معماری منحصربهفرد خانهای در دل جنگلهای بارانی
دفتر معماری ایراگوئن وینیولا در دامنههای آند در شیلی خانهای ساخته که تقریباً در دل جنگل ناپدید میشود. این خانه ۱۵۰ مترمربعی در نزدیکی ذخیرهگاه زیستی هویلو و در کنار رودخانه فوی قرار دارد و برای زوجی از ساکنان سانتیاگو طراحی شده است؛ زوجی که میخواستند خانهای برای فرار از زندگی شهری و گذراندن وقت در طبیعت داشته باشند و بتوانند خانواده و دوستانشان را نیز در آنجا میزبانی کنند.
فرادید| این خانه در زمینی به مساحت ۸ هزار مترمربع و در میان جنگل بارانی معتدل قرار گرفته است. معماران به جای گسترش ساختمان در سطح زمین، آن را در سه طبقه روی هم قرار دادهاند تا کمترین آسیب به پوشش گیاهی اطراف وارد شود و بنا بتواند در ارتفاعهای مختلف با لایههای تاج درختان ارتباط برقرار کند.
به گزارش فرادید؛ خانه نقشهای مستطیلشکل دارد و با سقفی چهارشیب پوشانده شده است. ایده اصلی طراحی، کم کردن دخالت در طبیعت و ایجاد ارتباط نزدیک میان ساختمان و چشمانداز اطراف بوده است.
معماران میگویند فرم عمودی بنا باعث شده سطح اشغال ساختمان کاهش پیدا کند و پوشش گیاهی بومی تا حد امکان دستنخورده باقی بماند. نمای بیرونی ترکیبی از پوشش فلزی رنگشده و دیوارهای شیشهای است و برای بخشهای مختلف از مصالحی استفاده شده که در برابر شرایط آبوهوایی منطقه مقاوم و کمنیاز به نگهداری باشند.
ویژگی اصلی خانه اما سازه چوبی آن است. تمام اسکلت ساختمان از چوب لایهای ساخته شده؛ تیرها، ستونها و مهاربندهای مورب در کارگاه با دستگاههای دقیق برش خورده و به صورت قطعات آماده به محل منتقل شدهاند.
بخشی از قابهای سازهای که نمای شرقی و غربی ساختمان را تشکیل میدهند نیز پیش از انتقال، به طور کامل در خارج از محل پروژه مونتاژ شده بودند. این روش هم زمان ساخت را در این منطقه دورافتاده کاهش داده و هم دقت اجرای سازه را بالا برده است.
سه طبقه برای تجربه متفاوت جنگل
در طبقه همکف، ورودی، اتاقهای مهمان و فضاهای خدماتی قرار گرفتهاند. طبقه اول قلب اجتماعی خانه است؛ آشپزخانه، غذاخوری و نشیمن در فضایی باز و یکپارچه کنار هم قرار دارند.
طبقه بالایی به اتاق خواب اصلی اختصاص دارد و حمام و سونا نیز در همین طبقه قرار گرفتهاند؛ هر دو رو به جنگل باز میشوند. یک راهپله مارپیچ مرکزی، سه طبقه را به یکدیگر متصل میکند.
پنجرههای بزرگ در سراسر خانه باعث شدهاند نور، چشمانداز و تغییرات فضای جنگل به بخشی از تجربه زندگی در داخل ساختمان تبدیل شوند. معماران میگویند حرکت ساکنان میان طبقات، آنها را با شرایط متفاوت نور، پوشش گیاهی و فضای حسی جنگل روبهرو میکند.
در طراحی داخلی از کفپوشهای چوب کاج، کاشیهای چینی و کف بتنی گرمایشی استفاده شده است. رنگها و مصالح طبیعی نیز فضای داخلی را با محیط جنگلی اطراف هماهنگ کردهاند.
در بیرون خانه، مسیرهای مرتفع چوبی آن را به پارکینگ، انبار و محل نگهداری هیزم متصل میکنند. یک تراس مرتفع نیز در کنار ساختمان ساخته شده که وان آب گرم، میز بزرگ و دوش فضای باز دارد.
این خانه نمونهای از رویکردی است که به جای غلبه بر طبیعت، تلاش میکند خود را در آن جای دهد؛ ساختمانی که با بلند شدن در میان درختان، هم سطح اشغال خود را کاهش داده و هم تجربه زندگی در لایههای مختلف جنگل را به بخشی از معماری تبدیل کرده است.
