تصاویر| نمونه ای برجسته از بروتالیسم متأخر و مدرنیسم شرکتی آمریکا
هتل حیات ریجنسی سانفرانسیسکو که در دهه ۱۹۷۰ میلادی تکمیل شد، فراتر از ظاهر بتنی و پلهدار خود، گنجینهای داخلی را در خود جای داده است. طراحی منحصربهفرد جان پورتمن باعث شده تا این هتل به دلیل داشتن بزرگترین لابی جهان طبق ثبت رکورد گینس، شهرتی جهانی کسب کند.
هتل حیات ریجنسی در شهر سانفرانسیسکو، علیرغم نمای بیرونی بتنی و پلهدار خود، در فضای داخلی میزبان یکی از شگفتانگیزترین طراحیهای معماری جهان است. این بنا که در دهه ۱۹۷۰ میلادی و توسط معمار مشهور، جان پورتمن طراحی و تکمیل شده است، فراتر از یک هتل معمولی، تجربهای بصری منحصربهفرد را ارائه میدهد.
این ساختمان در سال ۱۹۷۳ تکمیل شد و توسط معمار آمریکایی جان پورتمن طراحی شد؛ کسی که نقش مهمی در شکلگیری مفهوم «هتل-آتریوم» داشت. ایده اصلی او این بود که بهجای راهروهای بسته و معمولی، یک فضای داخلی عظیم و باز ایجاد کند که مثل یک شهر کوچک درون ساختمان عمل کند.
مهمترین ویژگی این هتل، لابی بسیار بزرگ و آتریوم مرکزی چندطبقه آن است که در زمان ساخت بهعنوان یکی از بزرگترین فضاهای داخلی سرپوشیده جهان شناخته شد و همین موضوع باعث شهرت جهانی آن شد.
از نظر معماری، این بنا نمونهای از بروتالیسم متأخر و مدرنیسم شرکتی آمریکا هم محسوب میشود؛ با بتن نمایان، حجمهای پلهای، و تأکید بر مقیاس عظیم. در عین حال، فضای داخلی آن بر خلاف ظاهر خشن بیرونی، یک تجربه فضایی نمایشی و سینمایی ایجاد میکند که امضای کارهای پورتمن است.
منبع: عصر ایران
