چرخش در محاسبات صنعت فضا؛ کار انسان به‌صرفه‌تر از روبات است!

تا همین اواخر، فرض مسلط در صنعت فضا این بود که آینده فعالیت‌های مداری به‌طور کامل به روبات‌ها تعلق دارد؛ ماشین‌هایی که بدون نیاز به پشتیبانی حیاتی، ارزان‌تر و ایمن‌تر از انسان کار می‌کنند. اما حالا یک پیش‌بینی تازه، این معادله را به چالش کشیده است.

 ویل بروی، بنیان‌گذار استارتاپ Varda Space Industries، می‌گوید طی ۱۵ تا ۲۰ سال آینده، هزینه فرستادن یک انسان «طبقه کارگر» به مدار زمین برای یک ماه، از توسعه و استقرار ماشین‌های پیشرفته فضایی کمتر خواهد بود.

به گزارش تک‌کرانچ، این اظهارنظر که در کنفرانس TechCrunch Disrupt در سان‌فرانسیسکو مطرح شد، نه‌تنها نگاه‌ها را به خود جلب کرد بلکه نشانه‌ای از تغییر عمیق در برآوردهای اقتصادی صنعت فضاست. صنعتی که سال‌ها بر این باور استوار بود که حضور انسان، گران‌ترین و پرریسک‌ترین گزینه ممکن است.

چند هفته پیش از این اظهارات، جف بزوس، بنیان‌گذار آمازون و بلو اوریجین، در یک کنفرانس فناوری در ایتالیا تصویری متفاوت ارائه داده بود. بزوس معتقد بود که در چند دهه آینده میلیون‌ها انسان در فضا زندگی خواهند کرد، اما بیشتر به این دلیل که خودشان می‌خواهند، نه برای کار؛ چراکه انجام فعالیت‌های واقعی و تولیدی در فضا، از نظر او، به‌صرفه‌تر است که به ربات‌ها سپرده شود.

اما تحلیل بروی نشان می‌دهد این محاسبه ممکن است در حال تغییر باشد. توسعه ربات‌هایی که بتوانند در محیط پیچیده، متغیر و پرخطر مدار زمین به‌طور مستقل کار کنند، مستلزم سرمایه‌گذاری‌های سنگین، چرخه‌های طولانی توسعه و تحمل ریسک شکست‌های پرهزینه است. هر قابلیت جدید، نیازمند سخت‌افزار و نرم‌افزار تازه است؛ فرآیندی که هزینه‌ها را به‌سرعت افزایش می‌دهد.

در مقابل، انسان نیروی کاری است که با آموزش می‌تواند وظایف متنوعی را انجام دهد، در لحظه تصمیم بگیرد و بدون نیاز به بازطراحی فنی، خود را با شرایط پیش‌بینی‌نشده تطبیق دهد. از نگاه بروی، همین انعطاف‌پذیری است که می‌تواند کفه ترازو را به نفع حضور انسانی در مدار سنگین کند.

اگر این برآورد جدید درست باشد، صنعت فضا ممکن است وارد مرحله‌ای شود که در آن «کار در مدار زمین» نه یک مأموریت استثنایی، بلکه یک فعالیت اقتصادی عادی تلقی شود؛ تغییری که مرز میان فناوری پیشرفته و نیروی کار انسانی را از نو تعریف خواهد کرد.

منبع: همشهری