پژوهشگر گوگل با کمک ۴۸ عامل هوش مصنوعی، محوطه ناشناخته مایاها را در مکزیک کشف کرد

با وجود تردیدهایی درباره برخی توانایی‌های هوش مصنوعی، مانند تهیه منوهای رستورانی که گاهی ترکیب‌های عجیبی از غذاها ارائه می‌دهند، توانایی این فناوری در شناسایی الگوها میان حجم عظیمی از داده‌ها انکارناپذیر به نظر می‌رسد. تازه‌ترین نمونه این قابلیت، شناسایی احتمالی یک محوطه باستانی پنهان از تمدن مایا در مکزیک است.

پیترو میوتی، پژوهشگر گوگل، توضیح داد که در جریان تعطیلات به‌صورت اتفاقی به این فکر افتاد که چگونه می‌توان از عامل‌های هوش مصنوعی برای بررسی مجموعه‌داده‌های لیدار استفاده کرد. این داده‌ها شامل نقشه‌های توپوگرافی سطح زمین هستند که با کمک ماهواره‌ها تهیه شده‌اند.

فناوری لیدار که مخفف تشخیص و اندازه‌گیری فاصله با نور است، با استفاده از پرتوهای لیزر امکان بررسی عوارض زمین را حتی از میان ابرها و پوشش متراکم جنگلی فراهم می‌کند. به کمک این فناوری، پژوهشگران می‌توانند ساختارهایی را شناسایی کنند که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیستند یا در مناطقی قرار دارند که دسترسی باستان‌شناسان به آن‌ها دشوار است.

میوتی از ۴۸ عامل متعلق به اپلیکیشن‌های مختلف هوش مصنوعی خواست پایگاه داده ناسا را بررسی کنند. این مجموعه شامل اطلاعات لیدار جمع‌آوری‌شده از مناطق مختلف پرو بود. عامل‌ها چندین مورد مشکوک به وجود سازه‌های ساختمانی را شناسایی کردند. در بررسی دوم، آن‌ها به یک محوطه مشخص رسیدند که تاکنون در منابع علمی به آن اشاره نشده بود.

بررسی لیدار سراسر سیاره با کمک هوش مصنوعی

میوتی در توضیح این دستاورد در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که عامل‌های هوش مصنوعی او با استفاده از داده‌های لیدار ناسا، یک محوطه ناشناخته از تمدن مایا را در مکزیک پیدا کرده‌اند. او اشاره کرد که از شکل‌گیری این ایده در تعطیلات تا دریافت پاسخ از مؤسسه ملی مردم‌شناسی و تاریخ مکزیک، تنها ۷۲ ساعت زمان گذشته است.

کمک هوش مصنوعی به همین مرحله محدود نماند. عامل‌ها به میوتی پیشنهاد دادند برای پیگیری کشف خود با مؤسسه ملی مردم‌شناسی و تاریخ مکزیک، معروف به ایناه، تماس بگیرد. سپس یک ایمیل به زبان اسپانیایی برای نهاد مربوطه تهیه کردند که در آن جزئیات کشف و موقعیت دقیق محوطه روی نقشه درج شده بود.

نمایندگان این مؤسسه با میوتی تماس گرفتند و کارشناسان بررسی‌های بیشتر درباره محل شناسایی‌شده را آغاز کردند. بنابراین، این پروژه در مدت ۷۲ ساعت به نتیجه‌ای عملی رسید. البته هنوز باستانی بودن این محوطه و تعلق آن به تمدن مایا تأیید نشده، اما نشانه‌های اولیه امیدوارکننده به نظر می‌رسند و هوش مصنوعی نقش مهمی در شناسایی آن داشته است.

میوتی درباره ظرفیت این فناوری در پژوهش‌های علمی گفت:

فکر می‌کنم در آستانه انقلابی بزرگ در تمام شاخه‌های علم قرار داریم؛ انقلابی که فقط به برنامه‌نویسی، فیزیک و ریاضیات محدود نمی‌شود. اکنون زمان آن رسیده که با استفاده از لیدار سراسر سیاره زمین را اسکن کنیم و از عامل‌های هوش مصنوعی برای کشف باقی ساختارهای ناشناخته کمک بگیریم.

میوتی پس از این کشف نیز به کار خود ادامه داد و از جمینای خواست تصویری از ظاهر احتمالی این محوطه در سال ۷۰۰ میلادی تولید کند؛ دوره‌ای که مردم تمدن مایا در آن منطقه زندگی می‌کردند.

این تصویر بازسازی‌شده در کنار اسکن لیدار محوطه، نمایی فرضی از شکل این مکان باستانی در دوران شکوفایی تمدن مایا ارائه می‌دهد. امروزه کاوش‌های علمی و باستان‌شناسی دیگر فقط به حضور فیزیکی در محل محدود نیستند و می‌توان با کمک یک رایانه و گروهی از عامل‌های هوش مصنوعی، بخش مهمی از فرایند شناسایی و بررسی مناطق ناشناخته را انجام داد.

منبع: دیجینوی