گنج 67 میلیون‌ساله‌ای که یک دامدار در مزرعه شخصی‌اش کشف کرد
جودی پیرسون، دامدار اهل ایالت مونتانای آمریکا، در سال ۲۰۱۹ فسیل یک دایناسور را در زمین شخصی خود کشف کرد. هفت سال بعد، اسکلت این دایناسور که به نام او جودی نام‌گذاری شده بود، در حراجی ساتبیز نیویورک به قیمت چشمگیر ۴۷٫۳ میلیون دلار فروخته شد.
فرادید| این فسیل که قدمت آن به حدود ۶۷ میلیون سال پیش بازمی‌گردد، به دایناسوری از سرده نانوتیرانوس تعلق دارد؛ جانوری که هویت آن برای دهه‌ها موضوع اختلاف‌نظر دیرینه‌شناسان بود.
به گزارش فرادید؛ پیرسون بقایای این دایناسور را در سازند زمین‌شناسی هل کریک، نزدیک شهر جردن در شهرستان گارفیلد ایالت مونتانا پیدا کرد. این منطقه یکی از مهم‌ترین محوطه‌های فسیلی آمریکای شمالی است و شواهد ارزشمندی از زیست‌بوم‌های اواخر دوره کرتاسه را در خود حفظ کرده است؛ دوره‌ای که حدود ۶۶ میلیون سال پیش با انقراض دایناسورهای غیرپرنده به پایان رسید.
پس از کشف، گروهی از متخصصان فسیل را از زمین خارج و برای نمایش آماده کردند. روند کشف و استخراج آن نیز در سال ۲۰۲۰ در مجموعه مستند شکارچیان دایناسور از شبکه دیسکاوری به نمایش درآمد.
اهمیت این فسیل بیش از هر چیز به میزان سالم‌ماندن آن مربوط است. به گفته ساتبیز، اسکلت جودی حدود ۱۹۱ قطعه استخوان فسیل‌شده دارد و نزدیک به ۷۰ درصد کامل است. این اسکلت پس از آماده‌سازی برای نمایش، حدود ۶ متر طول و ۲٫۹ متر ارتفاع دارد.
جمجمه تقریباً کامل و دندان‌های متمایز آن اطلاعات ارزشمندی درباره ویژگی‌های کالبدشناختی این دایناسور فراهم می‌کنند. در حال حاضر تنها سه اسکلت نسبتاً کامل از نانوتیرانوس شناخته شده است؛ موضوعی که جودی را به نمونه‌ای بسیار کمیاب تبدیل می‌کند.
رقابت در حراجی و فروش ۴۷٫۳ میلیون دلاری
ساتبیز پیش از برگزاری حراج در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶، ارزش این اسکلت را بین ۶ تا ۹ میلیون دلار برآورد کرده بود. بااین‌حال، رقابت شش خریدار بالقوه طی حدود ۱۲ دقیقه، قیمت را بسیار فراتر از انتظار برد. پیشنهادها هم از طریق تلفن و هم به‌صورت اینترنتی ارائه شدند و در نهایت، قیمت فروش با احتساب هزینه‌های حراج به ۴۷٫۳ میلیون دلار رسید.
خریدار نهایی هویت خود را فاش نکرده است و هنوز مشخص نیست که اسکلت در موزه‌ای به نمایش گذاشته خواهد شد یا در مجموعه‌ای خصوصی باقی می‌ماند.
بر اساس اعلام ساتبیز، جودی در میان فسیل‌های دایناسوری فروخته‌شده در حراجی‌ها، دومین جایگاه را از نظر قیمت به دست آورده است. رکورد در اختیار اسکلت دیگری از تیرانوسوروس رکس به نام گاس است که در ژوئیه ۲۰۲۶ به قیمت ۵۰٫۱ میلیون دلار فروخته شد.
البته قیمت بالای یک فسیل لزوماً به معنای اهمیت علمی بیشتر آن نسبت به نمونه‌های نگهداری‌شده در موزه‌های عمومی نیست. کمیابی، کیفیت حفظ‌شدگی و رقابت میان مجموعه‌داران نیز در تعیین قیمت نقش دارند.
چرا فسیل‌های کمیاب چنین ارزش بالایی دارند؟
فروش جودی نشان‌دهنده رشد بازار تجاری فسیل‌های دایناسورها در سال‌های اخیر است. اسکلت‌های بزرگ و نسبتاً کامل به دلیل کمیابی، جذابیت بصری و دشواری استخراج و آماده‌سازی، توجه ویژه مجموعه‌داران را جلب می‌کنند.
کشف و استخراج یک دایناسور ممکن است به هفته‌ها یا ماه‌ها کار میدانی، تجهیزات تخصصی، حمل‌ونقل دقیق و سال‌ها آماده‌سازی نیاز داشته باشد. بااین‌حال، دیرینه‌شناسان تأکید می‌کنند که ارزش علمی فسیل تنها به استخوان‌های آن محدود نیست. اطلاعات مربوط به محل دقیق کشف، رسوبات اطراف و فسیل‌های همراه نیز می‌تواند برای پژوهشگران بسیار مهم باشد.
فسیل‌هایی که اسکلت یا حتی آثار پوست را با جزئیات استثنایی حفظ کرده‌اند، امکان مطالعه دقیق‌تر کالبدشناسی، رشد و تکامل را فراهم می‌کنند؛ اطلاعاتی که از استخوان‌های پراکنده به دست نمی‌آید.
اما هنگامی که چنین نمونه‌هایی به خریداران خصوصی فروخته می‌شوند، دسترسی دانشمندان به آن‌ها به یکی از نگرانی‌های اصلی تبدیل می‌شود.
