تصاویر| مسن‌ترین بازیکنانی که در جام جهانی به میدان رفتند؛ از دروازه‌بان مصر تا مهاجم کامرون

برای بعضی فوتبالیست‌ها سن فقط یک عدد است. بعضی‌ها حتی درست پیش از پایان دوران حرفه‌ای‌شان، در بزرگ‌ترین عرصه ممکن این ورزش حضور می‌یابند. در اینجا، ما مسن‌ترین بازیکنان در تاریخ جام جهانی فیفا را فهرست می‌کنیم.

۱۰ بازیکن با بیشترین سن در تاریخ جام جهانی

۱. عصام الحضری (۴۵ سال، ۱۶۱ روز)

مصر مقابل عربستان سعودی – ۲۵ ژوئن ۲۰۱۸

پس از شکست در دو مسابقه اول در جام جهانی ۲۰۱۸ که بازگشتی تا حدی ناامیدکننده به مرحله نهایی برای نخستین بار در ۲۸ سال اخیر را رقم زد، مصر پیش از دیدار پایانی با عربستان سعودی دلیل چندانی برای خوشحالی نداشت. این وضعیت تا زمانی ادامه داشت که فهرست بازیکنان تحویل داده شد و یکی از چهره‌های موثر تیم ملی مصر در سه قهرمانی متوالی آن‌ها در جام ملت‌های آفریقا از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲، درون دروازه قرار گرفت و دروازه‌بان عصام الحضری را به مسن‌ترین بازیکن تاریخ جام جهانی تبدیل کرد. او به مسن‌ترین بازیکنی تبدیل شد که نخستین بازی‌اش را برای تیم ملی کشورش در جام جهانی انجام می‌دهد.

آن روز برای الحضری روز آرامی نبود. او برای مهار یک ضربه پنالتی در نیمه نخست وارد عمل شد (و به این ترتیب نخستین آفریقایی شد که در مرحله نهایی جام جهانی یک پنالتی را مهار می‌کند)، و سپس در واپسین لحظات نیمه اول در مقابل ضربه پنالتی دوم تسلیم شد. مصر در نهایت در ولگوگراد با نتیجه ۲-۱ شکست خورد.

الحضری که نخستین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۶ انجام داده بود، ۱۰ ماه پیش از آنکه جوان‌ترین عضو فهرست تیم ملی مصر در جام جهانی ۲۰۱۸ به دنیا بیاید، ۱۵۹ بازی ملی برای کشورش انجام داد، چهار بار عنوان قهرمانی جام ملت‌های آفریقا را به دست آورد و همچنین سه بار به عنوان بهترین دروازه‌بان تورنمنت انتخاب شد.

۲. فرید موندراگون (۴۳ سال، ۳ روز)

کلمبیا مقابل ژاپن – ۲۴ ژوئن ۲۰۱۴

با قطعی شدن پیروزی و صعود به مرحله حذفی در آخرین بازی مرحله گروهی کلمبیا مقابل ژاپن، سرمربی این تیم، خوزه پکرمن به فرید موندراگون اجازه داد یک بار دیگر لحظه‌ای باشکوه داشته باشد. پنج دقیقه مانده به پایان بازی، این دروازه‌بان رکورد مسن‌ترین بازیکن حاضر در یک بازی جام جهانی را شکست. البته این رکورد چهار سال بعد توسط الحضری شکسته شد.

با این حال، دروازه‌بان کلمبیایی هنوز یک رکورد مهم را در اختیار دارد. او که عضو تیم کلمبیا در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه بود و هر سه بازی مرحله گروهی را از ابتدا در دروازه ایستاد، با فاصله ۱۵ سال و ۳۶۳ روز بین دو حضور پیاپی در مرحله نهایی، همچنان رکورد طولانی‌ترین فاصله‌ای که یک بازیکن بین دو بازی جام جهانی برای حضور در میدان منتظر مانده است را به نام خود دارد.

برای موندراگون، این آخرین ادای احترام بود. پس از حذف در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل برزیل، او بازنشستگی خود از فوتبال را به طور کامل اعلام کرد؛ در حالی که نخستین بازی ملی‌اش را در سال ۱۹۹۳ مقابل ونزوئلا انجام داده بود.

۳. روژه میلا (۴۲ سال، ۳۹ روز)

کامرون مقابل روسیه – ۱۲ ژوئن ۱۹۹۴

اینجا دو رکورد را با قیمت یک رکورد داریم. روژه میلا نه تنها در آن زمان مسن‌ترین بازیکن تاریخ جام جهانی شد، بلکه با به ثمر رساندن گل تسلی‌بخش در شکست ۶-۱ مقابل روسیه (همان مسابقه‌ای که اولگ سالنکو با پنج گل، رکورد بیشترین گل توسط یک بازیکن در یک بازی را ثبت کرد) به مسن‌ترین گلزن این رقابت‌ها نیز تبدیل شد؛ رکوردی که هنوز هم در اختیار اوست. این گل، آخرین گل دوران طولانی بازی ملی میلا بود؛ دورانی که به نظر می‌رسید شش سال پیش‌تر و در سن ۳۶ سالگی به پایان رسیده است.

تنها خواهش‌های رئیس‌جمهور کامرون بود که میلا را از بازنشستگی بیرون کشید تا به کارزار جام جهانی ۱۹۹۰ «شیرهای رام‌نشدنی» در ایتالیا بپیوندد. با این کار، او با گل‌ها و جشن‌های کنار پرچم کرنر، توجه جهان را به خود جلب کرد و به کشورش کمک کرد تا به عنوان نخستین تیم آفریقایی به مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی برسد.

میلا پس از نخستین بازی‌اش در سال ۱۹۷۳، در پایان دوران حرفه‌ای خود ۷۷ بار برای تیم ملی کامرون بازی کرد و ۴۳ گل زد. نخستین حضور او در جام جهانی در سال ۱۹۸۲ بود، زمانی که در هر سه بازی مرحله گروهی از ابتدا به میدان رفت. پس از جام جهانی ۱۹۹۴، میلا دو فصل دیگر در اندونزی بازی کرد و سپس سرانجام به دوران حرفه‌ای خود پایان داد.

۴. پَت جنینگز (۴۱ سال)

ایرلند شمالی مقابل برزیل – ۱۲ ژوئن ۱۹۸۶

چه راهی جذاب‌تر برای جشن گرفتن چهل‌ویکمین سالگرد تولدت: بازی کردن برای آخرین بار در یک مسابقه جام جهانی و در این مسیر، ثبت رکورد جدید مسن‌ترین بازیکنی که چنین کاری کرده است. تنها مشکل پَت جنینگز این بود که مقابل تیم برزیلی قرار گرفت که حال و هوای جشن داشت و در مکزیک سه گل به او زد.

کمی عجیب است که جنینگز پس از فصل ۱۹۸۴/۸۵ از فوتبال در لیگ بازنشسته شده بود، پس از آنکه جان لوکیک جای او را به عنوان شماره یک آرسنال گرفته بود، اما برای حفظ آمادگی مسابقه‌ای، به بازی برای تیم ذخیره باشگاه سابقش تاتنهام هاتسپر ادامه داد.

در طول دوران درخشانش که باعث شد از او به عنوان یکی از بهترین دروازه‌بان‌های تاریخ یاد شود، جنینگز در بیش از ۱,۰۰۰ مسابقه سطح بالای فوتبال بازی کرد، از جمله ۱۱۹ بازی برای ایرلند شمالی (دومین رکورد بیشترین بازی در تاریخ این کشور پس از استیون دیویس). جنینگز همچنین در اتفاق معروفی در «چریتی شیلد» ۱۹۶۷ نام خود را به عنوان گلزن ثبت کرد؛ زمانی که برای اسپرز بازی می‌کرد و یک ضربه بلند از محوطه جریمه خودی زد که پس از پرش، از بالای سر دروازه‌بان منچستریونایتد، الکس استپنی، وارد دروازه شد.

۵. پیتر شیلتون (۴۰ سال، ۲۹۲ روز)

انگلیس مقابل ایتالیا – ۷ ژوئیه ۱۹۹۰

پس از آنکه تا ۳۲ سالگی برای نخستین بازی‌اش در جام جهانی منتظر ماند، پیتر شیلتون زمان از دست‌رفته را جبران کرد. آخرین بازی از ۱۷ حضور او در این تورنمنت در دیدار رده‌بندی جام جهانی ۱۹۹۰ رقم خورد؛ دیداری که با شکست انگلیس به پایان رسید. شیلتون پس از آن مسابقه از فوتبال ملی خداحافظی کرد؛ در حالی که با ۱۲۵ بازی ملی، رکورددار کشورش بود؛ آماری که تا امروز هیچ‌کس از آن عبور نکرده است.

وقتی به لحظات برجسته شیلتون در جام‌های جهانی فکر می‌کنیم، احتمالاً تمرکز به تجربه‌های منفی‌تر او معطوف می‌شود؛ یا گل «دستِ خدا» دیه‌گو مارادونا برای آرژانتین، یا تلاش‌های او برای مهار پنالتی‌ها در ضربات پنالتی نیمه‌نهایی ۱۹۹۰ مقابل آلمان غربی (مهار پنالتی نقطه قوت او در دوران ملی نبود زیرا او تنها یک پنالتی را در ۱۲۵ بازی مهار کرد). اما شایان یادآوری است که شیلتون در طول سه حضورش در مرحله نهایی، ۱۰ کلین‌شیت ثبت کرد که یک رکورد مشترک بین او و فابین بارتز فرانسوی است.

با این حال، سال ۱۹۹۰ پایان دوران حرفه‌ای شیلتون نبود. او تا فصل ۱۹۹۶/۹۷ به بازی در فوتبال لیگ ادامه داد؛ این کار را برای تیم لیتون اورینت، که آن زمان در دسته سوم بود، انجام داد و در ۴۷ سالگی بازی هزارم خود در لیگ فوتبال انگلیس را ثبت کرد و در نهایت در پایان آن فصل بازنشسته شد. متأسفانه شیلتون هرگز در لیگ برتر بازی نکرد، هرچند روی نیمکت هر دو تیم وستهم یونایتد و کاونتری سیتی نشست.

پس از صحبت درباره مسن‌ترین بازیکنانی که در یک مسابقه مرحله نهایی جام جهانی بازی کرده‌اند، منصفانه است که به طور کوتاه به مسن‌ترین بازیکنی که جام جهانی را برده هم اشاره کنیم. این افتخار به دینو زوفِ ایتالیایی تعلق دارد که در ۴۰ سال و ۱۳۳ روزگی، در تورنمنت سال ۱۹۸۲ در اسپانیا، ایتالیا را به عنوان کاپیتان به قهرمانی رساند.

منبع: روزیاتو