کشف مقبرههای مربوط به مصر باستان که از «اهرام» قدیمیتر هستند
باستانشناسانی که در استان منیای مصر مشغول کاوش هستند، دو آرامگاه باستانی و مجموعهای از تدفینها را در منطقه جبلالطیر کشف کردهاند؛ کشفی که اطلاعات تازهای درباره روند تحول معماری آرامگاهی و آیینهای تدفین در مصر باستان در اختیار پژوهشگران قرار میدهد.
فرادید| این یافتهها توسط هیئت باستانشناسی مصر، در جریان کاوشهای ادامهدار در این منطقه به دست آمده است؛ منطقهای که از دیرباز به عنوان یکی از مهمترین چشماندازهای تدفینی مصر شناخته میشود.
به گزارش فرادید؛ به گفته شریف فتحی، وزیر گردشگری و آثار باستانی مصر، این کشف افزودهای ارزشمند به میراث باستانشناسی کشور به شمار میرود و شواهد مهمی برای درک چگونگی تکامل معماری آرامگاهها در دورههای گوناگون تاریخ مصر باستان فراهم میکند.
در میان مهمترین یافتهها، دو آرامگاه متعلق به دوره پیشدودمانی و دورههای بعدی قرار دارند. باستانشناسان نخستین آرامگاه را نمونهای نادر از معماری با طراحی مهندسی منحصربهفرد توصیف کردهاند. بررسیهای اولیه نشان میدهد این سازههای تازه کشفشده شباهتهایی با آرامگاه مشهور شاه دن در ابیدوس دارند که یکی از کهنترین مجموعههای تدفین سلطنتی در مصر به شمار میرود.
دکتر هشام اللیثی، دبیرکل شورای عالی آثار باستانی مصر، اعلام کرد این شباهتها اهمیت باستانشناختی جبلالطیر را تأیید میکند و نشان میدهد این منطقه در دورهای طولانی، از عصر پیشدودمانی تا دورههای متأخر تاریخ مصر، به عنوان محل دفن مردگان مورد استفاده بوده است.
پژوهشگران توضیح دادند که دیوارهای آرامگاه نخست از پایین به بالا بهتدریج نازکتر میشوند؛ بهطوریکه بخشهای پایینی ضخامت بسیار بیشتری دارند و قسمتهای بالاتر به مرور باریکتر شدهاند. باستانشناسان معتقدند این شیوه معماری میتواند یکی از مراحل اولیه شکلگیری مفاهیم هندسی و مهندسی باشد که بعدها به ساخت هرمهای پلکانی و سپس هرمهای کامل و حقیقی انجامید.
با وجود آنکه بخشهایی از این آرامگاه در دوران باستان برای برداشت بلوکهای سنگی تخریب شده است، قسمتهای باقیمانده شواهد مهمی از فنون ساختوساز مصریان باستان را حفظ کردهاند. باستانشناسان آثاری از نشانههای اکسیدشدهای را شناسایی کردند که برای هدایت عملیات برش سنگ به کار میرفتهاند. همچنین تیرهای چوبی بزرگی در ساختار آرامگاه یافت شد که برخی از آنها در سراسر طول دیوارها امتداد داشته و برخی دیگر به عنوان عناصر تقویتکننده جداگانه نصب شده بودند.
آرامگاه دوم که در جنوب آرامگاه نخست قرار دارد، از نظر معماری شباهتهای زیادی با آن دارد اما برخلاف آرامگاه اول، تا حد زیادی از کاوشهای گذشته و آسیبهای ناشی از آن در امان مانده و به همین دلیل وضعیت حفاظتی بسیار بهتری دارد.
هیئت باستانشناسی همچنین بخشی از یک گورستان متعلق به دوره پیشدودمانی را کشف کرد که در آن اجساد به حالت جمعشده و خمیده دفن شده بودند. بقایای چندین فرد در میان حصیرهای بافتهشده از الیاف گیاهی پیدا شد و در کنار آنها ظروف سفالی با تزئینات مشخص لبهسیاه متعلق به دورههای نقاده دوم و نقاده سوم کشف شد.
از دیگر یافتهها میتوان به تعدادی تدفین فردی و گروهی متعلق به دوره متأخر مصر باستان اشاره کرد. برخی از درگذشتگان در تابوتهای چوبی دفن شده بودند که بقایای آنها با وجود فرسودگی شدید همچنان باقی مانده است. این کشفیات نشان میدهد که این منطقه در مراحل مختلف تاریخ مصر، همچنان به عنوان گورستانی مهم مورد استفاده قرار میگرفته است.
دکتر سامی دردری، رئیس هیئت باستانشناسی و مدیر اداره مرکزی آثار باستانی مصر میانه، اعلام کرد کاوشها در این محوطه همچنان ادامه دارد و انتظار میرود اطلاعات بیشتری درباره تاریخ طولانی و پیچیده آیینهای تدفین در این منطقه به دست آید.
