مدفوع یک دایناسور راز انقراض ناشی از برخورد سیارک در ۶۶ میلیون سال پیش را فاش کرد

دانشمندان تکه‌ای از فسیل‌ مدفوع یک دایناسور را کشف کرده‌اند که می‌تواند به حل معمایی کمک کند که سال‌ها ذهن پژوهشگران را به خود مشغول کرده بود. پر یک پرنده که این جانور ماقبل تاریخ ۶۶ میلیون سال پیش خورده، درون مدفوع آن باقی مانده است.

این پر می‌تواند اطلاعات تازه‌ای درباره یک پرسش علمی قدیمی در اختیار پژوهشگران قرار دهد. بقایای این مدفوع باستانی، تصویری از غذایی را که یک دایناسور در گذشته خورده است را در اختیار پژوهشگران قرار داده و شاید بتواند توضیح دهد که چرا برخی پرندگان پس از برخورد سیارک که به انقراض دایناسورها منجر شد، توانستند زنده بمانند.

وقتی سیارک ۶۶ میلیون سال پیش با زمین برخورد کرد، بیشتر موجودات ماقبل تاریخ از بین رفتند؛ از جمله دایناسورها و بخش عمده پرندگان. با این حال، گروهی از پرندگان که با نام Neornithes شناخته می‌شوند، از این رویداد جان سالم به در بردند و تمام پرندگان امروزی از نسل همین گروه هستند. این مدفوع که کوپرولیت (coprolite) نامیده می‌شود، احتمالاً متعلق به یک دایناسور با جثه متوسط، مانند یک تی رکس، بوده که در منطقه‌ای زندگی می‌کرده که امروزه ایالت مونتانای آمریکا در آن قرار دارد.

پژوهش جدید دیرینه‌شناسان موزه فیلد شیکاگو نشان می‌دهد بقایای پر و استخوان موجود در این مدفوع به گروهی از پرندگان به نام Hesperornithiformes تعلق داشته است. این جانوران، پرندگانی بدون توانایی پرواز و بدون دندان بودند که در دریا شنا کرده و از موجودات دریایی تغذیه می‌کردند. همین موضوع وجود فلس ماهی در معده این پرنده را توضیح می‌دهد، جانوری که پیش از خورده شدن توسط دایناسور، در دستگاه گوارش پرنده قرار داشته است.

بقایای Hesperornithiformes که در سال ۲۰۱۶ کشف شدند، ممکن است سرنخی درباره علت زنده ماندن Neornithes را در اختیار پژوهشگران قرار دهند، چراکه این دو گروه پرندگان ارتباط نزدیکی با یکدیگر داشتند. جینگ‌مای اوکانر، نویسنده اصلی این پژوهش جدید، می‌گوید:

این پر بسیار زیبا و به‌خوبی حفظ شده و از منبعی کاملاً غیرمنتظره به دست آمده است. هیجان‌انگیز است که چنین کشفی می‌تواند به ما در پاسخ دادن به این پرسش بزرگ در دیرینه‌شناسی کمک کند.

تا جایی که می‌دانم، هیچ‌کس تاکنون به فکر جست‌وجوی پر یا بررسی پرها در کوپرولیت‌ها نیفتاده بود، بنابراین انجام این پروژه واقعاً هیجان‌انگیز به نظر می‌رسید.

ما فکر می‌کنیم نوع پرهایی که این پرندگان داشتند و/یا شیوه‌ای که این پرها را می‌ریختند، ممکن است یکی از عوامل اصلی در انقراض انتخابی در پایان دوره کرتاسه بوده باشد؛ به عبارت دیگر، همین موضوع می‌تواند توضیح دهد که چرا برخی پرندگان از بین رفتند و برخی دیگر توانستند زنده بمانند.

به نظر می‌رسد پرهای برخی از این پرندگان غواص ظاهری شبیه پرهای پرندگان امروزی بوده و خاصیت ضدآب داشته‌اند، اما در کنار آنها پرهای کوچک‌تر، کرک‌مانند و ابتدایی‌تری نیز روی بدنشان وجود داشته که ما آنها را با دایناسورها و انانتیورنیس‌ها (enantiornithines) مرتبط می‌دانیم.

منبع: روزیاتو