اعلامیه اولیه آزادی بردگان توسط لینکلن صادر شد؛ ۳۱ شهریور ۱۶۴ سال پیش

در ۲۲ سپتامبر ۱۸۶۲ [۳۱ شهریور ۱۲۴۱]، آبراهام لینکلن، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، «اعلامیه مقدماتی آزادی بردگان» را صادر کرد؛ اعلامیه‌ای که تاریخی را برای آزادی بیش از ۳ میلیون برده در ایالات متحده تعیین کرد و جنگ داخلی آمریکا را به مبارزه‌ای علیه برده‌داری تبدیل کرد.

هنگامی که جنگ داخلی در سال ۱۸۶۱، اندکی پس از مراسم تحلیف لینکلن به‌ عنوان شانزدهمین رئیس‌جمهوری آمریکا، آغاز شد، او تأکید داشت که هدف جنگ، بازگرداندن اتحاد ایالات متحده است، نه پایان دادن به برده‌داری. لینکلن، با وجود اصرار طرفداران لغو برده‌داری و جمهوری‌خواهان رادیکال و همچنین باور شخصی خود به غیراخلاقی بودن برده‌داری، از صدور فوری اعلامیه‌ای علیه برده‌داری خودداری کرد. او ترجیح داد با احتیاط پیش برود تا بتواند حمایت گسترده افکار عمومی را برای چنین اقدامی به دست آورد.

در ژوئیه ۱۸۶۲، لینکلن به اعضای کابینه خود اطلاع داد که قصد دارد اعلامیه آزادی بردگان را صادر کند، اما ایالت‌های موسوم به «ایالت‌های مرزی» را از آن مستثنا خواهد کرد؛ ایالت‌هایی که در آن‌ها برده‌دار وجود داشت، اما همچنان به اتحادیه وفادار مانده بودند. اعضای کابینه او متقاعدش کردند که تا پس از پیروزی نیروهای اتحادیه، این اعلامیه را منتشر نکند.

فرصت مناسب برای لینکلن پس از پیروزی نیروهای اتحادیه در نبرد آنتی‌تام در سپتامبر ۱۸۶۲ فراهم شد. رئیس‌جمهوری آمریکا در ۲۲ سپتامبر اعلام کرد که بردگانی که در مناطق همچنان شورشی به سر می‌برند، ظرف ۱۰۰ روز آزاد خواهند شد.

در اول ژانویه ۱۸۶۳ [۱۱ دی ۱۲۴۱]، لینکلن نسخه نهایی «اعلامیه آزادی بردگان» را صادر کرد. در این اعلامیه آمده بود که «تمام افرادی که به‌ عنوان برده نگهداری می‌شوند» در ایالت‌های شورشی «از این پس آزاد هستند و خواهند بود». این اعلامیه همچنین خواستار جذب و تشکیل واحدهای نظامی سیاه‌پوستان در نیروهای اتحادیه شد. حدود ۱۸۰ هزار آمریکایی آفریقایی‌تبار در ادامه در ارتش خدمت کردند و ۱۸ هزار نفر دیگر نیز به نیروی دریایی پیوستند.

پس از صدور «اعلامیه آزادی بردگان»، حمایت از کنفدراسیون به معنای حمایت از برده‌داری تلقی می‌شد. درنتیجه، برای کشورهای مخالف برده‌داری مانند بریتانیا و فرانسه که با کنفدراسیون روابط دوستانه داشتند، ورود به جنگ به نفع جنوب دشوار شد. این اعلامیه همچنین حزب لینکلن، یعنی جمهوری‌خواهان، را متحدتر و قدرتمندتر کرد و به آن‌ها کمک کرد تا طی دو دهه بعد همچنان قدرت را در دست داشته باشند.

«اعلامیه آزادی بردگان» یک فرمان ریاست‌جمهوری بود و نه قانونی که کنگره تصویب کرده باشد. به همین دلیل، لینکلن سپس برای تصویب یک متمم ضدبرده‌داری در قانون اساسی ایالات متحده تلاش کرد تا لغو برده‌داری دائمی شود. با تصویب متمم سیزدهم قانون اساسی در سال ۱۸۶۵، برده‌داری در سراسر آمریکا از میان رفت؛ هرچند سیاه‌پوستان آمریکایی برای دستیابی به حقوق برابر، یک قرن دیگر با مبارزه و تبعیض روبه‌رو بودند و جنبش حقوق مدنی آمریکا یک قرن پس از تصویب متمم سیزدهم به نقطه عطف‌های مهم خود رسید.

پیش‌نویس دست‌نویس لینکلن از نسخه نهایی «اعلامیه آزادی بردگان» در آتش‌سوزی بزرگ شیکاگو در سال ۱۸۷۱ از بین رفت. امروزه نسخه رسمی و اصلی این سند در آرشیو ملی ایالات متحده در واشنگتن دی‌سی نگهداری می‌شود.

منبع: خبرآنلاین