تولد پردازندههایی که نفس میکشند؛ آیا کامپیوترها صاحب مغز انسانی شدهاند؟
تصور کنید کامپیوتر شما بهجای برق و قطعات فلزی، با سلولهای زنده کار کند. آنچه تا دیروز سناریوی فیلمهای علمی - تخیلی بود، امروز در پیشرفتهترین آزمایشگاههای جهان به واقعیت تبدیل شده است.
دانشمندان موفق شدهاند راهی برای پیونددادن سلولهای مغز انسان به مدارهای الکترونیکی پیدا کنند. این «تراشههای زنده» نهتنها سریعتر هستند، بلکه قدرت یادگیری عجیبی دارند که هوش مصنوعی فعلی در برابر آن ناچیز به نظر میرسد.
مرز میان انسان و ابزار بیجان
درحالیکه تمام دنیا درگیر پیشرفتهای چتباتها و هوش مصنوعی است، در سکوت آزمایشگاههای بیوتکنولوژی، اتفاقی بسیار بزرگتر و شاید کمی ترسناک در حال رخدادن است. دانشمندان برای اولینبار موفق شدهاند خوشههایی از سلولهای مغز انسان (اورگانوئیدها) را بهگونهای آموزش دهند که مثل یک پردازنده کامپیوتری عمل کنند.
این سیستمهای «بیو - کامپیوتر» پتانسیل این را دارند که با مصرف انرژی ناچیز، محاسباتی را انجام دهند که قویترین ابرکامپیوترهای فعلی از پس آن برنمیآیند. اما سؤال اصلی اینجاست: وقتی یک ماشین شروع به استفاده از سلولهای انسانی میکند، مرز میان انسان و ابزار بیجان کجاست؟
پردازندههایی که با شکر تغذیه میشوند!
برخلاف کامپیوترهای معمولی که به فنهای خنککننده و برق زیادی نیاز دارند، این کامپیوترهای بیولوژیک با استفاده از مواد مغذی و اکسیژن کار میکنند. دانشمندان سلولهای مغزی را روی بستری از الکترودها کشت دادهاند که به آنها اجازه میدهد سیگنالهای الکتریکی را ارسال و دریافت کنند. این یعنی ما با یک سیستم سختافزاری روبه رو هستیم که به معنای واقعی کلمه «زنده» است و رشد میکند.
یادگیری در چند ثانیه؛ هوشی فراتر از ماشین
به گزارش سایت Live Science یکی از ویژگیهای شگفتانگیز این مغزهای آزمایشگاهی، قدرت یادگیری آنهاست. در آزمایشهای اولیه، این سلولها توانستهاند بازیهای ساده کامپیوتری را در زمانی بسیار کوتاهتر از پیشرفتهترین هوشهای مصنوعی یاد بگیرند. دلیل این اتفاق، ساختار پیچیده سلولهای عصبی انسان است که به طور طبیعی برای پردازش موازی و یادگیری سریع طراحی شدهاند.
آیا این آغاز یک چالش اخلاقی است؟
با اینکه این فناوری میتواند درمان بسیاری از بیماریهای مغزی را متحول کند یا سرعت پردازش اطلاعات را به بینهایت برساند، اما پرسشهای مهمی را هم ایجاد کرده است. منتقدان میپرسند که آیا این خوشههای سلولی در آینده ممکن است نوعی «آگاهی» پیدا کنند؟ محققان فعلاً اطمینان دادهاند که این سلولها فاقد احساس یا تفکر هستند و فقط به عنوان یک ابزار پردازشی عمل میکنند، اما مسیر آینده بسیار مرموز به نظر میرسد.
ترکیب بیولوژی و تکنولوژی
ترکیب بیولوژی و تکنولوژی، در حال ساخت دنیایی است که در آن ماشینها دیگر فقط از کدها ساخته نمیشوند. کامپیوترهای بیولوژیک میتوانند کلید حل معماهایی باشند که ذهن بشر قرنهاست با آنها دستوپنجه نرم میکند. ما در آستانه عصری هستیم که شاید در آن، مرز بین انسان و ماشین برای همیشه محو شود.
منبع: همشهری
