مقبرۀ نقاشیشدۀ «پاسر» بعد از 3 هزارسال از زیر خاک بیرون آمد
باستانشناسان در جریان کاوشهای تازه در گورستان باستانی تبس در شهر الاقصر مصر، آرامگاه ناشناختهای متعلق به یکی از مقامات بلندپایه مصر باستان را کشف کردهاند. این مقبره که حدود سه هزار سال قدمت دارد، به مردی به نام «پاسر» تعلق داشته و نقاشیهای دیواری و معماری آن اطلاعات ارزشمندی درباره آیینهای تدفین و زندگی اشراف مصر در دوران پادشاهی نو ارائه میدهد.
فرادید| این کشف بخشی از پروژه بلندمدت دانشگاه لیدن هلند برای مستندسازی و حفاظت از گورستان شیخ عبدالقرنه است؛ منطقهای که صدها آرامگاه متعلق به اشراف، کاهنان و مقامهای بلندپایه مصر باستان را در خود جای داده و همچنان یکی از مهمترین محوطههای باستانشناسی این کشور به شمار میرود.
به گزارش فرادید؛ باستانشناسان در فصل جاری کاوشها به سرپرستی دکتر کارینا فان دن هوون از دانشگاه لیدن و با همکاری وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر، موفق شدند این آرامگاه را در بخش پایینی منطقه شیخ عبدالقرنه در ساحل غربی شهر اقصر کشف کنند.
آرامگاه متعلق به مقامی به نام «پاسر»
پژوهشگران با بررسی کتیبههای باقیمانده در داخل مقبره، هویت صاحب آن را شناسایی کردند. نام ثبتشده در کتیبهها «پاسر» است و سبک نقاشیهای دیواری نیز نشان میدهد که این آرامگاه به دوره رامسسی تعلق دارد؛ دورهای از عصر پادشاهی نو مصر که تقریباً از قرن سیزدهم تا یازدهم پیش از میلاد ادامه داشت.
گروه کاوش قصد دارد در فصلهای آینده مطالعات خود را ادامه دهد تا هویت افراد دفنشده در این آرامگاه، زندگی آنها و جایگاهشان در تاریخ منطقه شیخ عبدالقرنه را روشنتر کند. همچنین پژوهشگران میخواهند ارتباط این آرامگاه با سایر مقبرههای اطراف و روند گسترش این گورستان در طول زمان را بررسی کنند.
این مقبره از الگوی رایج آرامگاههای خصوصی شهر تبس در دوران پادشاهی نو پیروی میکند. ورودی آن با یک حیاط روباز آغاز میشود که به نیایشگاهی سنگتراش با نقشهای شبیه حرف T وارونه راه دارد. اتاقهای تدفین نیز در زیر این نیایشگاه قرار گرفتهاند.
بخشهایی از حیاط در وضعیت بسیار مناسبی حفظ شدهاند. باستانشناسان یک نیمکت خشتی را کشف کردند که دارای فرورفتگی ویژهای برای قرار گرفتن سنگنوشته تدفینی بوده است. همچنین پلکانی که در دو طرف آن رمپهای شیبدار قرار دارد، هنوز مسیر دسترسی به ورودی مقبره را نشان میدهد و تصویری روشن از نحوه ورود مردم به این آرامگاه در سه هزار سال پیش ارائه میدهد.
نقاشیهایی از آیینهای مذهبی و زندگی پس از مرگ
بخشهایی از نقاشیهای دیواری آرامگاه نیز همچنان سالم باقی ماندهاند. اگرچه برخی از تصاویر هنوز زیر لایهای نازک از گردوغبار پنهان هستند، اما پژوهشگران تاکنون صحنههایی را شناسایی کردهاند که در آنها «پاسر» در حال نیایش خدایان مختلف مصر باستان در معابد مقدس دیده میشود.
در بخش دیگری از نقاشیها، او در کنار همسرش مقابل سفره نذورات نشسته است؛ تصویری که در آرامگاههای اشراف دوران پادشاهی نو بسیار رایج بود و نمادی از امید به زندگی جاودان و دریافت همیشگی نذورات پس از مرگ به شمار میرفت.
