبا در یک سطح قرار دارند، اما تامکت در سناریوهای پیچیده ‌تر و چندهدفه انعطاف بیشتری از خود نشان می ‌دهد.

Grumman F-14 Tomcat

انعطاف‌ پذیری و نبرد نزدیک

اینجاست که ورق کاملا برمی‌ گرد. اف-14 با طراحی بال‌ های متغیر و تمرکز بر مانورپذیری، این توانایی را دارد که وارد نبردهای نزدیک شود و همچنان خطرناک باقی بماند. در مقابل، میگ-31 اساسا برای چنین شرایطی ساخته نشده؛ این جنگنده سنگین و فوق ‌سریع ترجیح می ‌دهد قبل از نزدیک شدن دشمن، کار را تمام کند. بنابراین اگر درگیری به فاصله نزدیک کشیده شود، برنده واضح این بخش اف-14 است.

منبع: عصر ایران