مروری بر پرافتخارترین قهرمانان تاریخ جام جهانی؛ کدام کشور بیشترین جام را دارد؟

تنها هشت کشور در تاریخ جام جهانی مردان موفق به کسب عنوان قهرمانی شده‌اند. در این مطلب نگاهی به این تیم‌ها و تعداد جام‌های قهرمانی هر کدام می‌اندازیم. جام جهانی فوتبال مردان از نخستین دوره خود در سال ۱۹۳۰ تاکنون تغییرات زیادی را در فرمت برگزاری بازی‌ها تجربه کرده است، اما یک چیز همیشه ثابت مانده؛ در پایان مسابقات، یک تیم جام قهرمانی را بالای سر می‌برد.

در طول ۲۲ دوره برگزاری جام جهانی، هشت کشور مختلف توانسته‌اند قهرمان این رقابت‌ها شوند:

۱. برزیل – ۵ قهرمانی (۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲)

۲. ایتالیا – ۴ قهرمانی (۱۹۳۴، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲ و ۲۰۰۶)

۲. آلمان – ۴ قهرمانی (۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰ و ۲۰۱۴)

۴. آرژانتین – ۳ قهرمانی (۱۹۷۸، ۱۹۸۶ و ۲۰۲۲)

۵. اروگوئه – ۲ قهرمانی (۱۹۳۰ و ۱۹۵۰)

۵. فرانسه – ۲ قهرمانی (۱۹۹۸ و ۲۰۱۸)

۷. انگلیس – ۱ قهرمانی (۱۹۶۶)

۷. اسپانیا – ۱ قهرمانی (۲۰۱۰)

برزیل؛ پرافتخارترین تیم تاریخ جام جهانی با ۵ قهرمانی

واقعیت این است که وقتی صحبت از جام جهانی می‌شود، بسیاری از فوتبال‌دوستان ابتدا به یاد برزیل می‌افتند. پیراهن زرد معروف، شورت آبی، جوراب‌های سفید، فوتبال تکنیکی و هواداران پرشور این تیم، همگی به بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ جام جهانی تبدیل شده‌اند. بنابراین چندان عجیب نیست که برزیل با پنج عنوان قهرمانی، پرافتخارترین تیم تاریخ جام جهانی مردان باشد.

البته برزیل برای رسیدن به نخستین جام خود تا سال ۱۹۵۸ منتظر ماند و در دیدار نهایی با برتری ۵-۲ مقابل سوئد میزبان قهرمان شد. چهار سال بعد، برزیل بار دیگر قدرت خود را به نمایش گذاشت و در فینال با پیروزی ۳-۱ برابر چکسلواکی دومین قهرمانی متوالی خود را جشن گرفت.

بسیاری معتقدند تیم برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰ بهترین نسخه تاریخ این تیم بود. برزیلی‌ها در آن رقابت‌ها انگلیس، چکسلواکی و رومانی را در مرحله گروهی شکست دادند، سپس در مراحل حذفی با برتری ۴-۲ مقابل پرو و پیروزی ۳-۱ برابر اروگوئه راهی فینال شدند. آن‌ها در دیدار نهایی نیز ایتالیا را ۴-۱ شکست دادند و یکی از درخشان‌ترین نمایش‌های تاریخ جام جهانی را رقم زدند.

ناگفته نماند که برزیل در پنج دوره اخیر جام جهانی موفق به قهرمانی نشده و تاکنون هیچ‌گاه بیش از این فاصله طولانی بدون فتح جام را تجربه نکرده است.

ایتالیا با ۴ قهرمانی (۱۹۳۴، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲، ۲۰۰۶)

ایتالیا نخستین تیم اروپایی بود که هم میزبان و هم قهرمان جام جهانی شد، این اتفاق در سال ۱۹۳۴ رقم خورد. با وجود دو قهرمانی در ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸، تیم ملی این کشور برای سومین قهرمانی باید ۴۴ سال صبر می‌کرد. در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا، ایتالیا در مرحله گروهی هر سه بازی خود را به تساوی رساند، اما همچنان به مرحله بعد رسید. سپس آرژانتین و برزیل را شکست داد و به رقابت نیمه‌نهایی دست یافت، جایی که با نتیجه ۲-۰ از سد لهستان گذشت. در فینال نیز آلمان غربی را ۳-۱ شکست دادند، با گل‌های پائولو روسی، مارکو تاردلی و الساندرو آلتوبلی.

آخرین قهرمانی ایتالیا به جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان برمی‌گردد. آن‌ها در گروه خود بالاتر از غنا، جمهوری چک و آمریکا قرار گرفتند. در مرحله یک‌هشتم نهایی با گل دقیقه ۹۵ از سد استرالیا گذشتند، در یک‌چهارم نهایی اوکراین را ۳-۰ شکست دادند و در نیمه‌نهایی میزبان یعنی آلمان را در وقت‌های اضافه حذف کردند. فینال مقابل فرانسه با تساوی ۱-۱ به پایان رسید و در ضربات پنالتی، ایتالیا ۵-۳ پیروز شد؛ در حالی که فابیو گروسو ضربه نهایی را تبدیل به گل کرد.

آلمان با ۴ قهرمانی (۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴)

سه قهرمانی نخست آلمان با نام آلمان غربی به دست آمد و اولین آن در سال ۱۹۵۴ رقم خورد. این جام جهانی به خاطر بازی‌های پرگلش مشهور است، جایی که حتی تیمی که در طول تورنمنت ۸-۳ به مجارستان باخته بود، در نهایت قهرمان شد. اما آلمان غربی در فینال همان تیم قدرتمند مجارستان را با نتیجه ۳-۲ در برن شکست داد و یکی از شگفتی‌های بزرگ تاریخ جام جهانی را رقم زد.

دومین قهرمانی آلمان غربی حتی از اولی هم برای آن‌ها ارزشمندتر بود، زیرا این عنوان در خاک خودشان به دست آمد. آن‌ها با وجود شکست ۱-۰ مقابل آلمان شرقی در سومین بازی مرحله گروهی اول، توانستند از آن مرحله صعود کنند. در مرحله گروهی دوم اما عملکرد بسیار بهتری داشتند و یوگسلاوی، سوئد و لهستان را شکست دادند. با این نتایج، آلمان غربی به فینال رسید؛ جایی که در مونیخ موفق شد هلند را ۲-۱ شکست دهد.

آخرین قهرمانی آلمان در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل رقم خورد. آن‌ها در مرحله گروهی بالاتر از آمریکا، غنا و پرتغال قرار گرفتند. سپس در یک‌هشتم نهایی در وقت‌های اضافه الجزایر را شکست دادند و در یک‌چهارم نهایی با نتیجه ۱-۰ از سد فرانسه گذشتند. در نیمه‌نهایی نیز با نتیجه خیره‌کننده ۷-۱ میزبان یعنی برزیل را در هم کوبیدند، اما فینال برابر آرژانتین بسیار نزدیک‌تر بود و در نهایت گل ماریو گوتسه در وقت‌های اضافه قهرمانی را رقم زد.

آلمان/آلمان غربی بیش از هر کشور دیگری به فینال جام جهانی رسیده است و در مجموع ۸ فینال را تجربه کرده که حاصل آن ۴ قهرمانی و ۴ نایب‌قهرمانی بوده است.

آرژانتین با ۳ قهرمانی (۱۹۷۸، ۱۹۸۶، ۲۰۲۲)

اولین قهرمانی آرژانتین در خاک خود این کشور رقم خورد. دومین قهرمانی آرژانتین کاملاً تحت تأثیر یک ستاره بود؛ دیگو مارادونا. او در جام جهانی ۱۹۸۶ با ۵ گل و ۵ پاس گل نقش اصلی را ایفا کرد. آرژانتین در مرحله گروهی کره جنوبی را ۳-۱ شکست داد، با ایتالیا ۱-۱ مساوی کرد و بلغارستان را ۲-۰ برد.

در مراحل حذفی، ابتدا اروگوئه را ۱-۰ شکست دادند، سپس در دیدار معروف برابر انگلیس، مارادونا هم «دست خدا» را ثبت کرد و هم یک گل تاریخی زد و آرژانتین ۲-۱ پیروز شد. در نیمه‌نهایی نیز با دو گل دیگر مارادونا، بلژیک را کنار زدند و در فینال، با گل‌های خوزه لوئیس براون، خورخه والدانو و خورخه بوروچاگا، آلمان غربی را ۳-۲ شکست دادند.

قهرمانی ۲۰۲۲ اما با محوریت لیونل مسی رقم خورد. آرژانتین شروعی فاجعه‌بار داشت و در بازی اول ۲-۱ به عربستان باخت، اما در ادامه مکزیک و لهستان را شکست داد و صدرنشین گروه شد. در مرحله حذفی، استرالیا را ۲-۱ بردند و سپس مقابل هلند در حالی که ۲-۰ جلو بودند، کار به ضربات پنالتی کشید و در نهایت پیروز شدند. در نیمه‌نهایی با نتیجه ۳-۰ کرواسی را شکست دادند و به فینال رسیدند؛ یکی از بهترین فینال‌های تاریخ جام جهانی مقابل فرانسه. آرژانتین با گل‌های مسی و آنخل دی‌ماریا ۲-۰ پیش افتاد، اما دو گل دیرهنگام کیلیان امباپه بازی را به وقت اضافه کشاند. هر دو ستاره (مسی و امباپه) در وقت اضافه هم گل زدند و در نهایت کار به پنالتی رسید؛ جایی که آرژانتین با گل پیروزی گونزالو مونتیل قهرمان شد.

اروگوئه با ۲ قهرمانی (۱۹۳۰، ۱۹۵۰)

اولین دوره جام جهانی در سال ۱۹۳۰ در کشور اروگوئه برگزار شد و ۱۳ تیم در آن حضور داشتند و در فینال، اروگوئه در دیداری تکراری از فینال المپیک ۱۹۲۸ مقابل آرژانتین قرار گرفت. آن‌ها در نیمه اول ۲-۱ عقب افتادند، اما در نیمه دوم با گل‌های سئا، سانتوس ایریارته و هکتور کاسترو موفق شدند ۴-۲ پیروز شوند و نخستین قهرمان تاریخ جام جهانی لقب بگیرند.

قهرمانی دوم آن‌ها در سال ۱۹۵۰ و در برزیل رقم خورد. به دلیل انصراف چند تیم، اروگوئه تنها یک بازی در مرحله گروهی انجام داد و با نتیجه ۸-۰ بولیوی را شکست داد. سپس در مرحله نهایی گروهی با اسپانیا ۲-۲ مساوی کرد و سوئد را ۳-۲ برد. در نهایت همه چیز به بازی سرنوشت‌ساز مقابل برزیل رسید؛ جایی که اروگوئه با گل‌های خوان آلبرتو اسکیافینو و آلچدس گیجیا، میزبان را ۲-۱ شکست داد و دومین قهرمانی خود را جشن گرفت.

فرانسه با ۲ قهرمانی (۱۹۹۸، ۲۰۱۸)

جام جهانی ۱۹۹۸ برای نخستین بار با حضور ۳۲ تیم برگزار شد و فرانسه به عنوان میزبان از امتیاز میزبانی به بهترین شکل استفاده کرد. در فینال این رقابت‌ها، زین‌الدین زیدان با دو ضربه سر درخشان فرانسه را پیش انداخت و امانوئل پتی پیروزی ۳-۰ را قطعی کرد تا فرانسه برای نخستین بار قهرمان جهان شود. آن‌ها همچنان آخرین میزبانانی هستند که توانسته‌اند جام جهانی را در خانه فتح کنند.

در سال ۲۰۱۸، فرانسه با وجود عملکرد نه‌چندان درخشان در مرحله گروهی (پیروزی برابر استرالیا و پرو و تساوی بدون گل با دانمارک)، به مراحل حذفی رسید. برد پرگل مقابل آرژانتین در یک‌هشتم نهایی جان تازه‌ای به تیم داد. سپس با پیروزی برابر اروگوئه و بلژیک، راهی فینال شدند؛ جایی که باید با کرواسی بازی می‌کردند. در فینال، گل به خودی ماریو مانجوکیچ و پنالتی آنتوان گریزمان زمینه‌ساز پیروزی فرانسه شد. سپس پل پوگبا و کیلیان امباپه نیز گلزنی کردند تا فرانسه با نتیجه ۴-۲ در مسکو به دومین قهرمانی خود برسد.

انگلیس با ۱ قهرمانی (۱۹۶۶)

انگلیس پیش از میزبانی جام جهانی ۱۹۶۶ حتی یک بار هم به فینال نرسیده بود، اما امید زیادی به تیم آلف رمزی وجود داشت. شروع کار با تساوی بدون گل مقابل اروگوئه چندان امیدوارکننده نبود، اما دو پیروزی ۲-۰ برابر مکزیک و فرانسه باعث شد انگلیس به عنوان صدرنشین گروه صعود کند.

در یک‌چهارم نهایی، جف هرست تنها گل بازی را مقابل آرژانتین زد. سپس با درخشش بابی چارلتون و دو گل او، پرتغال در نیمه‌نهایی شکست خورد. فینال در ورزشگاه ومبلی به یکی از تاریخی‌ترین بازی‌های فوتبال تبدیل شد، جایی که جف هرست هت‌تریک کرد و انگلیس در وقت‌های اضافه آلمان غربی را ۴-۲ شکست داد. او تنها یکی از دو بازیکن تاریخ است که در فینال جام جهانی هت‌تریک کرده است.

اسپانیا با ۱ قهرمانی (۲۰۱۰)

اسپانیا پیش از جام جهانی ۲۰۱۰ هرگز قهرمان نشده بود، اما با قهرمانی یورو ۲۰۰۸ و حضور ستارگان بارسلونا، یکی از مدعیان اصلی محسوب می‌شد. شروع کار برای آن‌ها شوکه‌کننده بود و با شکست ۱-۰ مقابل سوئیس آغاز گشت، اما پیروزی برابر هندوراس (۲-۰) و شیلی (۲-۱) باعث شد صدرنشین گروه شوند.

از مرحله حذفی به بعد، همه چیز با پیروزی‌های یک‌برصفر پیش رفت. اسپانیا ابتدا پرتغال را شکست داد، سپس پاراگوئه و در ادامه آلمان را کنار زد تا به فینال برسد. در فینال مقابل هلند، بازی تا وقت‌های اضافه ادامه داشت تا اینکه آندرس اینیستا گل تاریخی پیروزی را به ثمر رساند و اسپانیا برای اولین بار قهرمان جهان شد.

منبع: روزیاتو