11 روایت از جاه‌طلبی‌ها، عادت‌ها و تصمیم‌های عجیب «صدام حسین»

فرادید| هیتلر گوشت‌خوردن را نفرت‌انگیز می‌دانست، اما هیچ مشکلی با مت‌آمفتامین نداشت. فرانسوا «پاپا داک» دووالیه کسی را فرستاد تا هوای اطراف قبر جان اف. کندی را جمع کند و بیاورد تا بتواند روح رئیس‌جمهور درگذشته را کنترل کند. معمر قذافی هم  شیفته کاندولیزا رایس بود.

به گزارش فرادید، به نظر می‌رسد هر دیکتاتوری ویژگی‌های شخصیتی عجیب یا آرزوهایی دارد که ممکن است با تصویری که از او داریم جور درنیاید. صدام حسین هم از این قاعده مستثنا نبود.

۱. رمانی عاشقانه به نام او منتشر شد

کتاب «زبیبه و پادشاه» نخستین‌بار در سال ۲۰۰۰، بدون نام نویسنده منتشر شد. در فاصله حدود یک دهه میان جنگ خلیج فارس و انتشار این کتاب، دیکتاتور عراق هنرمندان عراقی را تشویق می‌کرد داستان‌هایی درباره زندگی آرمانی در عراق روایت کنند و «دستاوردهای مادر همه نبردها را به میان مردم ببرند».

نویسنده کتاب، با فروتنی اعلام کرده بود که می‌خواهد ناشناس بماند، اما روزنامه‌های عراقی کم‌کم گزارش دادند که شاید صدام حسین نویسنده آن باشد. کتاب بلافاصله به اثری پرفروش تبدیل شد و سپس از روی آن یک نمایش موزیکال پرزرق‌وبرق ساختند.

سازمان سیا معتقد است که این کتاب، دست‌کم زیر نظر دیکتاتور نوشته شده بود.

۲. تصور می‌کرد آمریکا به حمله او به کویت اعتراض نخواهد کرد

آوریل گلاسپی، سفیر دولت جورج اچ. دبلیو. بوش، چهل‌ویکمین رئیس‌جمهور آمریکا، در عراق، به صدام حسین گفت که آمریکا خواهان جنگ تجاری با عراق نیست.

صدام تعهد داد که به صلح پایبند بماند، به شرط آنکه کویتی‌ها بپذیرند ضوابط تولید اوپک را رعایت کنند. گلاسپی پاسخ داد:

«ما درباره اختلافات میان کشورهای عربی، مانند اختلاف مرزی شما با کویت، موضعی نداریم... دستورالعملی که در این مدت داشتیم این بود که درباره این موضوع اظهار نظر نکنیم و این مسئله ارتباطی با آمریکا ندارد.»

کویتی‌ها ضوابط اوپک را رعایت نکردند و تانک‌های عراقی از مرز عبور کردند. رهبر عراق وقتی رئیس‌جمهور بوش این تهاجم را محکوم کرد، غافلگیر شد.

۳. برنامه سوادآموزی به راه انداخت؛ با مجازات زندان برای غیبت

صدام حسین از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۹ معاون رهبری حزب بعث بود. او در این مدت، برنامه‌ای سراسری برای سوادآموزی ایجاد کرد و در شهرهای عراق حلقه‌های آموزش خواندن به راه انداخت. غیبت از این کلاس‌ها می‌توانست سه سال زندان در پی داشته باشد.

او جاده، مدرسه و بیمارستان ساخت و نظام بهداشت و درمان عمومی‌ای ایجاد کرد که در منطقه از بهترین‌ها بود. سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو، از دستاورد او در کمک به ریشه‌کن کردن بی‌سوادی در کشورش تقدیر کرد.

سپس، در سال ۱۹۷۹، قدرت را به دست گرفت. کارهای او در سال‌های بعد چنان بود که فعالیت‌های توسعه‌ای پیشینش را شبیه فریبکاری‌ای از پیش طراحی‌شده جلوه می‌داد.

۴. یک کتاب مصور، پیشاپیش پیامدهای سرنگونی دیکتاتوری شبیه او را تصویر کرده بود

در یک کتاب مصور منتشرشده در سال ۱۹۹۹، اعضای «لیگ عدالت آمریکا» ــ بتمن، سوپرمن، واندر وومن، فلش، گرین اَرو و دیگران ــ شاهد اخراج بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل از کشور سرکشِ خیالی «کیرای» در خاورمیانه بودند.

در همین حال، یکی از اعضای تازه لیگ به نام «آنتائوس» که نیت خوبی داشت اما ساده‌لوح بود، به‌جای آنکه مطابق روش لیگ عدالت عمل کند، دیکتاتور آن کشور را که شباهت زیادی به صدام داشت، کشت.

کشور به ورطه جنگ داخلی میان چندین جناح و درگیری قومی افتاد؛ قدرت‌های منطقه‌ای نفوذ نظامی خود را در آن اعمال کردند و آن سرزمین به میدان نبرد ادامه‌دار میان مسلمانان سنی و شیعه تبدیل شد.

این داستان در سال ۱۹۹۹ منتشر شده بود. کاش رئیس‌جمهور بوش کتاب‌های مصور «دی‌سی» را می‌خواند.

۵. تالاب‌های باستانی عراق را خشک کرد

صدام، عرب‌های ساکن تالاب‌های عراق را متهم کرد که در طول جنگ ایران و عراق، از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸، با ایرانی‌ها همدستی کرده‌اند. او برای آنکه کشتن همه آن‌ها آسان‌تر شود، تالاب‌های افسانه‌ای منطقه را خشک کرد؛ جایی که زمانی تصور می‌شد همان باغ عدنِ کتاب مقدس است.

وسعت این منطقه که ۹ هزار کیلومترمربع بود، به‌تدریج کاهش یافت و تا زمان حمله آمریکا در سال ۲۰۰۳، به ۷۶۰ کیلومترمربع رسید.

مردم ساکن این تالاب‌ها یا کشته شدند یا ناچار شدند از خشم آمیخته با بدگمانی صدام بگریزند. پس از برکناری دیکتاتور، عراقی‌ها سدهایی را که مانع بازگشت آب به تالاب‌ها می‌شد، تخریب کردند و ساکنان دیرینه منطقه کم‌کم بازگشتند.

در سال ۲۰۱۶، یونسکو این تالاب‌ها را در فهرست میراث جهانی ثبت کرد.

۶. می‌خواست برای فقرای آمریکا کمک بشردوستانه بفرستد

مدت‌ها پیش از آنکه حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آینده سیاست خارجی آمریکا را تغییر دهد، و درست یک روز پیش از آغاز ریاست‌جمهوری جورج دبلیو. بوش، صدام حسین در پی آن بود که ۹۴ میلیون دلار به آمریکا بفرستد.

دلیلش چه بود؟ «کمک بشردوستانه به آمریکایی‌های بی‌خانمان و فلاکت‌زده‌ای که در فقر زندگی می‌کنند.»

۷. کلید شهر دیترویت را دریافت کرد

در سالی که صدام حسین در عراق به قدرت رسید، کشیشی به نام جیکوب یاسو در دیترویت، پیام تبریکی برایش فرستاد. دیکتاتور نیز ۲۵۰ هزار دلار برای یاسو و مسیحیان کلدانیِ کلیسای او ارسال کرد. کلدانی‌ها شاخه‌ای از مسیحیت‌اند که ریشه‌هایشان به عراق امروزی می‌رسد.

از یاسو دعوت شد که به بغداد برود و با صدام دیدار کند. او در این سفر، از طرف کلمن یانگ، شهردار وقت دیترویت، کلید شهر را به دیکتاتور عراق اهدا کرد.

صدام حسین هم ۲۰۰ هزار دلار دیگر به کلیسا داد.

۸. از یک نوع غلات صبحانه بیزار بود

شان اوشی، سرباز ارتش آمریکا با درجه «اسپشالیست» و عضو گارد ملی پنسیلوانیا، مأمور شد زندانبان شخصی صدام باشد؛ زمانی که دیکتاتور سرنگون‌شده در بغداد در بازداشت آمریکایی‌ها بود.

اوشی زمین را تی می‌کشید، غذای صدام را می‌داد و عملاً نوعی پیشخدمت شخصی برای او بود.

پیرمرد هم درباره همه‌چیز، از زنان گرفته تا درمان‌های خانگی، به او توصیه می‌کرد. یکی از معدود دفعاتی که اوشی «او را شکست‌خورده دید»، زمانی بود که موجودی غلات صبحانه «ریزین برن کرانچ» در زندان تمام شد و مجبور شدند به‌جای آن «فروت لوپس» به او بدهند.

دیکتاتور از آن بیزار بود.

۹. جورج بوش را به مناظره زنده تلویزیونی دعوت کرد

دیکتاتور عراق در تلاش برای جلوگیری از حمله آمریکا در سال ۲۰۰۳، پیشنهاد کرد با جورج دبلیو. بوش، رئیس‌جمهور آمریکا، در تلویزیون زنده مناظره کند.

او در مصاحبه‌ای سه‌ساعته با شبکه «سی‌بی‌اس نیوز»، پیشنهاد داد که این مناظره از طریق ارتباط ماهواره‌ای برگزار شود.

سی‌بی‌اس به نقل از صدام گزارش کرد: «من آماده‌ام با رئیس‌جمهور شما گفت‌وگویی مستقیم ــ یک مناظره ــ داشته باشم. من حرفی را که می‌خواهم می‌زنم و او هم حرفی را که می‌خواهد می‌زند.»

کاخ سفید اعلام کرد که این پیشنهاد جدی نیست، اما صدام بر موضع خود تأکید کرد:

«این پیشنهادی جدی است که از سر احترام به مردم ایالات متحده، مردم عراق و مردم جهان مطرح شده است. من این درخواست را مطرح می‌کنم، چون جنگ شوخی نیست.»

۱۰. صدام دستور داد قرآنی با خون نوشته شود

با وجود آنکه استفاده از خون برای نوشتن قرآن در همه شاخه‌ها و انشعاب‌های دین اسلام حرام و ممنوع شمرده می‌شود، این موضوع هرگز مانع صدام حسین نشد. او در شصتمین سالروز تولدش سفارش تهیه چنین قرآنی را داد.

عباس شاکر جودی، خوش‌نویس، طی دو سال ۶ هزار آیه و ۳۳۶ هزار کلمه قرآن را با استفاده از ۵۰ پینت خون ــ حدود ۲۴ لیتر ــ نوشت.

اگر در زمینه خون تخصص دارید و می‌پرسید آیا ممکن است کسی طی دو سال این مقدار خون اهدا کند، تنها نیستید. یک متخصص اهدای خون زمانی برآورد کرد که اهدای ایمن این حجم خون، دست‌کم به ۹ سال زمان نیاز دارد.

البته چنین چیزهایی هم هرگز مانع صدام حسین نمی‌شد.

۱۱. پیش از بازگشت به عراق، در مصر حقوق خواند

صدام در کودکی پس از آنکه پدر چوپانش روزی ناپدید شد، زیر نظر مادرش بزرگ شد. مهم‌ترین مرد تأثیرگذار در زندگی او، دایی‌اش بود که عضویت حزب بعث را داشت.

پس از آنکه برادر صدام بر اثر سرطان درگذشت، مادرش دیگر توان مراقبت از او را نداشت و صدام در بغداد با داییِ ملی‌گرای عرب خود زندگی کرد.

صدام پس از مشارکت در سوءقصد نافرجام به عبدالکریم قاسم، رئیس وقت حکومت عراق، به سوریه و سپس مصر گریخت و در آنجا حقوق خواند.

وقتی قاسم در سال ۱۹۶۳ سرانجام سرنگون شد، صدام، که حالا به تعبیر نویسنده «حقوق‌دانی تحصیل‌کرده» بود، به عراق و حزب بعث بازگشت.