حاشیههای تازه در پرونده بلیک لایولی و جاستین بالدونی؛ حکم از قبل صادر شده است
در حالی که پرونده حقوقی بلیک لایولی و جاستین بالدونی نزدیک به ۱۶ ماه است در دادگاههای منهتن و افکار عمومی دنبال میشود، تماسهای تلفنی جداگانه قاضی با وکلای دو طرف بار دیگر بحث را داغ کرده است.
در حالی که پرونده حقوقی بلیک لایولی و جاستین بالدونی نزدیک به ۱۶ ماه است در دادگاههای منهتن و افکار عمومی دنبال میشود، تماسهای تلفنی جداگانه قاضی با وکلای دو طرف بار دیگر بحث را داغ کرده است.
دوشنبه گذشته ساعت سه بعدازظهر، قاضی سارا ال. کیو با وکلای بلیک لایولی تماس تلفنی کنفرانسی داشت و یک ساعت بعد، همین تماس را با وکلای جاستین بالدونی انجام داد. موضوع تماسها مشخص بود؛ اینکه هر طرف درباره حلوفصل اختلاف حقوقی مرتبط با فیلم با ما به پایان میرسد (It Ends With Us) کجا ایستاده است.
یک هفته قبلتر، قاضی لوئیس لیمَن ۱۰ مورد از ۱۳ ادعای مطرحشده از سوی لایولی از جمله ادعای آزار جنسی را رد کرده بود. در نهایت، ادعاهایی مانند نقض قرارداد، تلافیجویی و کمک و همراهی در تلافیجویی در پرونده باقی ماند.
چند ساعت پس از آن تصمیم، لایولی ۳۸ ساله بیانیهای منتشر کرد و تاکید کرد از این تصمیم دادگاه قدردان است، چون به او اجازه میدهد اصل پرونده را ماه بعد پیش هیات منصفه ببرد و بتواند روایت خود را در دادگاه کامل مطرح کند.
در ادامه، بعد از تماسهای ابتدای هفته نیز وکلای او نامهای به دادگاه دادند و بر تصمیم خود برای ادامه مسیر تاکید کردند. در این نامه درخواست شد تیم حقوقی بالدونی مشخص کند کدامیک از افرادی که با رد آن ۱۰ ادعا از پرونده خارج شدهاند، قرار است حضوری در دادگاه شهادت بدهند. وکلای او اعلام کردهاند بالدونی در کنار جیمی هیث، تهیهکننده فیلم و ملیسا نیتن، مدیر روابط عمومی، حضوری شهادت خواهد داد.
و این نمایش پرحاشیه همچنان ادامه دارد. البته بعید نیست که پیش از تاریخ دادگاه در ۱۸ مه، دو طرف به توافق برسند. اما واقعیت این است که اگر پرونده به دادگاه برود و حتی اگر لایولی هم برنده شود، پیروزی او احتمالاً چیزی شبیه یک برد پرهزینه خواهد بود.
یکی از مدیران استودیوهای دیزنی که پیشتر با این بازیگر کار کرده، به دیلیمیل میگوید: «این پرونده حقوقی لایولی را در هالیوود نابود کرده است… واقعیت این است که او هیچوقت آنقدرها هم محبوب نبود. به سختگیری و دردسرسازی معروف بود، از آن آدمهای سمی که همیشه فکر میکنند بهتر از همه میفهمند.»
او همچنین پیشتر در جایی گفته بود استعدادش این است که میتواند یک فیلمنامه را «از دلش بیرون بکشد» و چیزی بسازد که از نسخه اصلی خیلی بهتر باشد. این همان چیزی است که با افتخار دربارهاش حرف زده و گفته او و همسرش، رایان رینولدز ۴۹ ساله، در چند صحنه کلیدی فیلم با ما به پایان میرسد همین کار را کردهاند.
اما درباره پروژههای شرکت تولیدی خودش با نام «B for Effort»، دیلیمیل نوشته از زمان راهاندازی این شرکت در مارس ۲۰۲۰، حتی یک فیلم هم تا مرحله نهایی و نتیجه نرسیده است.
منبع هالیوودی دیلیمیل در ادامه میگوید: «برداشت کلی این است که خودش این وضعیت را برای خودش ساخته و باید پایش بایستد. فکر نمیکنم در هالیوود کسی برایش اشک بریزد.»
موضوع شکایت بلیک لایولی از جاستین بالدونی، همبازی و کارگردان فیلم با ما به پایان میرسد در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴ مطرح شد. در شکایت اولیه، او بالدونی را به آزار جنسی در جریان فیلمبرداری متهم کرد. بالدونی هم اوایل ژانویه ۲۰۲۵ شکایت متقابل مطرح کرد و مدعی شد لایولی برای تقویت پروندهاش، یک کارزار حسابشده علیه او به راه انداخته است. هر دو طرف اتهامهای مطرحشده علیه خود را رد کردند.
از همان ابتدا مشخص بود یک جای کار میلنگد. وقتی لایولی و بالدونی وارد برنامههای تبلیغاتی شدند، انگار درباره دو فیلم متفاوت حرف میزدند. لایولی بارها تاکید کرد این فیلم داستانی امیدبخش درباره تابآوری و بقاست. اما بالدونی ۴۲ ساله آن را روایتی تاریک و پیچیده از خشونت خانگی میدید و میگفت فیلمبرداری این پروژه او را تا مرز فروپاشی برده است.
این اختلاف دیدگاه در شیوه تبلیغات هم خودش را نشان داد. آنها فیلم را جداگانه معرفی کردند، در مراسم مختلف از عکس گرفتن کنار هم پرهیز کردند و در برنامههای تلویزیونی هم تکنفره حاضر شدند. حتی نمایشهای فیلم هم از هم جدا شد؛ بالدونی و همسرش امیلی در یک سالن، و لایولی، رایان رینولدز و باقی عوامل در سالنی دیگر.
با این حال، این جنجالها ظاهراً به فروش فیلم لطمه نزد. با ما به پایان میرسد با وجود نقدهای متفاوت، در جهان ۳۵۰ میلیون دلار فروخت و با بودجه ۲۵ میلیون دلاری، به یک موفقیت تجاری چشمگیر تبدیل شد.
اما این موفقیت ظاهری نتوانست آشفتگی پشت صحنه را متوقف کند.
در ۲۰ دسامبر، لایولی شکایتی را به اداره حقوق مدنی کالیفرنیا ارائه کرد و در آن از آزار جنسی و تلافیجویی نوشت.
روز بعد، روزنامه نیویورک تایمز گزارشی مفصل و تحقیقشده درباره این پرونده منتشر کرد. گزارشی که در آن به پیامهای خصوصی اشاره شد که بالدونی برای لایولی فرستاده بود و همچنین این نکته را مطرح کرد که سونی پیکچرز به لایولی اجازه داده نسخه تدوین جداگانه خودش را برای فیلم سفارش دهد؛ نسخهای که از موسیقی تیلور سوئیفت استفاده میکرد. سونی در نهایت همان نسخه را به کار گرفت و به لایولی هم عنوان تهیهکننده داد.
همچنین درباره حضور هماهنگکننده برای سکانسهای جنسی اختلافی شکل گرفت و این روزنامه گزارش داد بالدونی یک متخصص روابط عمومی بحران به نام ملیسا نیتن را به خدمت گرفته تا اعتبار لایولی را زیر سوال ببرد.
در پیامکهایی که در اسناد دادگاه آمده، نیتن به بالدونی پیشنهاد میدهد یک راهبرد تهاجمی در شبکههای اجتماعی اجرا شود؛ راهبردی که با راه انداختن رشتهای از روایتها و نظریهها شروع میشود و هدفش تغییر دادن فضای عمومی است، تا جایی که به «حذف کامل حسابهای کاربری» هم برسد. در یکی از پیامها، یک مدیر تبلیغات که برای بالدونی و استودیوها کار میکرد به نیتن مینویسد: «او [بالدونی] میخواهد حس کند میشود او [لایولی] را از میدان به در کرد.» نیتن هم پاسخ میدهد: «میدانی که ما میتوانیم صدای هر کسی را خفه کنیم.»
همان روزی که این گزارش منتشر شد، بالدونی از سوی آژانس هنرمندان ویلیام موریس اندیور کنار گذاشته شد و او و ویفِرِر، شرکت تولیدیاش، واکنش نشان دادند.
در شب سال نو، همان روزی که لایولی شکایتش را در دادگاه فدرال منهتن ثبت کرد، بالدونی از نیویورک تایمز به خاطر ۲۵۰ میلیون دلار خسارت شکایت کرد. او این روزنامه را متهم کرد که بخشهایی از گفتوگوها را گزینشی انتخاب کرده، زمینه لازم را حذف کرده و با کنار هم چیدن عمدی جملات، تصویر گمراهکنندهای ساخته است.
در ۷ ژانویه ۲۰۲۵، وکلای هر دو طرف بیانیههای تندی منتشر کردند و طرف مقابل را هدف گرفتند. تیم حقوقی بلیک لایولی مدعی شد ویفِرِر و همکارانش درگیر یک کارزار غیرقانونی و تلافیجویانه شدهاند که با ساختن حمایت یا مخالفت ظاهراً مردمی و جعلی، به اعتبار طرف مقابل ضربه میزند.
چند ساعت بعد، برایان فریدمن، وکیل بالدونی، پاسخ داد: «اینکه بلیک لایولی جاستین بالدونی را به استفاده ابزاری از رسانه متهم میکند، به شکل دردناکی طعنهآمیز است، وقتی تیم خودش همین حمله بیرحمانه را با فرستادن اسناد بهشدت دستکاریشده به نیویورک تایمز، حتی قبل از ثبت شکایت، سازماندهی کرده است.» او اضافه کرد: «تمام مدارکی را که الگوی زورگویی و تهدید برای در دست گرفتن فیلم را نشان میدهد منتشر میکنیم. همه سندها را داریم و بیشتر از آن هم هست.»
در ۱۶ ژانویه، بالدونی از بلیک لایولی و رایان رینولدز به اتهام افترا و اخاذی شکایت کرد و ۴۰۰ میلیون دلار غرامت خواست. بعد از آن، پرونده وارد مرحلهای شد که برخوردها آشکارا تندتر شد.
برای رسیدگی، ابتدا تاریخ محاکمه برای مارس ۲۰۲۶ تعیین شد، اما بعد به ماه مه منتقل شد و جلسات پیش از محاکمه هم هرچه جلوتر رفت، پرتنشتر شد. قاضی لوئیس لیمَن پروندهها را در یک مسیر واحد ادغام کرد و آشکارا از رفتار هر دو طرف ناراضی بود. او در فوریه ۲۰۲۵ هر دو تیم حقوقی را بابت تلاش برای جلب همدلی افکار عمومی توبیخ کرد و هشدار داد این کار میتواند فضای انتخاب هیات منصفه را آلوده کند.
در مه ۲۰۲۵، قاضی لیمَن نامهای را که وکیل بالدونی درباره نقش تیلور سوئیفت در فیلم نوشته بود از پرونده کنار گذاشت و نوشت هدف اصلی نامه این بوده که با طرح اتهامهای تحریکآمیز، رسوایی عمومی ایجاد کند. او هشدار داد اگر تیم بالدونی دوباره دست به اقدام مشابهی بزند، آنها را جریمه خواهد کرد. با این حال، در همان ماه تیم بالدونی تیلور سوئیفت را احضار کرد و او را ناخواسته به پرونده کشاند.
وکیل سوئیفت این احضاریه را یک حرکت تبلیغاتی توصیف کرد و گفت: «تیلور سوئیفت هرگز قدم به صحنه این فیلم نگذاشت، در هیچ انتخاب بازیگر یا تصمیم خلاقانهای دخیل نبود، موسیقی متن فیلم را نساخت، هیچ نسخهای از تدوین را ندید و هیچ یادداشتی هم درباره آن نداد. او حتی فیلم را تا چند هفته بعد از اکران عمومی ندیده بود.»
در ژوئن ۲۰۲۵، شکایت بالدونی به طور کامل رد شد. با این حال، سوئیفت تنها نام بزرگی نبود که ناخواسته پایش به این ماجرای حقوقی باز شد. نام هیو جکمن هم به عنوان شاهد احتمالی مطرح شد. ادعاهایی مطرح شد که میگفت او شاهد بوده رایان رینولدز سر بالدونی فریاد زده و او را به «تحقیر وزن» لایولی متهم کرده است.
نام بن افلک و مت دیمون نیز در ایمیلهایی که وارد پرونده شده دیده میشود؛ جایی که لایولی نظر هر دو را درباره نسخه تدوین خودش از فیلم خواسته بود. لایولی در یکی از ایمیلها به افلک نوشته بود حضورش در صحنه فیلمبرداری «ناراحتکنندهترین تجربهای بوده که در یک فیلم داشته است». او در پیامی به همسر دیمون هم نوشته بود «مجبور بوده همه کارها را خودش انجام دهد» و بالدونی «هیچ تجربهای نداشته است».
در این میان، کولین هوور، نویسنده رمان It Ends With Us که زمانی از اقتباس هالیوودی و انتخاب بازیگر نقش اصلی خوشحال بود، حالا به نظر میرسد از فیلم و پیامدهایش فاصله گرفته است. او در نوامبر ۲۰۲۵ به مجله Elle گفت: «دیگر حتی نمیتوانم آن را به کسی توصیه کنم. تقریباً خجالت میکشم بگویم من نویسندهاش هستم. وقتی مردم میپرسند کارم چیست، فقط میگویم نویسندهام. لطفاً نپرسید چه چیزی نوشتهام.»
منبع: روزیاتو
