این خانۀ کوچک قبلا یک «توربین بادی» بود
استودیوی طراحی هلندی بلید-مید بخشی از یک توربین بادی از رده خارج را به خانهای کوچک و جمعوجور تبدیل کرده است؛ خانهای که یک فضای داخلی ساده و پوشیده از چوب دارد و برق مورد نیاز خود را از انرژی خورشیدی تأمین میکند. این پروژه نمونهای از تلاش برای استفاده دوباره از اجزای توربینهای بادی است که پس از پایان عمر کاری خود معمولاً کنار گذاشته میشوند.
فرادید| این طرح را یوس ده کریگر معمار شرکت سوپریوز در روتردام طراحی کرده است. او بلید-مید را با هدف یافتن کاربردهای تازه برای توربینهای بادی قدیمی بنیان گذاشت. شرکت سوپریوز یکی از چهار استودیویی بود که از سوی شرکت انرژی سوئدی واتنفال و بنیاد طراحی هلند دعوت شد تا ایدههایی برای استفاده مجدد از توربینهای بادی ارائه کنند.
به گزارش فرادید؛ این خانه کوچک از بخشی از توربین بادی ساخته شده که ناسِل نام دارد؛ محفظهای که تجهیزات و فناوریهای اصلی مورد نیاز برای کارکرد توربین را در خود جای میدهد.
معماران دریافتند که این بخش با حدود ۱۰ متر طول و چهار متر عرض، ابعاد مناسبی برای تبدیل شدن به یک فضای قابل سکونت دارد. آنها نام «نِستل» یا «آشیانه» را برای این پروژه انتخاب کردند.
سوپریوز پیش از این نیز طرحهای مختلفی برای استفاده از بخشهای گوناگون توربینهای بادی قدیمی ارائه کرده بود. این توربینها معمولاً پس از ۲۰ تا ۲۵ سال از چرخه بهرهبرداری خارج میشوند. همین تجربه باعث شد ده کریگر در سال ۲۰۲۳ شرکت بلید-مید را تأسیس کند تا این ایدهها را از مرحله طراحی به مرحله تولید و استفاده واقعی برساند.
یک پوسته قدیمی با کاربردی کاملاً تازه
به گفته ده کریگر، ناسِلها از نظر جنس مواد، طراحی، مهندسی و امکان استفاده مجدد، شباهت زیادی به پرههای توربینهای بادی دارند و میتوان از آنها بهعنوان عناصر ساختمانی استفاده کرد.
او به مجله دزین گفت این خانه کوچک نشان میدهد که تقریباً هر نوع تغییر کاربری برای یک ناسِل امکانپذیر است؛ از تبدیل آن به اصطبل و انبار گرفته تا سایهبان خودرو یا خانهای کوچک برای اقامت.
ناسِلی که در این پروژه استفاده شده، ویژگیهای مناسبی از نظر ارتفاع، مساحت کف، قابلیت جابهجایی، ظاهر کلی و میزان تولید دارد. به گفته طراح، بیش از ۱۰ هزار نمونه مشابه از این نوع ناسِل در سراسر جهان تولید شده است و همین موضوع امکان استفاده گستردهتر از آنها را فراهم میکند.
حفظ ظاهر توربین و تغییر کامل فضای داخلی
نمای بیرونی سازه تقریباً همان ظاهر اصلی ناسِل توربین را حفظ کرده است، اما فضای داخلی به امکانات لازم برای اقامتهای کوتاهمدت مجهز شده است.
معماران حمام، آشپزخانه و تجهیزات فنی را در یک بخش متمرکز کردهاند تا میزان سیمکشی و لولهکشی مورد نیاز به حداقل برسد. در نتیجه، بخش عمده فضای داخلی آزاد باقی مانده و میتوان آن را متناسب با نیازهای مختلف تغییر داد.
ده کریگر میگوید مهمترین چالش پروژه این بود که تمام امکانات مورد نیاز در محدوده ابعاد ثابت پوسته بیرونی جای بگیرد. همچنین مواد عایق باید کیفیت و استاندارد لازم برای مطابقت با مقررات ساختمانی را داشته باشند، در حالی که فضای داخلی نیز باید به اندازهای بزرگ باقی میماند که امکان سکونت دائمی در آن وجود داشته باشد.
چیدمان داخلی کاملاً باز است و میتوان در آن مبل، میز غذاخوری، فضای ذخیرهسازی و تجهیزات رسانهای قرار داد. این فضا در صورت استفاده در موقعیتهای دیگر میتواند به محل نمایش آثار، دفتر کار یا اتاق جلسه نیز تبدیل شود.
خانهای کوچک با انرژی خورشیدی
طراحی داخلی تا حد امکان ساده نگه داشته شده تا خانه بتواند برای طیف گستردهای از کاربران جذاب باشد. اجرای بخشهای چوبی داخلی را یک کارگاه محلی بر عهده داشته است.
استفاده از مواد طبیعی و روشن، فضای داخلی را گرم و دلپذیر کرده است. دیوارها با تختههای چندلایه چوبی روشن پوشیده شدهاند و سقف نیز با نمد ساختهشده از پلیاتیلن ترفتالات بازیافتی پوشانده شده تا کیفیت آکوستیک فضای داخلی بهبود پیدا کند.
چهار پنل خورشیدی روی سقف نصب شدهاند که برق مورد نیاز خانه و همچنین یک محل شارژ خارجی برای خودروی برقی را تأمین میکنند. برای تولید آب گرم از آبگرمکن خورشیدی استفاده شده و یک پمپ حرارتی هوا به هوا نیز وظیفه تنظیم دمای داخل را بر عهده دارد.
ساختمان همچنین عایقکاری بسیار مناسبی دارد؛ درزهای آن کاملاً هوابندی شدهاند و تنها چند پنجره بزرگ سهجداره برای ورود نور طبیعی در نظر گرفته شده است.
