عکسهای دیدهنشده از «شیرهکشخانههای آمریکا»؛ بیش از یک قرن قبل
این عکسهای تاریخی و کمتردیدهشده، مردان و زنانی را نشان میدهد که در اوایل دوران مصرف تریاک در آمریکا گرفتار اعتیاد شده بودند و در پاتوقهایی که به این کار اختصاص داده شده بود، به استعمال افیون میپرداختند.
فرادید| دود تند و سوزان، فضای سنگین زیرزمینهای کمنور شهرهای آمریکا را پر میکرد؛ جایی که مشتریان از بالاترین تا پایینترین طبقات جامعه، در میان ابرهای افیون به دنبال پناه و فرار بودند.
به گزارش فرادید؛ این عکسها بخشی تاریک از تاریخ آمریکا را ثبت کردهاند؛ زمانی که پاتوقهای زیرزمینی به محل تجمع کسانی تبدیل شد که در پی فرار از واقعیت، خود را در مهِ مواد مخدر گم میکردند. این پدیده در نهایت آمریکا را مجبور کرد با نخستین بحران بزرگ مواد مخدر خود روبهرو شود.
دو زن آمریکایی و یک مرد چینی در شیرهکشخانهای در نیویورک؛ سال 1899
مهاجران چینی در میانهٔ دههٔ ۱۸۰۰ فرهنگ مصرف تریاک را به آمریکا آوردند. نخستین مکانهای مصرف در دههٔ ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ در محلهٔ چینیهای سانفرانسیسکو شکل گرفتند.
فضای داخلی پاتوقهای افیون
در این مکانها، مردان و زنان روی تختهای دوطبقه دراز میکشیدند و لولههای بلند خود را بالای چراغهای روغنی قرار میدادند تا تریاک گرم شده و به بخار قابل استنشاق تبدیل شود.
سن فرانسیسکو؛ سال 1890
این کار نیاز به صبر و ابزار مخصوص داشت و صاحبان این پاتوقها همهٔ وسایل لازم را برای مشتریان فراهم میکردند.
پدیدهٔ مصرف تریاک در دههٔ ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ به اوج رسید؛ درست زمانی که جنبش «پرهیز از الکل» در آمریکا در حال قدرت گرفتن بود. سانفرانسیسکو، بهعنوان دروازهٔ اصلی ورود جویندگان طلا، مرکز این برخورد فرهنگی شد.
نیویورک؛ سال 1923
مهاجران چینی که از حدود سال ۱۸۵۰ وارد آمریکا شدند، محلهٔ چینیها را به مرکز فرهنگ تریاک تبدیل کردند. بسیاری از آنها به دلیل تنهایی، تبعیض و شرایط سخت زندگی، به مواد مخدر پناه میبردند.
مقامات شهری در سال ۱۸۶۳ قوانینی علیه فساد و فحشا تصویب کردند و اتاقهای افیون را ممنوع اعلام کردند، اما اجرای این قوانین چندان جدی نبود.
گسترش مصرف در میان آمریکاییها
تا دههٔ ۱۸۷۰، کنجکاوی و اعتیاد باعث شد تعداد زیادی از غیرچینیها نیز وارد این پاتوقها شوند. این تغییر جمعیتی، مقامات را نگران کرد و باعث شد نخستین قانون ضد مواد مخدر در آمریکا در سال ۱۸۷۵ تصویب شود؛ قانونی که بهطور مشخص پاتوقهای مصرف تریاک را هدف قرار میداد.
نیویورک؛ سال 1926
بسیاری از این مکانها در ظاهر کسبوکارهای معمولی بودند؛ مثلاً یک خشکشویی چینی ممکن بود در زیرزمین یا طبقهٔ بالای خود اتاقی برای مصرف تریاک پنهان کرده باشد. این اتاقها کاملاً درزگیری میشدند تا بوی تریاک به بیرون نشت نکند.
در سال ۱۸۸۲، یک خبرنگار زن مخفیانه وارد یکی از این پاتوقها شد و از اینکه مصرف تریاک تا چه حد عادی شده بود، شوکه شد. او بیشتر از همه از دیدن دختران نوجوان با ظاهر آراسته در این مکانها حیرت کرد.
تفاوت شرق و غرب آمریکا
در حالی که برخی پاتوقهای سانفرانسیسکو لوکس بودند، بیشتر آنها ساده و مخفیانه اداره میشدند. ثروتمندان، چه چینی و چه آمریکایی، معمولاً در خانهٔ خود تریاک مصرف میکردند تا دیده نشوند.
شیرهکشخانهای با مشتریانی از طبقات متوسط و بالا در نیویورک؛ سال 1925
اما با گسترش این مکانها به محلههای «محترم»، مصرف دستهجمعی افزایش یافت و تعداد زیادی از آمریکاییهای طبقهٔ متوسط و بالا نیز به این جمع پیوستند.
در نیویورک، پاتوقهای تریاک در محلهٔ چینیها بسیار متفاوت از نمونههای غربی بودند. دکتر اچ. اچ. کین که در دههٔ ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ دربارهٔ مصرف تریاک تحقیق میکرد، خیابانهای مات و پل را مرکز اصلی این فعالیتها معرفی کرد.
کین این پاتوقها را «مکانهایی دموکراتیک» توصیف میکرد که در آن «همهٔ ملیتها بدون تبعیض در کنار هم» حضور داشتند.
مداخلهٔ دولت و پایان یک دوران
با گسترش اعتیاد، دولت آمریکا مجبور به اقدام شد. در سال ۱۹۰۶ «قانون غذا و داروی خالص» تصویب شد و در سال ۱۹۰۹ «قانون منع افیون دودکردنی» به اجرا درآمد. این قوانین نخستین تلاشهای جدی دولت فدرال برای مقابله با بحران اعتیاد بودند.
سوزاندن لوازم مصرف تریاک توسط مقامات دولتی
در نهایت، تغییر نگرش عمومی بیش از هر قانون دیگری به کاهش مصرف تریاک کمک کرد. با نزدیک شدن به جنگ جهانی دوم، پاتوقهای تریاک تقریباً ناپدید شده بودند و مصرف این ماده در سراسر کشور بهشدت کاهش یافته بود. در نیمۀ قرن بیستم نیز میتوان گفت مصرف تریاک به کلی از فرهنگ آمریکا وبسیاری از کشورهای غربی رخت بربسته بود.
