مهاجم آمریکایی در جنگل ‌های هیرکانی | آروجیا چگونه به ایران رسید؟

گیاه «آروجیا» یک گونه مهاجم و بالارونده است که مشاهده آن در جنگل‌های هیرکانی به تازگی خبرساز شده و توجه کارشناسان محیط‌زیست را به خود جلب کرده است.  

گیاه مهاجم و بالارونده «آروجیا» به ‌دلیل رشد سریع، قدرت تکثیر بالا و توان خفه‌ کردن پوشش گیاهی اطراف در بسیاری از نقاط جهان به‌عنوان علف هرز خطرناک شناخته می‌شود. ساقه‌های پیچنده آروجیا با بالا رفتن از درختان و بوته ‌های بومی، دسترسی گیاهان را به نور محدود می‌کند و به ‌تدریج موجب ضعف یا حذف گونه‌های بومی می‌شود.

خاستگاه آروجیا مناطق گرمسیری جهان به ‌ویژه آفریقا، آمریکای جنوبی و جنوب شرق آسیاست. با این حال، شواهد نشان می‌دهد ورود آن به ایران احتمالا ابتدا به ‌صورت عمدی و با هدف استفاده زینتی یا پوششی در فضای سبز شهری رخ داده است. پس از آن، بذرهای سبک و کرک ‌دار این گیاه به ‌وسیله باد از محدوده‌های کشت ‌شده خارج شده و به زیستگاه‌های طبیعی از جمله جنگل‌های هیرکانی راه یافته‌ است. جابجایی خاک آلوده یا انتقال نهال های آلوده نیز از دیگر مسیرهای گسترش این گونه عنوان می‌شود.

حضور گسترده آروجیا در یک منطقه سبب تغییر در زیستگاه‌ حیوانات و کاهش منابع غذایی برای گونه‌های وابسته به گیاهان بومی می‌شود و این تغییرات می‌تواند جمعیت گونه‌های حیات‌وحش را کاهش دهد و حتی موجب انقراض آنها شود.

گیاه مهاجم آروجیا یکی از چالش‌های جدی اکوسیستم‌ ها و کشاورزی در مناطق مختلف جهان است. گسترش این گیاه سبب کاهش محصولات کشاورزی و تحمیل هزینه‌های سنگین به کشاورزان می‌شود. گسترش این گیاه در مراتع، کیفیت و کمیت علوفه دام‌ها را کاهش می‌دهد.

گیاه‌شناسان تاکید می‌کنند که مقابله موثر با این گیاه نیازمند اقدام سریع است. حذف مکانیکی بوته‌ها پیش از بذردهی، پایش مداوم مناطق آلوده و جلوگیری از جابه‌جایی خاک و گیاهان مشکوک از مهم‌ترین راهکارهای مهار آن به ‌شمار می‌رود، زیرا تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد هرچه مقابله با این گونه مهاجم به تعویق بیفتد، مهار آن دشوارتر و پرهزینه‌تر خواهد شد.

منبع: همشهری