تصاویر| بازیکنان رکورددار بیشترین پاس گل در تمام ادوار جام جهانی فوتبال چه کسانی هستند؟

چه کسی بیشترین پاس گل را در تاریخ جام جهانی فوتبال داده است؟ اکنون که Opta داده‌های این رقابت‌ها را از جام جهانی ۱۹۶۶ به بعد به‌طور کامل ثبت کرده، می‌توان فهرستی دقیق از بازیکنانی که بیشترین پاس گل را در تاریخ این تورنمنت داشته‌اند ارائه داد. این داده‌ها با بررسی ویدئویی تمام مسابقات از سال ۱۹۶۶ به بعد جمع‌آوری شده و دقت بالایی دارند.

بیشترین پاس گل در تاریخ جام جهانی:

۸ – لیونل مسی (آرژانتین)، دیگو مارادونا (آرژانتین)

۷ – پیر لیتبارسکی (آلمان)، گرژگورژ لاتو (لهستان)

۶ – دیوید بکام (انگلیس)، پله (برزیل)، توماس هسلر (آلمان)، باستین شواین‌اشتایگر (آلمان)، توماس مولر (آلمان)، اووه زیلر (آلمان)

۵ – زیکو (برزیل)، آنتوان گریزمان (فرانسه)، ایوان پریشیچ (کرواسی)، گرد مولر (آلمان)، میشائیل بالاک (آلمان)، خوان سباستین ورون (آرژانتین)، خوان کوادرادو (کلمبیا)، روبرت گادوخا (لهستان)

لیونل مسی – ۸ پاس گل

لیونل مسی با ۸ پاس گل در جام جهانی در صدر این فهرست قرار دارد. جایگاه او نه‌تنها به توانایی فنی بالای این ستاره آرژانتینی بلکه به تداوم حضورش در چندین دوره از این رقابت‌ها مربوط می‌شود. او در هر پنج جام جهانی که در آن شرکت کرده، حداقل یک پاس گل ثبت کرده است.

اولین پاس گل مسی در جام جهانی ۲۰۰۶ و در پیروزی ۶ بر صفر مقابل صربستان ثبت شد. او در سال ۲۰۱۰ یک پاس گل مقابل مکزیک داد و در سال ۲۰۱۴ نیز یک پاس گل مقابل سوئیس ثبت کرد. در جام جهانی ۲۰۱۸ نیز مسی دو پاس گل داد که هر دو در شکست ۴ بر ۳ مقابل فرانسه در مرحله یک‌هشتم نهایی بودند.

بهترین عملکرد مسی در یک دوره مربوط به جام جهانی ۲۰۲۲ بود که با ۳ پاس گل، نقش مهمی در قهرمانی آرژانتین ایفا کرد؛ از جمله پاس گل تماشایی‌اش مقابل کرواسی در نیمه‌نهایی، جایی که از میانه میدان حرکت کرد، مدافع حریف را جا گذاشت و توپ را برای خولین آلوارز ارسال کرد تا پیروزی ۳ بر صفر کامل شود.

دیگو مارادونا – ۸ پاس گل

دیگو مارادونا نیز با ۸ پاس گل در کنار مسی در صدر این فهرست قرار دارد. برخلاف مسی، بخش عمده پاس گل‌های مارادونا در یک تورنمنت ثبت شده است. او در جام جهانی ۱۹۸۲ هیچ پاس گلی نداد، اما در جام جهانی ۱۹۸۶ عملکردی درخشان داشت.

در نخستین بازی آرژانتین مقابل کره جنوبی، مارادونا هر سه گل تیمش را ساخت و به یکی از معدود بازیکنانی تبدیل شد که در یک مسابقه جام جهانی حداقل ۳ پاس گل داده‌اند. از دیگر بازیکنانی که چنین رکوردی ثبت کرده‌اند می‌توان به روبرت گادوخا (۴ پاس گل مقابل هائیتی در ۱۹۷۴)، راب رنسنبریک (۳ پاس گل در ۱۹۷۸)، گوردون استراکان (۳ پاس گل در ۱۹۸۲) و لازلو فازکاش (۳ پاس گل در ۱۹۸۲) اشاره کرد.

دیگو مارادونا در بازی مرحله گروهی مقابل بلغارستان یک پاس گل دیگر هم ثبت کرد، اما پس از آن، با وجود اینکه در هر دو مرحله یک‌چهارم نهایی و نیمه‌نهایی دو گل به ثمر رساند، پاس گل بعدی‌اش را برای حساس‌ترین لحظه نگه داشت؛ پاس گلی که یکی از مهم‌ترین پاس گل‌های ممکن بود.

پاس او در دقایق پایانی فینال مقابل آلمان غربی، خورخه بوروچاگا را در موقعیت گل قرار داد تا نتیجه به ۳–۲ تغیی کرده و آرژانتین قهرمان جام جهانی شود. پنج پاس گل مارادونا در جام جهانی ۱۹۸۶، دومین رکورد بیشترین پاس گل در یک دوره از این رقابت‌ها محسوب می‌شود.

اسطوره شماره ۱۰ آرژانتین در ادامه، دو پاس گل دیگر در جام جهانی ۱۹۹۰ و یک پاس گل دیگر در سال ۱۹۹۴ ثبت کرد تا در نهایت با ۸ پاس گل، به کار خود در جام جهانی پایان دهد.

پیر لیتبارسکی (۷ پاس گل)

پیر لیتبارسکی، هافبک آلمانی، نقش بسیار مهمی در رسیدن آلمان غربی به فینال جام جهانی ۱۹۸۲ داشت و در مسیر رسیدن به فینال، ۵ پاس گل داد. البته یکی از این پاس گل‌ها در دیداری بود که بعدها به «رسوایی خیخون» معروف شد؛ جایی که آلمان غربی مقابل اتریش ۱–۰ پیش افتاد و سپس هر دو تیم عملاً بازی را متوقف کردند، چون همین نتیجه باعث صعود هر دو تیم و حذف الجزایر می‌شد. آمار آن بازی هم نشان می‌دهد که از دقیقه ۳۰ به بعد، بازی کاملاً غیررقابتی و تشریفاتی شده بود، بدون اینکه هیچ کدام از دو تیم برای گل زدن تلاش کنند.

با این حال، لیتبارسکی در بازی‌های دیگر هم تأثیرگذار بود؛ از جمله دو پاس گل در پیروزی مرحله گروهی مقابل شیلی، یک پاس گل دیگر در برد برابر اسپانیا در دور دوم، و یک پاس گل در وقت‌های اضافه نیمه‌نهایی مقابل فرانسه؛ دیداری که با تساوی ۳–۳ به پایان رسید و بعدها به یکی از بازی‌های کلاسیک جام جهانی تبدیل شد و آلمان در ضربات پنالتی پیروز شد. این مسابقه به «شب سویا» معروف شد.

تیم لیتبارسکی در فینال ۱۹۸۲ شکست خورد و در سال ۱۹۸۶ نیز به فینال رسید، اما در آن تورنمنت با وجود ۵ بازی، او هیچ پاس گلی ثبت نکرد. این ستاره سابق تیم ملی آلمان در جام جهانی ۱۹۹۰ دو پاس گل دیگر در مرحله گروهی مقابل امارات داد و در نهایت همراه با آلمان غربی قهرمان جهان شد و انتقام شکست ۱۹۸۶ مقابل آرژانتین را گرفت.

گرژگورژ لاتو (۷ پاس گل)

گرژگورژ لاتو یکی از گلزنان برجسته لهستان در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود و با ۴۵ گل در ۱۰۰ بازی ملی، سومین گلزن برتر تاریخ کشورش محسوب می‌شود. با این حال، او به‌عنوان بازیکنی خلاق نیز شناخته می‌شد و با ۷ پاس گل، در رتبه مشترک سوم بیشترین پاس گل در تاریخ جام جهانی (از ۱۹۶۶ به بعد) قرار دارد.

او همچنین در جمع معدود بازیکنانی قرار دارد که بیش از ۱۰ گل در جام جهانی زده‌اند و یکی از تنها ۵ بازیکنی است (در کنار لیونل مسی، پله، گرد مولر و توماس مولر) که هم‌زمان بیش از ۱۰ گل و حداقل ۵ پاس گل در این رقابت‌ها ثبت کرده‌اند.

اولین پاس گل‌های لاتو در جام جهانی ۱۹۷۴ و در پیروزی مقابل آرژانتین و هائیتی به ثبت رسید. او در همان تورنمنت با ۷ گل بهترین گلزن شد و به تیمش کمک کرد تا به مقام سوم برسد. چهار سال بعد، در جام جهانی ۱۹۷۸، او یک پاس گل در مرحله گروهی اول و یک پاس گل در مرحله گروهی دوم ثبت کرد، اما لهستان با شکست مقابل آرژانتین و برزیل حذف شد.

بهترین عملکرد لاتو از نظر پاس گل مربوط به جام جهانی ۱۹۸۲ بود؛ جایی که یک پاس گل در پیروزی ۵–۱ مقابل پرو و دو پاس گل دیگر در برد مقابل بلژیک در مرحله دوم داد تا مجموع پاس گل‌هایش به ۷ برسد.

۷ بازیکن با ۶ پاس گل

دیوید بکام، پله، توماس هسلر، باستین شواین‌اشتایگر، توماس مولر، اووه زیلر و فرانچسکو توتی همگی با ۶ پاس گل در رتبه پنجم مشترک قرار دارند.

اووه زیلر برای رسیدن به این آمار به بیشترین تعداد بازی (۲۱ بازی) نیاز داشت، در حالی که فرانچسکو توتی با کمترین تعداد بازی (۱۱ بازی) به این رکورد رسید.

توماس مولر در بیشترین تعداد دوره‌های جام جهانی (۵ دوره) حضور داشت، اما فقط در دو دوره موفق به ثبت پاس گل شد (در هر کدام ۳ پاس گل). دیوید بکام نیز در بیشترین تعداد دوره‌های مختلف (۳ دوره) پاس گل داده است.

در این میان، پله در ۴ جام جهانی بازی کرد اما هر ۶ پاس گل خود را تنها در ۶ بازی در جام جهانی ۱۹۷۰ ثبت کرد؛ تورنمنتی که با قهرمانی برزیل همراه شد. از بین این ۷ بازیکن، ۴ نفر قهرمان جام جهانی شدند و تنها اووه زیلر و دیوید بکام موفق به کسب این عنوان نشدند.

منبع: روزیاتو