تصاویر| هرم مخفی در داکوتای شمالی که احتمالا هرگز در مورد آن نشنیده‌اید

آیا تاکنون درباره هرم راداری واقع در شهرستان کاوالیر در داکوتای شمالی که یک سازه به شکل هرم مخفی است، شنیده‌اید؟ این مجموعه در دوران جنگ سرد ساخته شد تا به‌ عنوان بخشی از سامانه هشدار اولیه در برابر حملات احتمالی موشک‌های شوروی عمل کند. ساختار آن بخشی از یک شبکه راداری بزرگ بود که ظاهری غیرمعمول و به شکل هرم دارد.

با این حال، برخی افراد معتقدند کارکرد این تأسیسات تنها به اهداف نظامی محدود نمی‌شود. از نگاه این گروه، شکل هرمی آن باعث طرح این پرسش می‌شود که چرا در دوران مدرن دوباره از چنین فرم هندسی استفاده شده، فرمی که به اهرام باستانی در مصر، آمریکا و آسیا شباهت دارد؟

هرم مخفی در داکوتای شمالی

این شباهت باعث شده برخی یوفولوژیست‌ها و پژوهشگران شبه علم درباره ارتباط احتمالی میان این سازه و اهرام باستانی گمانه‌زنی کنند و حتی این پرسش را مطرح کنند که آیا این بنا می‌تواند نشانه‌ای از کارکردی ناشناخته در اهرام قدیمی باشد؟ با این حال، از نگاه علمی و تاریخی، این سازه اساسا بخشی از فناوری دفاعی دوران جنگ سرد بوده و شباهت ظاهری آن به اهرام باستانی لزوما به معنای وجود ارتباط یا هدف پنهان مشترک نیست.

کتابخانه کنگره آمریکا در واشنگتن دی‌ سی مجموعه‌ای از عکس‌ها و نقشه‌هایی را منتشر کرده که روند ساخت یک پایگاه موشکی نظامی با ساختاری شبیه به هرم را در ایالت داکوتای شمالی، مربوط به سال ۱۹۷۵ نشان می‌دهد. این تصاویر توسط عکاسی به نام بنجامین هالپرن برای دولت ایالات متحده ثبت شده‌ و مراحل مختلف ساخت این تأسیسات را مستند کرده‌اند.

با این حال، برخی افراد به شباهت ظاهری این سازه با هرم کوکولکان در مجموعه باستانی چیچن ایتزا در مکزیک اشاره کرده‌اند. این شباهت باعث شده گمانه‌زنی‌هایی راجع به کارکرد فراتر از یک پایگاه دفاعی ساده مطرح شود؛ هرچند در اسناد رسمی، هدف این مجموعه صرفا دفاع در برابر تهدیدات احتمالی شوروی در دوران جنگ سرد عنوان شده است.

هدف اصلی از ساخت هرم داکوتای شمالی چه بوده؟

هدف اصلی این تأسیسات راداری شبیه به هرم، شناسایی و رهگیری موشک‌های بالستیکی بود که احتمال داشت از سوی اتحاد جماهیر شوروی به سمت ایالات متحده شلیک شوند. این پایگاه بخشی از سامانه دفاع موشکی پیشرفته‌ای بود که به 30 موشک رهگیر LIM-49A Spartan و 16 موشک کوتاه‌برد مجهز شده بود. این موشک‌ها برای نابودی تهدیدهای ورودی پیش از رسیدن به خاک آمریکا طراحی شده بودند.

بر اساس ارزیابی ارتش، این مجموعه می‌توانست سطح جدیدی از امنیت را فراهم کند و با رهگیری موشک‌های هسته‌ای دشمن در جو زمین، پیش از ورود آن‌ها به خاک ایالات متحده، نقش مهمی در کاهش خطر حملات احتمالی شوروی ایفا کند. این تأسیسات به کمک رادارهایی که در تمام جهات آن نصب شده بودند، پوشش کامل ۳۶۰ درجه‌ای ایجاد می‌کرد و می‌توانست موشک‌های قاره‌پیما را تا فاصله‌ای حدود ۱۱۰۰ کیلومتر شناسایی کرده و پیش از بازگشت آن‌ها به جو زمین، برای رهگیری اقدام کند.

سامانه دفاع موشکی A-35 شوروی

در واکنش به چنین سامانه‌ای، اتحاد جماهیر شوروی نیز به‌ سرعت توسعه سامانه دفاع موشکی A-35 را آغاز کرد. این سیستم وظیفه حفاظت از مسکو و مناطق اطراف پایگاه‌های موشکی را بر عهده داشت. همچنین گفته می‌شود نسخه پیشرفته‌تر این سامانه با نام A-135 هنوز هم در حال بهره‌برداری است.

فضای داخلی این هرم مثل ظاهر بیرونی آن پیچیده و شگفت‌انگیز بود و شامل چندین تأسیسات زیرزمینی می‌شد و در آن اتاق‌های کنترل و سامانه‌های پایش قرار داشتند. این بخش‌ها به شبکه‌ای گسترده از رادارهای پیشرفته در سراسر خاک ایالات متحده متصل بودند و یک سیستم یکپارچه نظارتی را تشکیل می‌دادند.

این سازه از نظر طراحی، به‌ قدری غیرمعمول است که برخی آن را شبیه صحنه‌هایی از فیلم‌های علمی‌ – تخیلی مانند جنگ ستارگان توصیف کرده‌اند. همین ظاهر غیرعادی باعث شده برخی یوفولوژیست‌ها درباره ماهیت واقعی و هدف نهایی آن پرسش‌هایی مطرح کنند.

تحلیل‌های تاریخی و نظامی چه می‌گویند؟

با این حال، در چارچوب تحلیل تاریخی و نظامی، این مجموعه اساسا بخشی از سامانه دفاع موشکی دوران جنگ سرد بوده است. با این حال، شباهت ظاهری آن به سازه‌های نمادین یا تخیلی، زمینه را برای شکل‌گیری تفسیرهای غیرعلمی و فرضیه‌های جایگزین فراهم کرده است.

این تصاویر شگفت‌انگیز، سازه‌ای به شکل هرم را نشان می‌دهند که گویی از دل تاریخ باستان بیرون آمده و در گذر زمان به فراموشی سپرده شده است؛ بنایی که هم برای پژوهشگران و هم برای نویسندگان آثار علمی‌ – تخیلی جذابیت ویژه‌ای داشته، اما در عین حال بسیاری حتی از وجود آن بی‌خبرند.

بر اساس برخی گزارش‌ها، امروزه اطراف این مجموعه در شعاع چندین کیلومتر کاملا خالی از سکنه است و طبق گزارش‌های رسمی، این تأسیسات دیگر فعال نیست و عملا متروکه به شمار می‌رود و منظره‌ آن بیشتر به صحنه‌ای از یک فیلم پساآخرالزمانی شباهت دارد. با این حال، پرسش اصلی همچنان باقی است: در میان تمام اشکال هندسی ممکن برای ساخت یک ایستگاه راداری، چرا در نهایت شکل هرم انتخاب شد؟

چرا این مجموعه راداری شبیه به هرم است؟

به باور برخی نظریه‌پردازان و علاقه‌مندان به پدیده‌های یوفو، این مجموعه ارتباطی فراتر از یک پایگاه نظامی ساده با تاریخ بشر و حتی منشأ انسان دارد. از دید این گروه، این تأسیسات صرفا یک ایستگاه دفاعی نبوده، بلکه بخشی از یک پروژه بسیار محرمانه و گسترده‌تر است. به باور این گروه، آنچه در تصاویر دیده می‌شود تنها سطح بیرونی ماجراست و بخش اصلی و ناشناخته آن در زیر زمین پنهان شده، درست مانند نوک یک کوه یخ عظیم که بیشتر حجم آن از دید پنهان است.

گفته می‌شود این ایستگاه پیشرفته تنها چهار ماه پس از افتتاح به‌ طور رسمی تعطیل شد و این موضوع هنوز هم پرسش‌های زیادی درباره علت آن به وجود آورده است. در توضیح این تصمیم، دیدگاه‌های مختلفی مطرح شده است. برخی معتقدند سیستم عملکرد مطلوبی نداشته و به همین دلیل کنار گذاشته شده است. گروهی دیگر هزینه‌های سنگین نگهداری را دلیل اصلی تعطیلی می‌دانند.

با این حال، دیدگاه‌های غیررسمی و بحث‌برانگیزتری نیز وجود دارد. بر اساس این روایت‌ها، این مجموعه هرگز به‌ طور کامل تعطیل نشده، بلکه همچنان به شکل پنهانی فعال است و نه به‌ عنوان یک پایگاه دفاع موشکی، بلکه به‌ عنوان یک تأسیسات محرمانه مشابه آنچه در نظریه‌های مربوط به «پایگاه دولس» مطرح می‌شود، فعالیت دارد.

از نگاه یوفولوژیست‌ها، بعید است که دولت ایالات متحده چنین تأسیسات پیچیده و پرهزینه‌ای را به‌ سادگی رها کرده باشد. به باور آن‌ها، این هرم فناورانه که در داکوتای شمالی قرار گرفته همچنان از اهمیت بالایی برخوردار است و حتی برخی گزارش‌های مربوط به مشاهده اشیای پرندهٔ ناشناس در این منطقه را به فعالیت‌های مرتبط با همین مرکز نسبت می‌دهند.

با این حال، حقیقت واقعی درباره این سازه و کارکرد آن همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. پرسش‌هایی مثل اینکه چرا چنین ساختاری به شکل هرم انتخاب شده و چرا این‌ قدر به اهرام باستانی در تمدن‌های مختلف شباهت دارد، همچنان ذهن بسیاری را درگیر کرده است. در نهایت، این روایت‌ها بیشتر در حوزه فرضیه‌ها و تفسیرهای غیررسمی قرار دارند و با اسناد تاریخی و نظامی تأیید شده فاصله دارند، اما همچنان باعث کنجکاوی بسیاری از نظریه پردازان می‌شوند.

منبع: خبرآنلاین