تایید وجود هاله نوری در یک خوشه کهکشانی آرام

تلسکوپ‌های رادیویی، وجود یک هاله با مقیاس ۳.۶ میلیون سال نوری را در یک خوشه کهکشانی غیرمعمول و آرام تأیید کردند.

ستاره‌شناسان از تلسکوپ رادیویی غول‌پیکر ارتقایافته «uGMRT» و تلسکوپ رادیویی «MeerKAT» برای مشاهده خوشه کهکشانی «RXCJ0232-4420» استفاده کرده‌اند. نتایج مشاهدات جدید، اطلاعات مهمی را درباره ماهیت این خوشه کهکشانی ارائه می‌دهند.

به نقل از فیز، خوشه‌های کهکشانی شامل هزاران کهکشان هستند که با نیروی گرانش به هم متصل شده‌اند. آنها عموماً در نتیجه ادغام تشکیل می‌شوند و با جمع شدن زیرخوشه‌ها رشد می‌کنند. بنابراین، آنها می‌توانند آزمایشگاه‌های عالی برای مطالعه تکامل کهکشان‌ها و کیهان‌شناسی باشند.

خوشه RXCJ0232–4420 یک خوشه کهکشانی بزرگ با ویژگی انتقال به سرخ تقریباً ۰.۰۶۶ است که در سال ۲۰۰۲ کشف شد. هسته سرد و آرام این خوشه میزبان دو مورد از درخشان‌ترین خوشه‌های کهکشانی با نام‌های «BCG-A» و «BCG-B» است که حدود ۳۳۰ هزار سال نوری از هم فاصله دارند.

مشاهدات پیشین درباره RXCJ0232-4420، انتشار پراکنده‌ای را در مرکز BCG-A نشان دادند که شبیه یه یک هاله کوچک رادیویی معمولی است، اما برخی بررسی‌های دیگر، انتشار پراکنده در مقیاس خوشه را تا حدود ۳.۶ میلیون سال نوری نشان دادند که با اندازه یک هاله رادیویی غول‌پیکر سازگار است. علاوه بر این، دو کاندیدا نیز در شرق و جنوب انتشار پراکنده شناسایی شده‌اند.

بنابراین، با توجه به این که فرض می‌شود هاله رادیویی RXCJ0232-4420 بسیار بزرگتر و قوی‌تر از یک هاله کوچک معمولی است، اما نه نزدیک به مقیاس یک هاله غول‌پیکر، این خوشه به عنوان یک سیستم منحصربه‌فرد برای بررسی چگونگی تبدیل ساختارهای رادیویی کوچک به ساختارهای غول‌پیکر در نظر گرفته می‌شود.

به همین دلیل، گروهی از ستاره‌شناسان به سرپرستی «پرالای بیسواس»(Pralay Biswas)، پژوهشگر «مرکز ملی اخترفیزیک رادیویی»(NCRA) در هند تصمیم گرفتند با استفاده از تلسکوپ‌های uGMRT و MeerKAT نگاه دقیق‌تری به RXCJ0232-4420 بیندازند.

مشاهدات نشان دادند که تابش رادیویی مرکزی RXCJ0232-4420 در همه فرکانس‌ها فراتر از ۳.۳ میلیون سال نوری امتداد دارد و این وجود یک هاله رادیویی غول‌پیکر را در این خوشه تأیید می‌کند. علاوه بر این، یک کاندیدای رادیویی شرقی با اندازه خطی تقریباً ۹۸۰ هزار سال نوری شناسایی شد.

این پژوهش نشان داد که تحلیل همبستگی نقطه‌به‌نقطه، روشنایی سطحی رادیویی و پرتو ایکس، همبستگی مثبت قوی را بین بخش‌های غیرحرارتی و حرارتی محیط درون خوشه‌ای RXCJ0232-4420 نشان می‌دهد. علاوه بر این، ریخت‌شناسی پرتو ایکس و ویژگی‌های ترمودینامیکی نشان می‌دهد این یک سیستم دینامیکی میانی است که میزبانی یک هسته سرد را بر عهده دارد؛ در حالی که شواهدی را برای زیرساختار ملایم نشان می‌دهد.

منبع: ایسنا