دانشمندان با استفاده از میکروبهای «مومیایی 5 هزارساله» توانستند «نان» بپزند
پژوهشگران پس از استخراج «مخمر» از بدن «اوتسی مرد یخی» موفق به پخت نان شدند. این مومیایی به دلیل منجمد ماندن در یخهای کوهستان آلپ، هزاران سال به شکلی استثنایی حفظ شده بود.
فرادید| دانشمندان با استفاده از سویههای مخمری که از یک مومیایی ۵ هزار ساله استخراج شده بود، یک قرص نان خمیرترش پختهاند و اکنون قصد دارند بررسی کنند که آیا میتوان از همین مخمرها برای تولید نوشیدنیهای تخمیری نیز استفاده کرد یا نه.
به گزارش فرادید؛ این مخمرها از «اوتسی مرد یخی» به دست آمدهاند؛ مومیایی مشهوری که به دلیل منجمد ماندن در یخهای کوهستان آلپ، در نزدیکی مرز ایتالیا و اتریش، به شکلی استثنایی حفظ شده بود تا اینکه در سال ۱۹۹۱ کشف شد. از زمان کشف این جسد، پژوهشهای گستردهای روی آن انجام شده و اطلاعات ارزشمندی درباره مردم اروپای پیشاتاریخ و شیوه زندگی آنان در اختیار دانشمندان قرار داده است.
در سالهای اخیر، پژوهشگران مطالعه میکروارگانیسمهای باقیمانده در بدن و روی بقایای اوتسی را آغاز کردهاند. یکی از نتایج غیرمنتظره این تحقیقات، استخراج مخمرهایی بود که بعدها برای تهیه نان خمیرترش مورد استفاده قرار گرفتند.
این جسد یخزده حدود 35 سال قبل در ارتفاعات آلپ پیدا شد
محمد سرحان، میکروبشناس مؤسسه مطالعات مومیاییها در مرکز پژوهشی اوراک، گفت: «در نهایت به خمیری کاملاً عادی دست یافتیم که ظرف ۲۴ ساعت ور آمد؛ تقریباً همانطور که با مخمرهای معمولی اتفاق میافتد. توانستیم خمیر بسیار خوبی تهیه کنیم».
او با اشاره به نخستین تجربه خود در نانپزی افزود: «من هرگز پیش از این نان نپخته بودم و این موضوع در نتیجه کار مشخص بود. بنابراین هنوز جای زیادی برای بهتر شدن وجود داشت. با این حال باید گفت که اینها نخستین آزمایشهای ما بودند».
اکنون پژوهشگران به فکر استفادههای دیگری از این مخمرهای باستانی هستند و تولید نوشیدنی تخمیری یکی از گزینههای جدی به شمار میرود.
سرحان توضیح داد: «میخواهیم این پژوهش را ادامه دهیم و گروههای تخصصی حوزه صنایع غذایی را نیز در آن مشارکت دهیم. نان در حال حاضر یکی از کاربردهای آشکار این مخمرهاست، اما نوشیدنی نیز گزینه دیگری است که درباره آن با کارشناسان کارخانه آلمانی وایهناشتفان گفتوگو کردهایم».
بررسیها نشان میدهد مخمرهای استخراجشده تنها در شرایط سرد زنده میمانند. به همین دلیل دانشمندان معتقدند این موجودات پس از مرگ اوتسی وارد بدن او شدهاند. تحلیلهای ژنتیکی نیز نشان داده است که این ورود احتمالاً مدت کوتاهی پس از مرگ رخ داده است.
اوتسی سالهاست که توجه دانشمندان و علاقهمندان تاریخ را به خود جلب کرده است. بدن او قدیمیترین خالکوبیهای شناختهشده جهان را در خود حفظ کرده و در مجموع ۶۱ نقش روی پوستش شناسایی شده است.
چگونگی مرگ او نیز همچنان موضوعی جذاب برای پژوهشگران است. او حدود ۵۳۰۰ سال پیش در ارتفاعات کوهستانی و در میان یخها جان باخته است. شواهد نشان میدهد که تیری از پشت به او اصابت کرده و بسیاری این رویداد را یکی از قدیمیترین پروندههای قتل حلنشده تاریخ بشر میدانند.
