کوله نجاتی برای سه روز

معاون آموزش بازتوانی و مشارکت اجتماعی سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران در این باره گفت: در مواقع بحرانی، در ۳ روز نخست، دستگاه‌های امدادی به واسطه بسته شدن راه ها و بهم ریختگی شهرهای بزرگ نمی‌توانند کار چندانی انجام دهند و با توجه به اینکه در کشور کمبود امکانات داریم، شهروندان باید برای ۳ روز نخست بحران، کوله زندگی داشته باشند.

شاهین مظفری افزود: در این کوله زندگی باید یک رادیوی ترانزیستوری باطری خور قرار داد چراکه با قطع خط تلفن و اینترنت برای مطلع شدن از مواردی مانند محل توزیع غذا به رادیو نیاز است. سوت، چراغ قوه، فلش حاوی مدارک هویتی و اسناد، پوشک و شیرخشک برای نوزاد، جعبه کمک های اولیه، دارو مانند انسولین و داروی مسکن، مواد غذایی فاسدنشدنی از جمله خرمای خشک، نان خشک و کنسرو، اقلام بهداشتی، زیرانداز و روانداز، قرص کلر برای ضدعفونی کردن آب، چاقو و طناب از محتویات این کوله به شمار می‌رود.

وی گفت: برای آماده کردن کوله زندگی باید یک کوله دوبندی تهیه کرد که حمل آن آسان باشد. البته نایلون مقاوم هم می توان استفاده کرد. یک کوله زندگی در محل امن خانه و یک کوله زندگی در ماشین باید داشت.

مظفری افزود: با آمدن موبایل، افراد دیگر شماره های ضروری را حفظ نمی کنند بنابراین لازم است که شماره موبایل افراد خارج از منطقه خطر و نیز کدهای ملی در دفترچه ای نوشته شود. همچنین باید یک محل ملاقات در مواقع بحرانی برای اعضای خانواده مانند پارک تعیین شود.

معاون آموزش بازتوانی و مشارکت اجتماعی سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران گفت: اگر در زمان جنگ مجبور شدیم به خانه دیگران برویم و زندگی مشترکی داشته باشیم باید مجموعه ای از قوانین تنظیم شود چراکه هر کسی شرایط خاص زندگی خود را دارد.

مظفری افزود: در اینگونه زندگی جمعی باید حریم خصوصی حفظ شود. نوبت بندی هایی برای موارد مختلف مانند حمام گذاشته شود. خرجی و هزینه های خانه باید مدیریت و تقسیم بندی شود. با کودکان باید صحبت کرد تا مخل استراحت دیگران نباشند. نباید در دعوای کودکان ورود کرد. کودکان را دعوا نکنیم چراکه این دعوا به بزرگسالان منتقل خواهد شد. در اینگونه مواقع، نوجوانان به حریم خصوصی بیشتری نیاز دارند و نباید در موبایل آنها سرک کشید.

منبع: ایرنا