تصاویر| ۱۰ سرمربی که رکورد بیشترین بازی را در لیگ برتر انگلیس دارند؛ از آرسن ونگر تا ژوزه مورینیو

از آرسن ونگر و الکس فرگوسن تا دیوید مویس، در اینجا نگاهی داریم به مربیانی که بیشترین تعداد بازی در لیگ برتر انگلیس را به عنوان سرمربی تجربه کرده‌اند. همان‌طور که انتظار می‌رود، نام‌های آشنای زیادی در این فهرست دیده می‌شود.

سرمربی‌های با بیشترین بازی در لیگ برتر انگلیس

    آرسن ونگر – ۸۲۸ بازی

    الکس فرگوسن – ۸۱۰ بازی

    دیوید مویس – ۷۴۶ بازی*

    هری ردنپ – ۶۴۱ بازی

    سم آلاردایس – ۵۴۱ بازی

    استیو بروس – ۴۷۶ بازی

    مارک هیوز – ۴۶۶ بازی

    روی هاجسون – ۴۱۶ بازی

    پپ گواردیولا – ۳۷۲ بازی*

    ژوزه مورینیو – ۳۶۳ بازی

    ادی هاو – ۳۶۱ بازی*

    رافائل بنیتز و مارتین اونیل – ۳۵۹ بازی

*فعال

آرسن ونگر – ۸۲۸ بازی

درک عظمت رکورد ۸۲۸ بازی آرسن ونگر در لیگ برتر انگلیس کار ساده‌ای نیست. او تمام این بازی‌ها را در آرسنال و طی نزدیک به ۲۲ سال، از اکتبر ۱۹۹۶ تا مه ۲۰۱۸ روی نیمکت توپچی‌ها نشست؛ سطحی از ماندگاری روی نیمکت یک باشگاه که به‌سختی می‌توان تصور کرد دوباره تکرار شود. این موضوع تنها به این دلیل نیست که مالکان باشگاه‌ها این روزها سریع‌تر از قبل مربیان را اخراج می‌کنند، بلکه به این خاطر است که ونگر در طول زمان به بخشی از هویت آرسنال تبدیل شد و کنار گذاشتنش مثل کندن ریشه‌های یک درخت بود.

برخی از هواداران آرسنال در سال‌های پایانی فکر می‌کردند دوران فعالیت او به عنوان سرمربی تیم بیش از حد طولانی شده، اما حالا که به گذشته نگاه می‌کنیم، شکی نیست که او یکی از بزرگ‌ترین مربیان تاریخ پریمیر لیگ است. سه قهرمانی لیگ، از جمله تنها فصل بدون شکست تاریخ این مسابقات، بخشی از دستاوردهای ونگر در لیگ برتر است. تیم آرسنال تحت هدایت ونگر با ۴۷۶ پیروزی و ۱,۵۶۱ گل زده، نماد فوتبال تماشاچی‌پسند و هجومی بود و حتی رکورد ۷۸ کارت قرمز را هم در اختیار داشت.

الکس فرگوسن – ۸۱۰ بازی

الکس فرگوسن بیش از یک دهه پیش بازنشسته شد، اما هنوز فقط ۱۸ بازی با صدر این فهرست فاصله دارد و جایگاه دومش فعلاً امن است.

فرگوسن که از نوامبر ۱۹۸۶ هدایت منچستر یونایتد را برعهده داشت، حتی قبل از شروع پریمیر لیگ هم چند سال مربی این تیم بود. فرگوسن تیمی ساخت که در بخش بزرگی از دوران فعالیتش کاملاً بر فوتبال انگلیس سلطه داشت. تیم او، با اختلاف، رکورد بیشترین تعداد برد (۵۲۸) و گل زده (۱,۶۲۷) را در این رقابت‌ها در اختیار دارد و میانگین برد ۶۵.۲ درصدی و ۲.۱۶ امتیاز در هر بازی‌ او، فقط از پپ گواردیولا (با تعداد بازی کمتر) پایین‌تر است.

منچستریونایتد بیش از ۱۰ سال پس از دوران فرگوسن هنوز برای بازگشت به دوران اوجش تلاش می‌کند و از زمان جدایی او نتوانسته قهرمان لیگ شود. فرگوسن با ۱۳ قهرمانی، حداقل هشت عنوان بیشتر از هر مربی دیگری در این لیگ دارد و نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده‌اش، گواردیولا، تنها پنج قهرمانی کسب کرده است. به‌سختی می‌توان تصور کرد کسی بتواند به دستاوردهای دوران سرمربیگری فرگوسن در لیگ برتر انگلیس نزدیک شود.

دیوید مویس – ۷۴۶ بازی*

دیوید مویس در پایان فصل ۲۰۲۳/۲۴ و پس از جدایی از وستهم یونایتد، کمی کمتر از ۷۰۰ بازی در پریمیر لیگ داشت. اما حالا که برای دومین دوره به اورتون بازگشته، می‌تواند به این عدد اضافه کند و در دیدار خارج از خانه مقابل برایتون در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵ به عدد ۷۰۰ بازی رسید.

دوران مربیگری مویس به اندازه ونگر یا فرگوسن پرافتخار نبوده و قهرمانی لیگ کنفرانس اروپا در سال ۲۰۲۳ با وستهم اولین جام بزرگ او به‌عنوان مربی بود (اگر کامیونیتی شیلد سال ۲۰۱۳ حساب نشود) و رکورد ۲۶۱ شکست او، بیشترین شسکت برای یک سرمربی در لیگ برتر انگلیس محسوب می‌شود.

با این حال، مویس در بیش از ۲۰ سال، هدایت اورتون (دو بار)، منچستریونایتد، ساندرلند و وستهم (دو بار) را برعهده داشته و شاید بزرگ‌ترین دستاوردش این باشد که تنها یک بار به دسته پایین‌تر سقوط کرده که آن هم با ساندرلند اتفاق افتاد. حالا مویس تلاش دارد به ونگر و فرگوسن در صدر فهرست بیشترین حضور روی نیمکت در تاریخ لیگ برتر انگلیس نزدیک شود.

هری ردنپ – ۶۴۱ بازی

هری ردنپ عاشق جنوب انگلیس است. در طول ۶۴۱ بازی در پریمیر لیگ، او هرگز تیمی در شمال لندن را هدایت نکرد و دورترین جایی که رفت، تاتنهام بود. ردنپ در سال ۲۰۱۷ برای چند ماه تا بیرمنگام هم رفت، اما آن دوران در چمپیونشیپ سپری شد و در مقابل، ۹ سال حضورش در سواحل جنوبی با بورنموث در لیگ‌های پایین‌تر قرار می‌گیرد.

ردنپ به‌عنوان یک مربی عالی در مدیریت بازیکنان و انجام نقل‌وانتقالات شناخته می‌شد، چیزی که خودش همیشه آن را رد می‌کرد، و تقریباً در هر تیمی که رفت موفق بود. بزرگ‌ترین دستاورد هری ردنپ احتمالاً رساندن تاتنهام از قعر جدول (پس از بدترین شروع تاریخ باشگاه) به یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در عرض چند فصل بود. همچنین قهرمانی فوق‌العاده‌ او با پورتسموث در جام حذفی انگلیس هم شایسته اشاره است.

سم آلاردایس – ۵۴۱ بازی

دوره چهار بازیه و ناموفق سم آلاردایس در پایان فصل ۲۰۲۲/۲۳ با لیدز یونایتد ممکن است آخرین حضور او در پریمیر لیگ بوده باشد.

اما ویژگی «بیگ سم» این است که همیشه دست‌کم گرفته می‌شود. بدنبال از دست دادن فرصت هدایت تیم ملی انگلیس در سال ۲۰۱۶ هم تردیدها درباره او همچنان وجود داشت، اما آلاردایس از آن زمان چهار شغل مختلف در پریمیر لیگ داشته و حتی هدایت لیدز را دو سال پس از دورانش در وست‌برومویچ آلبیون برعهده گرفت؛ در حالی که بسیاری فکر می‌کردند دیگر به مربیگری در لیگ برتر انگلیس برنخواهد گشت.

دلیلش این بود که حضور در وست‌بروم اولین سقوط او را رقم زد، آن هم پس از ۵۳۵ بازی در پریمیر لیگ؛ رکوردی فوق‌العاده با توجه به تعداد زیاد نبردهای بقایی که در این سرمربی در آن‌ها حضور داشته. آلاردایس به مربی تبدیل شد که تیم‌های در خطر سقوط به‌طور مداوم برای نجات به سراغش می‌رفتند و دلیل خوبی هم برای این کار داشتند.

شاید حالا کمتر کسی به یاد داشته باشد، اما آلاردایس در اوایل دهه ۲۰۰۰ با ساختن تیمی قدرتمند در بولتون واندررز شهرت پیدا کرد و آن‌ها را به جام یوفا رساند. هیچ‌یک از تیم‌های بعدی‌اش به آن اندازه نمادین نبودند، اما تصویر «بیگ سم» همچنان ماندگار است و احتمالاً برای مدت طولانی هم باقی خواهد ماند. شرط بستن روی این‌که او تعداد بازی‌هایش به عنوان سرمربی در لیگ برتر انگلیس را از ۵۴۱ بیشتر نکند، کار شجاعانه‌ای است.

استیو بروس – ۴۷۶ بازی

تنها فردی در این فهرست که احتمالاً یک مجموعه رمان جنایی-معمایی هم نوشته است! چند دهه از زمانی که بروس کتاب‌های Striker! ،Sweeper! و Defender! را نوشت، گذشته و کاپیتان سابق منچستریونایتد (شاید در تصمیمی عاقلانه) از آن زمان تمرکز خود را روی مربیگری گذاشته است.

با اینکه در آخرین دوره حضورش در نیوکاسل یونایتد، که در اکتبر ۲۰۲۱ به پایان رسید، محبوبیت زیادی نداشت، اما نمی‌توان انکار کرد که بروس دوران موفقی در سطح اول فوتبال انگلیس داشته است.

او در پریمیر لیگ هدایت نیوکاسل (۸۴ بازی)، هال سیتی (۷۶)، ساندرلند (۸۹)، ویگان اتلتیک (۶۲) و بیرمنگام سیتی را برعهده داشته که طولانی‌ترین دوره‌اش مربوط به بیرمنگام است؛ جایی که در ۱۶۵ بازی لیگ برتر روی نیمکت این تیم نشست و پس از رساندن تیم به لیگ برتر در سال ۲۰۰۲، اولین تجربه حضور در سطح اول فوتبال انگلیس را به‌دست آورد.

بروس در ماه مه ۲۰۰۷ و پس از بازگرداندن بیرمنگام به پریمیر لیگ، به حضور شش‌ونیم‌ساله‌اش در این باشگاه پایان داد.

مارک هیوز – ۴۶۶ بازی

به عنوان یکی دیگر از اسطوره‌های منچستریونایتد که به مربیگری روی آورد، هیوز در سال ۲۰۰۴ هدایت بلکبرن روورز را برعهده گرفت و برای مدتی به‌عنوان یکی از مربیان آینده‌دار فوتبال انگلیس شناخته می‌شد.

او بلکبرن را از سقوط نجات داد و در اولین فصل کاملش در این تیم، آن‌ها را به رتبه ششم رساند و سهمیه جام یوفا را کسب کرد. روورز در فصل ۲۰۰۶/۰۷ دهم شد و یک سال بعد به رتبه هفتم رسید؛ عملکردی که باعث شد هیوز درست قبل از تحول بزرگ باشگاه، راهی منچسترسیتی شود.

سیتی پیش از آن هم سرمایه‌گذاری زیادی کرده بود، اما در ۱ سپتامبر ۲۰۰۸ مالکان جدید باشگاه کنترل را به‌دست گرفتند و بلافاصله بودجه زیادی تزریق شد؛ به‌طوری که روبینیو از رئال مادرید به تیم پیوست.

با این حال، میانگین امتیاز هیوز در سیتی (۱.۴۴) حتی کمتر از بلکبرن (۱.۴۵) بود و او تنها تا دسامبر ۲۰۰۹ (۵۵ بازی در پریمیر لیگ) دوام آورد. او در سه سال بعد هدایت فولام (۳۸ بازی) و کویینز پارک رنجرز (۳۰ بازی) را برعهده گرفت.

هیوز بیشترین تعداد بازی در سطح اول را با استوک سیتی (۱۷۴ بازی) تجربه کرد تا اینکه در ژانویه ۲۰۱۸ از این تیم جدا شد. از آن زمان، تنها تجربه‌اش در پریمیر لیگ هدایت ساوتهمپتون بوده که در ۲۲ بازی فقط سه پیروزی به‌دست آورد.

روی هاجسون – ۴۱۶ بازی

روی هاجسون در سن ۷۶ سالگی، مسن‌ترین مربی تاریخ پریمیر لیگ محسوب می‌شود. آخرین دوره حضور او در لیگ برتر انگلیس به عنوان سرمربی با کریستال پالاس بود، جایی که چهارصدمین بازی خود را در این سطح ثبت کرد که با توجه به دوران بازی نه‌چندان مطرح و ماجراجویی‌های این مربی در سراسر اروپا در دهه‌های ۷۰، ۸۰، ۹۰ و ۲۰۰۰ دستاوردی فوق‌العاده است.

مانند هیوز، اولین تجربه هاجسون در پریمیر لیگ با بلکبرن (پس از چند سال حضور در اینتر) رقم خورد و حدود ۱۸ ماه (۵۲ بازی) و تا نوامبر ۱۹۹۷ در این تیم بود. اما تا سال ۲۰۰۷ و حضور در فولام (۹۴ بازی) طول کشید تا فوتبال انگلیس واقعاً او را بشناسد.

از آن زمان، هاجسون هدایت لیورپول (۲۰ بازی)، وست‌برومویچ (۵۰ بازی)، واتفورد (۱۸ بازی) و کریستال پالاس را در پریمیر لیگ برعهده داشته، در حالی که دوره حضورش در پالاس هم در دو مقطع جداگانه بوده است.

او فصل گذشته از بازنشستگی خارج شد تا دوباره به پالاس بازگردد و سپس برای فصل ۲۰۲۳/۲۴ هم روی نیمکت این تیم ماند، تا اینکه در فوریه ۲۰۲۴ جای خود را به اولیور گلاسنر داد.

منبع: روزیاتو