۳۰ دقیقه پس از خوردن شکر چه اتفاقی در بدن میافتد؟
۳۰ دقیقه، پس از خوردن یک خوراکی شیرین کافی است برای اینکه قند شروع به ایجاد یک واکنش زنجیرهای کند و بر انرژی، خلق و خو و سلامت درازمدت تأثیر بگذارد. درک این بازه زمانی کوتاه میتواند نحوه نگاه به غذا و نحوه انتخابهای روزانه را تغییر دهد.
در برخی مواقع یک خوراکی شیرین بیضرر به نظر میرسد. یک دسر بعد از شام، یک نوشیدنی شیرین در بعد از ظهر یا حتی یک بشقاب پر از کربوهیدراتهای تصفیه شده میتوانند انتخابهای کوچکی به نظر برسند. اما در داخل بدن، همه چیز با همین انتخابهای کوچک به سرعت تغییر میکند.
۳۰ دقیقه اول: افزایش ناگهانی قند
از لحظه ورود قند به بدن، هضم غذا به سرعت آغاز میشود. گلوکز از روده جذب جریان خون میشود و سطح قند خون را با سرعت زیادی افزایش میدهد. زمانی که یک فرد غذای قندی، از جمله نوشیدنیهای شیرین، دسر یا شیرینی مصرف میکند، مقدار قابل توجهی قند در تمام این مواد غذایی وجود دارد که میتواند پس از جذب قند از روده منجر به افزایش شدید سطح قند خون شود. افزایش شدید سطح قند خون با آزاد شدن انسولین از پانکراس همراه است که به متابولیسم سطح گلوکز کمک میکند. این افزایش تدریجی نیست. سریع و شدید است، به خصوص پس از مصرف قندهای تصفیه شده و غذاهای فرآوری شده.
واکنش انسولین: زمان عمل
هنگامی که گلوکز به سرعت افزایش مییابد، پانکراس انسولین آزاد میکند. این هورمون مانند یک کلید عمل میکند و به انتقال قند از خون به سلولها کمک میکند.
در یک سیستم سالم، این هورمون همه چیز را متعادل نگه میدارد. اما وقتی مصرف قند مکرر باشد، بدن شروع به اضافه کاری میکند. در طول ماهها و سالها، این میتواند منجر به مقاومت به انسولین شود، جایی که سلولها به درستی پاسخ نمیدهند.
اثر دوپامین: چرا قند اعتیادآور است؟

آن گاز سریعی که به شیرینی میزنید چیزی بیشتر از افزایش قند خون انجام میدهد. مغز را روشن میکند. افزایش ناگهانی سطح گلوکز خون با فعال کردن سیستمهای پاداش که عمدتا توسط دوپامین در مغز واسطهگری میشوند، احساس لذت موقت ایجاد میکند. این همان مسیری است که با لذت و پاداش مرتبط است. این توضیح میدهد که چرا غذاهای شیرین احساس لذت و راحتی در فرد ایجا میکنند و چرا هوسها برمیگردند.
سقوط: وقتی انرژی ناگهان افت میکند
این حس سرخوشی زیاد دوام نمیآورد. پس از اینکه انسولین گلوکز را به سلولها منتقل میکند، قند خون میتواند به سرعت کاهش یابد. به دنبال این مرحله، مرحلهای فرا میرسد که سطح گلوکز خون پایین است و میتواند منجر به کاهش انرژی شود که به عنوان سقوط انرژی یا خستگی، ضعف و بیحالی در نظر گرفته میشود که معمولا افراد از آن شکایت دارند. این حالت در بیماران مبتلا به مقاومت به انسولین تشدید میشود. این لحظهای است که بسیاری از افراد به دنبال میان وعده یا فنجان چای با شکر دیگری میروند. این چرخه بیسروصدا تکرار میشود.
فقط شیرینیها نیستند، حضور قند پنهان در غذاهای روزمره
فقط دسرها و شیرینیها نیستند که باعث این افزایش قند خون میشوند. غذاهایی مانند برنج سفید، نانهای سبوسدار تصفیهشده، نان، سیبزمینی و تنقلات بستهبندیشده نیز به همین شکل رفتار میکنند. با گذشت زمان، افزایش مکرر قند خون میتواند به رگهای خونی و اندامها آسیب برساند. طبق گزارش یونیسف، افزایش چاقی و قند خون اکنون حتی در جمعیتهای جوانتر نیز مشاهده میشود. این روند به شدت با رژیمهای غذایی مدرن که سرشار از کربوهیدراتهای تصفیهشده و کم فیبر هستند، مرتبط است.
راه حل چیست؟
راه حل، قطع کامل مصرف قند در طول شب نیست. بلکه عادتهای هوشمندانهتری است که قند خون را ثابت نگه میدارند. تا حد امکان از نوشیدنیهای شیرین، شیرینیها و دسرها اجتناب کنید. مقدار آن را متعادل نگه دارید. هر زمان که کربوهیدرات اضافی در رژیم غذایی خود دارید، مصرف پروتئین و فیبر را افزایش دهید.
پس از مصرف غذاهای قندی یا غذاهای غنی از کربوهیدرات، توصیه میشود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پیادهروی سریع داشته باشید. در حین پیادهروی، انقباض عضلات و جذب گلوکز توسط عضله وجود دارد.
پیادهروی کوتاه بعد از غذا ممکن است ساده به نظر برسد، اما مستقیما به بدن کمک میکند تا از قند به طور مؤثرتری استفاده کند. تغییرات کوچک، مانند اضافه کردن سبزیجات یا آجیل به وعدههای غذایی، میتوان سرعت جذب قند را کم کند. این تغییرات شدید نیستند، اما به مرور زمان تفاوت قابل توجهی ایجاد میکنند.
منبع: همشهری