مطالعات جدید نشان میدهند ماه بسیار کمتر از آنچه قبلا تصور میشد آب دارد
تصاویر دوربین فوقحساس ناسا از مناطق همیشه در سایه ماه هیچ نشانی از یخ آب نشان نداد و برآورد دانشمندان از فراوانی این منبع ارزشمند را با تردید جدی روبرو کرد.
دانشمندان دانشگاه هاوایی با استفاده از دوربینی فوقحساس، امید داشتند در نقاط تاریک همیشگی قطب جنوب ماه، نشانههای انکارناپذیر یخ را شکار کنند اما نتیجه کاملا ناامیدکننده از آب درآمد.
دوربین ShadowCam سوار بر مدارگرد کرهای، کوچکترین بازتابی از بلورهای یخ در این گودالهای باستانی پیدا نکرد. این شکست علمی، برنامههای بلندپروازانه ناسا را که حیات فضانوردان در پایگاههای ماه را به آب در ماه گره زدهاند، زیر سایهای از تردید فرو برده است.
شکار یخ در تاریکی مطلق
از آنجا که محور ماه تنها ۱.۵ درجه انحراف دارد، کف برخی دهانههای قطبی هرگز نور خورشید را نمیبینند. منطق حکم میکرد این فریزرهای طبیعی بکرترین ذخایر یخ آب در ماه را در خود محبوس کرده باشند.
مأموریتهای قبلی مانند مدارگرد هندی چاندرایان-۱ نیز سیگنالهای وسوسهکنندهای از هیدروژن مخابره کرده بودند. اما دوربین ShadowCam که برای رصد در تاریکی محض طراحی شده، با اندازهگیری زاویه بازتاب و پراکندگی نور، هیچ اثری از یافت بلورهای خالص در سطوح مورد بررسی ماه نیافت.
امید نمرده، فقط پنهانتر شده است
محققان در مقالهشان در مجله Science Advances تأکید کردند که این نتیجه لزوما به معنای نبود کامل آب نیست. مشکل اینجاست که ابزار فعلی فقط قادر به شناسایی لایههایی است که حداقل ۲۰ تا ۳۰ درصد از سطحشان از آب تشکیل شده باشد.
اگر یخ در اعماق خاک قمری نفوذ کرده باشد، برای دوربین نامرئی خواهد بود. به همین دلیل، جستجوی آب در ماه قرار است با حساسیتی دهها برابر بیشتر ادامه یابد تا شاید ذخایر رقیقشده اما حیاتی در دل سنگپوشه قمری آشکار شوند. اما آن رویای اولیه که ماه را گنجینهای یخزده تصور میکرد، با این پژوهش عملاً رنگ باخته است.
منبع: خبرآنلاین
