تصاویر| ۱۰ انیمه آمریکایی که از آثار ژاپنی بهترند؛ از The Boondocks تا The Dragon Prince

برای دهه‌ها، انیمه تقریباً با نام ژاپن مترادف بوده است؛ با هنر جسورانه، روایت‌های بی‌پروا و تأثیر فرهنگی‌ این کشور که در سراسر جهان گسترش یافته. با این حال، در سال‌های اخیر استودیوها و انیمه‌سازان آمریکایی وارد میدان شده‌ و آثاری تولید کرده‌اند که همان بار احساسی، جذابیت بصری و قدرت موضوعی برترین تولیدات ژاپن را در خود دارند.

این سریال‌های انیمه اغلب با عنوان «الهام‌گرفته از انیمه» معرفی می‌شوند، نه انیمه‌ی واقعی، اما کیفیت آن‌ها جایی برای این دسته‌بندی‌های فنی باقی نمی‌گذارد. ۱۰ سریال انیمه زیر نشان می‌دهند که «انیمه‌های آمریکایی» می‌توانند با محبوب‌ترین سریال‌های ژاپن رقابت کنند و حتی گاهی از آن‌ها پیشی بگیرند.

۱۰- She-Ra and the Princesses of Power

سریال انیمه She-Ra and the Princesses of Power محصول نتفلیکس، فقط بازآفرینی مدرن یک اثر نوستالژیک دهه ۱۹۸۰ نبود؛ بلکه کاملاً آن را از نو اختراع کرد. با سبک هنری تازه و جسورانه و شخصیت‌های چندلایه، این سریال فراتر از یک انیمیشن معمولی کودکان بود. در هسته‌ی خود، این سریال تقلاهای فردی برای هویت، روابط پیچیده و روایت فانتزی حماسی را به شکلی ترکیب کرد که بسیار «انیمه‌گونه» به نظر می‌رسید.

بزرگ‌ترین دستاورد این سریال انیمه آمریکایی در عمق عاطفی آن نهفته است. رابطه‌ی شخصیت‌هایی مثل آدورا و کاترا تمام تنش، دل‌شکستگی و رهایی روانی را که از دراماتیک‌ترین سریال‌های شوجو یا شونن انتظار می‌رود، به همراه داشت. با ترکیب شمول‌گرایی، جهان‌سازی دقیق و اکشن چشم‌گیر، انیمه شی را و شاهزاده‌های قدرت ثابت کرد که انیمه‌سازان آمریکایی هم می‌توانند مانند همکاران ژاپنی خود داستان‌هایی روایت کنند که در نسل‌های مختلف طنین‌انداز شوند.

۹- The Boondocks

ممکن است The Boondocks اثر آرون مک‌گرودر، ربات‌های غول‌پیکر یا پادشاهی‌های فانتزی نداشته باشد، اما اهمیت فرهنگی آن غیرقابل انکار است. با بهره‌گیری از تصویرسازی الهام‌گرفته از انیمه و طراحی مبارزات روان و پرجزئیات، این سریال نقدی تیز و اغلب طنزآلود بر موضوعاتی چون نژاد، سیاست و هویت در آمریکا ارائه داد. معدود سریال‌های انیمه ژاپنی توانسته‌اند طنز و نقد اجتماعی را چنین یکپارچه و منسجم با هم ترکیب کنند.

فراتر از محتوای انتقادی، این سریال انیمه آمریکایی از نظر فنی نیز در طراحی اکشن درخشان بود. صحنه‌های نبرد هیویی بازتابی از ظرافت و تنش انیمه‌های رزمی بودند، در حالی که روایت سریال مخاطب را به مواجهه با حقیقت‌های ناخوشایند وامی‌داشت. The Boondocks نشان داد که «سبک انیمه» می‌تواند ابزاری برای روایتگری باشد که به اندازه‌ی بهترین آثار ژاپنی این رسانه جذاب، نافذ و اثرگذار است.

۸- The Legend of Korra

به‌عنوان دنباله‌ای بر Avatar: The Last Airbender، سریال The Legend of Korra وظیفه‌ی سنگینی بر دوش داشت و توانست آن را به‌خوبی انجام دهد. این سریال انیمه به سراغ موضوعات پخته‌تری رفت؛ از جمله آشوب‌های سیاسی، هویت فردی، و پیامدهای در دست گرفتن قدرت. تصمیم جسورانه‌ این انیمه برای تبدیل جهان داستان به فضایی الهام‌گرفته از استیم‌پانک، مرزهای معنای «الهام‌گرفته از انیمه» را گسترش داد.

خود کورا به‌عنوان یک شخصیت قهرمان پیشگامانه مطرح شد؛ قهرمانی قوی اما آسیب‌پذیر، و ترکیبی از ویژگی‌هایی که هم در قهرمانان شونن و هم در قهرمانان سینن دیده می‌شود. کیفیت انیمیشن سریال انیمه افسانه کورا با محصولات بهترین استودیوهای ژاپنی رقابت می‌کرد، به‌ویژه در صحنه‌های مبارزه. در نهایت، خط داستانی عاشقانه‌ی کورا و آسامی نمونه‌ای از روایت‌گری پیشروانه بود که به‌ندرت در انیمه‌های ژاپنی دیده می‌شود و ثابت کرد انیمه‌سازان آمریکایی می‌توانند مرزها را در جاهایی فراتر ببرند که ژاپنی‌ها گاهی در انجام آن درنگ می‌کنند.

۷- Devil May Cry

هرچند بر اساس یک بازی ویدیویی ژاپنی ساخته شده، اما اقتباس انیمیشنی Devil May Cry با مشارکت قابل توجه آمریکایی‌ها شکل گرفت که جذابیت گسترده‌تری به آن بخشید. تصویرسازی گوتیک، فضای تاریک و پرتنش، و صحنه‌های اکشن بی‌امان این سریال، کاملاً در سنت انیمه جای می‌گرفتند. آنچه این اثر را متمایز کرد، رویکرد ترکیبی آن به روایت بود؛ تعادلی میان درام شخصیتی و شکوه سینمایی.

تصویرسازی از شخصیت دانته تعادل کاملی میان یک ضدقهرمان باکلاس و شخصیتی قابل‌ارتباط برقرار کرد؛ چیزی که برای مخاطبانی که هم بزرگی و شکوه می‌خواستند و هم محتوا، بسیار تأثیرگذار بود. با تکیه بر حمایت تولید آمریکایی، این سریال انیمه نشان داد استودیوهای غربی هم می‌توانند همانند ژاپن در روایت‌گری باشکوه انیمه‌ای مهارت داشته باشند. انیمه آمریکایی شیطان هم می‌گرید به یک نمونه‌ی اولیه از همکاری‌های میان‌فرهنگی بدل شد که نشان داد چگونه می‌توان در فضای انیمه چیزی خارق‌العاده خلق کرد.

۶- Dota: Dragon’s Blood

اقتباس‌شده از بازی فوق‌محبوب شرکت Valve، سریال Dota: Dragon’s Blood تجربه‌ای از فانتزی-انیمه ارائه داد که هم در مقیاس غربی بود و هم در اجرا شرقی. این سریال انیمه، داستان‌سرایی پرجزئیات و سرشار از افسانه را با صحنه‌های اکشنی نفس‌گیر ترکیب کرد که با روایت‌های حماسی بزرگ ژاپنی برابری می‌کرد. توانایی این انیمه در قابل‌فهم کردن دنیای پیچیده‌ی بازی برای تازه‌واردها نشان از طراحی روایی استادانه داشت.

آنچه دوتا: خون اژدها را از دیگران متمایز می‌کرد، پذیرش پیچیدگی بود. قهرمانانی مانند داویون و میرانا با موضوعاتی مانند اخلاق، سرنوشت و فداکاری دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ درست مانند انیمه‌های حماسی ژاپنی نظیر Fullmetal Alchemist. با ترکیب فانتزی حماسی و زیبایی‌شناسی الهام‌گرفته از انیمه، نتفلیکس و استودیو MIR نشان دادند که پروژه‌های تولید شده توسط آمریکا هم می‌توانند با بهترین‌های ژاپن رقابت کنند.

۵- The Dragon Prince

اثری از تیم خلاق پشت سریال Avatar: The Last Airbender، سریال انیمه The Dragon Prince کلیشه‌های فانتزی غربی را با بخش احساسی انیمه در هم آمیخت. دنیای گسترده‌ی اِلف‌ها، اژدهاها و جادو، بستری غنی برای داستانی پر از توطئه‌های سیاسی، دوستی‌های عمیق و نبردهای حماسی فراهم آورد.

شخصیت‌های چندلایه‌ی سریال انیمه شاهزاده اژدها باعث درخشش آن شدند. کالوم، ازران و ریلا هرکدام مسیری را طی می‌کنند که نشانگر رشد، آسیب‌پذیری و استقامت است. طنز و قلب داستان تعادل زیبایی با لحظات تاریک‌تر برقرار کرده و همان جذابیت و کمال لحنی را رقم می‌زند که ژاپنی‌ها اغلب در انیمه‌های طولانی خود به نمایش می‌گذارند. با فصل‌های متعدد و وسعتی بلندپروازانه، The Dragon Prince نشان داد فانتزی‌های غربی هم می‌توانند در برابر غول‌های انیمه ژاپنی قد علم کنند.

۴- Voltron: Legendary Defender

Voltron: Legendary Defender یک فرنچایز کلاسیک را با حسی مدرن دوباره زنده کرد. در حالی که نسخه‌ی اصلی اقتباسی از یک سریال ژاپنی بود، این بازسازی پروژه‌ای منحصراً آمریکایی با هنری الهام‌گرفته از انیمه بود. نبردهای فضایی و روابط تیمی آن با هر سریال انیمه مکانیکی ژاپنی برابری می‌کرد، اما روایت آن به دلیل تنیدن مسائل شخصی در دل درام کهکشانی برجسته بود.

روابط میان پالادین‌ها عمقی فراتر از نسخه‌ی اولیه به سریال بخشید. موضوعاتی مانند فداکاری، رستگاری و اتحاد در میان مخاطبان جهانی بسیار محبوب و قابل درک شد. با پیوند دادن منبع نوستالژیک به داستان‌گویی مترقی و شخصیت‌محور، ولترون: محافظان کهکشان نشان داد استودیوهای آمریکایی فقط تقلیدگر انیمه‌های ژاپنی نیستند، بلکه می‌توانند میراث این رسانه ژاپنی را بازتفسیر و ارتقا دهند.

۳- The Castlevania

فرنچایز Castlevania از نتفلیکس نقطه‌ی عطفی برای «انیمه‌ی غربی» بود. این سری انیمه بر اساس بازی‌های نمادین شرکت کونامی ساخته شد و وحشت گوتیک و فانتزی قرون وسطایی را با هنری جذاب زنده کرد. صحنه‌های اکشن خونین آن با تاریک‌ترین انیمه‌های ژاپنی رقابت می‌کردند، در حالی که شخصیت‌پردازی‌اش عمق احساسی غیرمنتظره‌ای داشت.

رابطه میان ترور بلمونت، سیفا و آلوکارد سریال را در احساسات انسانی غرق می‌کرد. مضامینی چون میراث، فقدان عزیزان و ابهام اخلاقی آن را به چیزی فراتر از یک اکشن-وحشت ساده تبدیل می‌کرد. موفقیت این انیمه آمریکایی، تولید موجی از انیمه‌‌‌های دیگر را برانگیخت و ثابت کرد انیمه‌سازان آمریکایی نه‌تنها می‌توانند از آثار ژاپنی اقتباس کنند، بلکه می‌توانند آن‌ها را بازآفرینی کرده و به چیزی منحصربه‌فرد بدل سازند.

۲- Avatar: The Last Airbender

کمتر سریالی به‌اندازه‌ی Avatar: The Last Airbender شایسته‌ی عنوان «الهام‌گرفته از انیمه» است. سیستم «بنـدینگ» یا کنترل عناصر در آن به‌اندازه‌ی هر ساختار قدرتی در یک شونن پیچیده بود و جهان‌سازی‌اش با عمق حماسه‌های کلاسیک ژاپنی برابری می‌کرد. از مسیر رستگاری زوکو گرفته تا سفر معنوی اَنگ، روایت این انیمه سریالی با دقتی استادانه میان طنز، اکشن و فلسفه تعادل برقرار کرد.

آنچه آواتار: آخرین بادافزار را متمایز می‌کرد، جذابیت جهانی‌اش بود. مخاطبان جوان‌تر مسحور طنز و ماجراجویی داستان شدند، در حالی که طرفداران بزرگسال‌تر از مضامین پخته‌تر آن لذت می‌بردند. قسمت پایانی‌ این انیمه آمریکایی هنوز یکی از رضایت‌بخش‌ترین پایان‌ها در تاریخ انیمیشن است و می‌تواند با پرداخت عاطفی آثاری همچون Naruto یا Hunter x Hunter رقابت کند. برای بسیاری، این همان سریالی بود که ثابت کرد انیمه‌ی آمریکایی می‌تواند شانه‌به‌شانه بهترین‌های ساخت ژاپن رقابت کند.

۱- Arcane

انیمه Arcane محصول Riot Games نه‌تنها با انیمه‌های دیگر رقابت کرد، بلکه انیمیشن جهانی را بازتعریف نمود. این سریال انیمه آمریکایی که بر اساس بازی League of Legends ساخته شد، با جلوه‌های بصری نقاشی‌مانند، اکشن پرانرژی و شخصیت‌های عمیقاً انسانی، مخاطبان را شگفت‌زده کرد. تمرکز این انیمه بر رابطه‌ی دو خواهر، وی و جینکس، داستان را از لحاظ عاطفی و احساسی قوی کرد؛ حتی در حالی که توطئه‌های سیاسی و فناوری جادویی در اطراف این دو در فعالیت است.

جاه‌طلبی سینمایی این سریال با چشمگیرترین فیلم‌های انیمه قابل مقایسه بود. هر فریم همچون یک تابلو نقاشی به نظر می‌رسد و نویسندگان توانسته‌اند مضامین کلان را با درگیری‌های شخصی و احساسی شخصیت‌ها متعادل کند. آرکین ثابت کرد که استودیوهای غربی می‌توانند انیمه را به قلمروهای هنری تازه‌ای ببرند، در حالی که همچنان اثرگذاری احساسی‌ را منتقل کنند که انیمه به آن شهرت دارد.

منبع: روزیاتو