عکسهای دیدهنشده از «ژاپن» صد سال قبل
حدود صد سال پیش، ژاپنِ واقعی نه در شهرهای شلوغ، بلکه در روستاها نفس میکشید؛ جایی که زندگی مردم با زمین، کشاورزی و خدایان طبیعت گره خورده بود. در آن زمان، ژاپن سرزمینی شناخته میشد که «غنی از دانه و برنج» است و کشاورزی، ستون اصلی اقتصاد و هویت ملی آن به شمار میرفت.
فرادید| حدود صد سال قبل، با وجود آغاز صنعتیشدن، هنوز بیش از نیمی از جمعیت کشور در روستاها زندگی میکردند و غذای مردم و مواد اولیه صنایع را تأمین میکردند. زمینهای کشاورزی اغلب کوچک بودند و همه اعضای خانواده، بدون استفاده از ماشینآلات مدرن، با دست و ابزارهای ساده کار میکردند. این تلاش طاقتفرسا، صبر، پشتکار، نظم و روحیه همکاری را به ویژگیهای بارز روستاییان ژاپنی تبدیل کرده بود.
به گزارش فرادید؛ چشمانداز روستاها شگفتانگیز بود: کوههایی که از دامنه تا قله به صورت پلهپله کشت میشدند و شالیزارهایی که همچون صفحه شطرنجی بزرگ، با رنگهای سبز و طلایی میدرخشیدند. در دل این زندگی، جشنها و آیینهای مذهبی جایگاهی اساسی داشتند؛ از نیایش برای برداشت خوب برنج گرفته تا جشنهایی برای خدای روباه، الهه رودخانهها و خدای تگرگ، که همگی نشاندهنده وابستگی عمیق مردم به طبیعت بودند.

کشاورز ژاپنی مشغول کار با ابزارهای سنتی
برنج مهمترین محصول ژاپن بود؛ آنقدر مهم که بیش از دو سوم زمینهای کشاورزی به آن اختصاص داشت و بیش از چهار هزار نوع برنج کشت میشد. کاشت، نشاکاری و برداشت برنج نه فقط کار، بلکه رویدادی جمعی و شاد بود که با آوازها و آیینهای خاص همراه میشد. در کنار برنج، ابریشم و چای نیز نقش مهمی در زندگی روستایی داشتند؛ کرم ابریشم حتی با احترام خاصی «آقای کوچک محترم» نامیده میشد.

کار در کارگاه فرآوری ابریشم
در آن زمان سادهزیستی، ادب، همدلی و روحیه جمعی روستاییان ژاپنی هنوز از آسیبهای دنیای مدرن در امان مانده بود. به همین دلیل بود که ژاپن در گذشته «سرزمین مردمان شریف» نامیده میشد.

یک مراسم بودایی
این عکسها که نخستینبار در سال ۱۹۲۲ در مجله نشنال جئوگرافیک منتشر شدند، تصویری زنده از ژاپنی ارائه میدهند که میان سنتهای کهن، ایمان به طبیعت و آغاز دنیای مدرن ایستاده بود؛ جایی که چند کیلومتر آنسوتر از ساخت کشتیهای جنگی عظیم، هنوز برای روح گاوهای از دسترفته مراسم مذهبی برگزار میشد.

کار در شالیزار

جمعآوری قارچ

کار در مزرعۀ چای

مراسمی برای بزرگداشت شوگونها