خانه‌ای مدرن در آرژانتین که شبیه یک قلعۀ بتنی است

فرادید| این خانه با نام Casa Alba II  که در محله اژه‌ئیسا-کنینگ قرار دارد، حدود ۲۴۸ متر مربع مساحت دارد و در زمینی به وسعت حدود ۰.۳ هکتار ساخته شده است. دیوار بیرونی که اطراف گوشه زمین را در بر می‌گیرد هم نقش مرز فیزیکی را دارد و هم به‌عنوان عنصری فعال در شکل‌دهی فضا عمل می‌کند.

به گزارش فرادید؛ به گفته معماران، این پروژه بر ایده استفاده از دیوار به‌عنوان یک ابزار اصلی معماری تمرکز دارد؛ ابزاری که هم حریم خصوصی را ایجاد می‌کند و هم رابطه میان زندگی در خانه و شهر را بازتعریف می‌سازد. این طراحی با الهام از رویکرد لوئیس باراگان، حالتی درون‌گرا دارد و به جای گشودگی به بیرون، به سمت خلق یک فضای داخلی کنترل‌شده و آرام حرکت می‌کند. در این نگاه، دیوار دیگر یک عنصر فرعی نیست، بلکه ساختار اصلی سازمان‌دهنده دید، نور و حرکت در خانه است و همه فضاها نسبت به همین مرز پیرامونی شکل می‌گیرند.

خانه از مجموعه‌ای از حجم‌های بتنی تشکیل شده که به‌صورت مورب نسبت به خیابان چیده شده‌اند و در راستای شمالی-جنوبی امتداد یافته‌اند. یک محور مرکزی، فضاهای عمومی و خصوصی را از هم جدا می‌کند؛ به‌طوری که اتاق‌های خواب در یک سمت و فضاهای نشیمن، غذاخوری و آشپزخانه در سمت دیگر قرار گرفته‌اند. این بخش اجتماعی به‌صورت پلان باز طراحی شده و در نهایت به یک ایوان نیمه‌مسقف در بخش شمالی و همچنین گاراژ متصل می‌شود.

تقریباً کل ساختمان از بتن اکسپوز ساخته شده و بر یکپارچگی متریال و سادگی ساختاری تأکید دارد. این انتخاب باعث شده کیفیت نور، سایه و بافت در تجربه فضایی خانه نقش اصلی را ایفا کند. برای ایجاد تضاد بصری، از کف‌پوش و مبلمان تیره استفاده شده تا حضور نور و سایه در فضای داخلی برجسته‌تر شود. دیوار بیرونی نیز با ادامه یافتن در سطح داخلی، نوعی پیوستگی بصری و متریالی ایجاد می‌کند که حس یک حجم یکدست و منسجم را تقویت می‌کند.

این دیوار علاوه بر نقش فضایی، عملکرد اقلیمی نیز دارد؛ تابش مستقیم خورشید را کاهش می‌دهد و به خنک‌سازی طبیعی فضا کمک می‌کند. حیاط‌ها و بازشوهای طراحی‌شده در دو سوی خانه امکان تهویه طبیعی را فراهم می‌کنند و جریان هوا را از روی استخر و میان فضاهای داخلی عبور می‌دهند. در فصل‌های سرد نیز جرم حرارتی بتن باعث حفظ دمای پایدار در داخل ساختمان می‌شود.

معماران این پروژه تأکید می‌کنند که کار با چنین پالت محدودی از مصالح، نیازمند دقت بسیار بالا در هندسه، سازه و طراحی بازشوها بوده است. هدف اصلی آن‌ها رسیدن به نوعی سکونت درون‌گرا بوده، بدون اینکه ارتباط بصری با محیط کاملاً حذف شود. در نتیجه، خانه هم‌زمان هم به‌عنوان یک پناهگاه خصوصی عمل می‌کند و هم فضایی باز و قابل تجربه در درون خود ایجاد می‌کند.