حقایق شگفت‌انگیز درباره مجسمه ابوالهول بزرگ مصر

مجسمه ابوالهول، یکی از مشهورترین نمادهای تمدن مصر باستان، با ابعاد غول‌پیکر و طراحی منحصربه‌فردش همواره مورد توجه جهانیان بوده. بسیاری از جنبه‌های تاریخچه ابوالهول، از جمله سازنده و هدف نهایی آن، همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است.

رازهای مجسمه ابوالهول بزرگ مصر: از ساخت تا اکتشاف

مجسمه ابوالهول از سنگ آهک بستر فلات جیزه تراشیده شده، ۷۳ متر طول و ۲۰ متر ارتفاع دارد و یکی از بزرگترین تندیس‌های تک‌سنگی جهان است. بلوک‌های ۲۰۰ تنی برای معبد مجاورش استخراج شدند و بدنه کامل آن تا سال ۱۹۰۵ زیر شن‌ها مدفون بود.

اگرچه ساخت آن به فرعون خفرع در سلسله چهارم نسبت داده می‌شود، تحقیقات باستان‌شناسی و زمین‌شناسی قدمتی کهن‌تر را نشان می‌دهند. هیچ کتیبه‌ای روی سطح آن یافت نشده که سازنده یا هدف نهایی مجسمه ابوالهول بزرگ مصر را مشخص کند.

نمادگرایی، آسیب‌ها و ارتباطات نجومی

ابوالهول نمادی ملی برای مصر و در اساطیر یونان هیولایی با سر زن و بدن شیر است؛ در پادشاهی نوین، نماد پادشاهی شد و فراعنه معابدی در اطراف آن ساختند. بینی از دست رفته‌اش پیش از ناپلئون ناپدید شد و شواهد فرسایش آبی نشان از سیلاب‌های گذشته دارد.

ریش اولیه آن در موزه‌های بریتانیا و قاهره نگهداری می‌شود و دمی به دور پای راستش دارد. این مجسمه به سمت شرق و طلوع خورشید جهت‌گیری شده و سه گذرگاه دارد که «مقبره اوزیریس» در ۹۵ فوت (حدود ۲۹ متر) زیر آن است.

یافته‌های زمین‌شناسی تراشیده‌شدن آن را پیش از ۱۰,۰۰۰ سال قبل از میلاد، همزمان با عصر لئو، نشان می‌دهد. گراهام هنکاک نیز ارتباط جهت‌گیری‌اش با صورت فلکی لئو در اعتدال بهاری را مطرح کرده است. مصریان باستان آن را با نام‌هایی چون بالهیب، بیلهاو، هور-ام-آخت و رع-هورآختی می‌شناختند.

منبع: خبرآنلاین