«تیرهای سنگی» بعد از حدود 4 هزار سال از مقبرۀ رئیس قبیله بیرون آمدند

فرادید| باستان‌شناسانی که در حال کاوش این محوطه پیش از گسترش یک معدن هستند، تاکنون نشانه‌هایی از یک سکونتگاه نوسنگی و همچنین یک گور متعلق به فرهنگ تپه‌گورهای آرموریکان از عصر برنز را یافته‌اند. این فرهنگ به‌خاطر تدفین‌های مفصل و باشکوهِ نخبگان خود که زیر تپه‌های خاکی دفن می‌شدند (و نام فرهنگ نیز از همین «تپه‌گورها» گرفته شده)، شناخته می‌شود. با این حال، شکل گورها در این فرهنگ متنوع بوده است.

به گزارش فرادید؛ گورهای چاله‌ای مانند گور کشف‌شده در این محل، بسیار رایج‌اند. هرچند تپه‌گورها معمولاً محل دفن یک رئیس قبیله در بالاترین سطح اجتماعی بودند، اما گورهای ساده‌تر نیز به‌دلیل اشیای ارزشمندشان، «گورهای رئیس‌قبیله‌ای» محسوب می‌شوند. اشیائی مانند خنجر، تبر و سَرِ پیکان در آن زمان نماد ثروت و قدرت بودند، نه فقط ابزار جنگی.

گور چاله‌ای که در Écouché-les-Vallées کشف شده، در اصل زیر یک تپهٔ خاکی قرار داشته که اکنون از بین رفته است. هیچ بقایای استخوانی در این گور یافت نشد، زیرا خاک بسیار اسیدی منطقه، استخوان‌ها را کاملاً تجزیه کرده است.

تعدادی از پیکان‌های سنگی یافت شده در مقبره

در این گور ۳۱ سَرِ پیکان از جنس سنگ چخماق که با مهارت فوق‌العاده بالا ساخته شده‌اند کشف شده است. این پیکان‌ها از نوع آرموریکان هستند؛ یعنی با دقت بسیار زیاد تراش خورده و لبه‌هایی بسیار نازک دارند. دو خنجر برنزی نیز در گور یافت شده که آن‌ها نیز از نوع آرموریکان‌اند و با میخ‌های پرچ‌شده و تزئینات مشبک در امتداد لبه‌ها شناخته می‌شوند. خنجر بزرگ‌تر حدود ۳۰ سانتی‌متر طول دارد و در یک غلاف چرمی قرار داشته که هنوز تکه‌هایی از آن روی تیغه باقی مانده است. خنجر کوچک‌تر حدود ۲۰ سانتی‌متر طول دارد و در یک غلاف حصیری نگهداری می‌شده است.

دو خنجر برنزی نیز در مقبره یافت شدند

چندین محوطهٔ استثنایی دیگر از عصر برنز اولیه نیز در این منطقه شناسایی شده‌اند: یک محوطهٔ آیینی در Loucé در چندصد متری محل، و یک محوطهٔ بزرگ در Moulins-sur-Orne در شش کیلومتری آن. وجود این مجموعه محوطه‌ها در دو سوی رودخانهٔ Orne نشان می‌دهد که این منطقه در آن دوران یک قلمرو وسیع بوده و گور کشف‌شده نیز احتمالاً متعلق به یکی از افراد طبقهٔ حاکم آن بوده است.