مهندسی شگفتانگیز «گوش گربه»
اگر مدتی گربهای را مشاهده کرده باشید، احتمالاً متوجه شدهاید که آنها گوشهایشان را زیاد حرکت میدهند. حتی در خواب عمیق، به محض اینکه صدای باز شدن شیشه خوراکی را در اتاق یا حتی طبقه دیگری از خانه میشنوند، گوشهایشان شروع به تکان خوردن میکنند.
فرادید| گربهها حتی اگر در خواب عمیق باشند، به محض اینکه صدای باز شدن شیشه خوراکی را در اتاق یا حتی طبقه دیگری از خانه میشنوند، گوشهایشان شروع به تکان خوردن میکند.
به گزارش فرادید، این تعجبآور نیست. گربهها شنوایی بسیار حساسی دارند، بسیار بهتر از انسانها و حتی بهتر از برخی سگها. توانایی گربه در حرکت دادن گوشهایش نقش مهمی در شنوایی فوقالعاده آنها دارد، اما حسهای تقویتشده تنها دلیل حرکت گوشهایشان نیست.
ساختار گوش گربه
گوش گربه از گوش داخلی، میانی و خارجی تشکیل شده و هر بخش عملکرد منحصربهفرد خود را دارد که به گربه کمک میکند صدا را بشنود.
گوش خارجی
این بخش دو قسمت دارد: پینا و کانال گوش. پینا بخش مثلثی شکل بیرونی است و ۳۲ ماهیچه دارد که به گربه امکان میدهد گوشهایش را در جهات و زوایای مختلف حرکت دهد. برای مقایسه، انسانها تنها شش ماهیچه در گوش خارجی خود دارند!
این ماهیچهها سبب میشوند پینا به بخش بسیار متحرکی از آناتومی گربه تبدیل شود. گربه میتواند گوشهایش را کاملاً به پشت سر خود بچسباند و همچنین هر گوش را به طور مستقل تا ۱۸۰ درجه بچرخاند.
پینا صداها را جمعآوری کرده و به کانال گوش هدایت میکند. کانال گوش گربه بسیار عمیقتر از انسان است و صداها را به پرده گوش منتقل میکند.
گوش میانی
گوش میانی سه بخش دارد: بولا، پرده گوش و سه استخوان کوچک. بولا یک محفظه پر از هوا است که از گوش خارجی توسط پرده گوش جدا شده است. پرده گوش غشای نازکی است که گوش خارجی و میانی را از هم جدا میکند. داخل بولا، استخوانهای کوچکی قرار دارند که ارتعاشات را به گوش داخلی منتقل میکنند.
گوش داخلی
در این بخش اطلاعات جمعآوریشده توسط گوش خارجی و میانی به مغز گربه منتقل میشود. این بخش همچنین محل سیستم وِستیبولار است که مسئول تعادل فوقالعاده گربه است.
نقش گوش گربه برای بقاء در حیات وحش
در طبیعت، شکار و اجتناب از شکارچیان از اولویتهای اصلی هر گربهای است. گوشهای گربه بخش مهمی از این برنامه بقاء هستند. گربهها طیف شنوایی وسیعی دارند که به آنها امکان میدهد صداها را در فرکانسهای بالا و پایین تشخیص دهند. این دامنه استثنایی به گربهها در پیدا کردن غذای بعدیشان کمک میکند.
دامنه فرکانس بالا احتمالاً به گربهها اجازه میدهد به صدای جوندگان گوش دهند که در شکار به آنها کمک میکند. توانایی گربه در حرکت مستقل هر گوش به آنها اجازه میدهد صداها را محلیابی کرده و دقیقاً تشخیص دهند شکار کجاست. همین موضوع برای اجتناب از شکارچیان یا تهدیدهای دیگر هم صادق است.
حتی گربه خانگی شما که ممکن است هرگز به این مهارتها در زندگی روزمره نیاز نداشته باشد، به دلیل قرنها تکامل این تواناییها را دارد. چه صدای باز شدن یک قوطی غذای گربه در طبقه دیگری از خانه باشد یا صدای قلاده سگی که از حضور نزدیک خبر میدهد، گربه به سرعت این صداها را شناسایی کرده و از گوشهایش برای تعیین محل منبع صدا و تنظیم رفتار خود استفاده میکند.
آیا میتوان حالت احساسی گربه را از گوشهایش فهمید؟
هر کسی که با گربه زندگی کرده باشد، میداند حرکت و موقعیت گوشها میتواند نشاندهنده احساس گربه باشد. وقتی گربه گوشهایش را به پشت سر میچسباند، این نشانه روشنی است برای اینکه عقب بایستید و گربه را تنها بگذارید.
گوشهای گربه میتوانند، حداقل تا حدی، حالت احساسی کنونی گربه را نشان دهند. هرچه گربه بیشتر احساس تهدید کند، معمولاً گوشهایش صافتر خواهند بود. آنها همچنین گوشهای خود را به پایین میچسبانند تا هنگام دعوا از آنها محافظت کنند.
وقتی گربه گوشهایش را به طرفین میچرخاند، ممکن است نشانه کمی عصبانیت باشد. اما نباید تنها به گوشهای گربه برای تعیین حالت احساسی فعلی او اعتماد کرد، زیرا گوشها میتوانند در پاسخ به صداهای بلند یا ناخوشایند هم حرکت کنند. بهتر است از موقعیت گوش گربه به عنوان نقطه شروع استفاده کنید. تمام بدن گربه و همچنین اتفاقاتی که در محیط میافتد را مشاهده کنید تا بهتر بفهمید احساس او چیست.
مترجم: زهرا ذوالقدر
