معماری جذاب و متفاوت یک خانۀ مدرن در کرۀ جنوبی

فرادید| ایده اصلی این پروژه، خلق یک حیاط مرکزی کاملاً دایره‌ای بود. معماران در قلب ساختمان، فضای بازی را به شکل دایره‌ای رو به آسمان ایجاد کردند که با دیوارها و سقفی منحنی در بر گرفته شده است. این حیاط به جای آنکه منظره اطراف را به طور مستقیم نمایش دهد، مانند یک قاب عمل می‌کند؛ قابی که نور، نسیم و تغییرات آسمان را به آرامی وارد فضای زندگی می‌کند و ارتباطی شاعرانه میان خانه و طبیعت به وجود می‌آورد.

به گزارش فرادید؛ این تجربه فضایی یادآور معماری سنتی کره است؛ جایی که ایوان‌ها و لبه‌های بام، چشم‌انداز را قاب می‌گیرند و به جای نمایش بی‌پایان طبیعت، بخشی از آن را به فضایی صمیمی و قابل لمس تبدیل می‌کنند. در این خانه نیز حیاط تنها یک فضای باز نیست، بلکه به مرکز زندگی روزمره خانواده تبدیل شده است.

طراحی خانه از خانه آزمایشی آلوار آلتو، معمار برجسته فنلاندی، الهام گرفته است. در این پروژه، دیوارهای پیرامونی صرفاً مرز ملک نیستند، بلکه ادامه طبیعی معماری ساختمان به شمار می‌روند. دیوارهای منحنی از دل بنا بیرون می‌آیند، حیاط را در بر می‌گیرند و خانه اصلی، ساختمان فرعی، حیاط و فضای باز را به مجموعه‌ای یکپارچه تبدیل می‌کنند. در نتیجه، ساختمان بیش از آنکه مجموعه‌ای از حجم‌های جداگانه باشد، مانند بخشی از منظره طبیعی به نظر می‌رسد.

این خانه برای زوجی با دو دخترشان طراحی شده است. ساختمان اصلی به والدین اختصاص دارد و ساختمانی کوچک‌تر برای دو دختر در نظر گرفته شده است. معماران با الهام از خانه‌های سنتی کره، مفهوم قدیمی «ساختمان فرعی مستقل» را با نیازهای زندگی امروز ترکیب کرده‌اند؛ به گونه‌ای که اعضای خانواده ضمن برخورداری از حریم شخصی، همچنان ارتباط نزدیکی با یکدیگر داشته باشند.

به دلیل شیب زمین، ساختمان فرعی در تراز پایین‌تر قرار گرفته و از سمت خیابان، تا حدی دید مستقیم به خانه اصلی را می‌پوشاند. در مقابل، خانه اصلی از فراز سقف ساختمان فرعی، چشم‌اندازی گسترده به روستا، جنگل و کوه‌های اطراف دارد. این نحوه سازمان‌دهی فضایی، از معماری سنتی کره الهام گرفته است؛ جایی که نگاه ابتدا در باغ و ساختمان‌های نزدیک مکث می‌کند و سپس به سوی چشم‌اندازهای دوردست امتداد می‌یابد.

اگرچه دو بخش خانه از یکدیگر جدا هستند، اما سقفی منحنی آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد. این سقف با دنبال کردن خطوط طبیعی زمین، ساختمان‌ها، دیوارها و حیاط را در قالب یک ترکیب واحد به هم متصل می‌کند. انحنای سقف در فضای داخلی نیز ادامه پیدا کرده و در دیوارها، سقف‌ها و حتی پلکان تکرار شده است تا حس پیوستگی در سراسر خانه جریان داشته باشد.

هر طبقه مانند سکویی برای تماشای طبیعت طراحی شده است. پنجره‌های بزرگ و قوس‌دار، منظره کوه‌ها و روستای اطراف را به تدریج وارد فضای داخلی می‌کنند و تجربه‌ای شبیه نشستن در ایوان‌های سنتی کره را با زبانی کاملاً امروزی بازآفرینی می‌کنند؛ جایی که مرز میان فضای داخل و خارج تقریباً از بین می‌رود.

معماران در این پروژه به دنبال خلق ساختمانی عجیب یا نمادین نبوده‌اند. تمرکز اصلی آن‌ها بر ایجاد رابطه‌ای پیوسته میان اعضای خانواده، حیاط مرکزی و طبیعت پیرامون بوده است. در این خانه، نسل‌های مختلف می‌توانند در کنار یکدیگر زندگی کنند، بدون آنکه استقلال خود را از دست بدهند. همه این فضاها زیر یک سقف مشترک گرد هم آمده‌اند و حیاط دایره‌ای، به عنوان قلب تپنده خانه، زندگی روزمره خانواده را به هم پیوند می‌دهد.