نخستین پایگاه روسی در سواحل کالیفرنیا بنا شد؛ ۲۰ شهریور ۲۱۴ سال پیش
قلعه «فورت راس» در سواحل کالیفرنیا، نمادی از تلاشهای استراتژیک روسیه برای گسترش نفوذ در آمریکای شمالی و رقابت در تجارت پوست سمور بود. اما این سکونتگاه که قرار بود پایگاه تأمین مواد غذایی آلاسکا باشد، با چالشهای محیطی و رقابتهای سیاسی به بنبست رسید و سرانجام با فروشی بحثبرانگیز به یک مهاجر آمریکایی، از چنگ روسیه خارج شد تا پیوندی ناخواسته با آغاز عصر طلای کالیفرنیا برقرار کند.
روسها در تلاش برای تثبیت ادعایی شکننده بر منابع طبیعی کالیفرنیا، در ۱۱ سپتامبر ۱۸۱۲ [۲۰ شهریور ۱۱۹۱] قلعه «راس» (Fort Ross) را در ساحلی در شمال سانفرانسیسکو بنا کردند.
روسیه که امپراتوریای در حال گسترش با خط ساحلی طولانی در اقیانوس آرام بود، از بسیاری جهات موقعیت مناسبی برای ایفای نقشی مهم در سکونت و توسعه مناطق غربی آمریکای شمالی داشت. روسها در سال ۱۷۴۱، با یک اکتشاف علمی عظیم به آلاسکا، توسعه قلمروd خود در آمریکای شمالی را آغاز کرده بودند. کاوشگران پس از بازگشت، خبر وجود شمار فراوانی از سمورهای دریایی را به روسیه رساندند؛ موضوعی که سرمایهگذاری روسها در تجارت پوست آلاسکا و ایجاد سکونتگاههای دائمی در این منطقه را به دنبال داشت.
تا اوایل قرن نوزدهم، شرکت نیمهدولتی «روسی-آمریکایی» فعالانه با منافع تجاری بریتانیا و آمریکا در تجارت پوست رقابت میکرد و فعالیتهایش را تا سواحل کالیفرنیا، که در آن زمان تحت کنترل اسپانیا بود، گسترش داده بود.
مهاجران روسی در آلاسکا به دلیل کوتاه بودن فصل رشد در شمال دور، برای تولید غذای مورد نیاز خود با مشکل مواجه بودند. مسئولان شرکت روسی-آمریکایی بر این باور بودند که ایجاد یک سکونتگاه دائمی در سواحل معتدلتر کالیفرنیا میتواند هم منبعی برای تأمین مواد غذایی باشد و هم پایگاهی برای بهرهبرداری از جمعیت فراوان سمورهای دریایی در این منطقه. به همین منظور، گروه بزرگی از روسها و آلیوتها راهی کالیفرنیا شدند و «فورت راس» (Fort Ross؛ نامی کوتاهشده از Russia، به معنای روسیه) را در ساحلی در شمال سانفرانسیسکو بنا کردند.
با این حال، فورت راس نتوانست برای مدت طولانی هیچیک از دو هدف مورد انتظار را برآورده کند. تا دهه ۱۸۲۰، سمورهای دریایی که زمانی در این منطقه فراوان بودند، بر اثر شکار تقریباً تا مرز انقراض پیش رفته بودند. تلاش مهاجران برای کشاورزی نیز چندان موفق نبود؛ تابستانهای خنک و مهآلود سواحل کالیفرنیا، کشت میوهها و غلات مورد نظر آنها را دشوار میکرد. سیبزمینی بهخوبی در آنجا رشد میکرد، اما کشت آن در آلاسکا نیز به همان اندازه امکانپذیر بود.
همزمان، روسها بیش از پیش با مکزیکیها و شمار رو به افزایش آمریکاییهایی که در این منطقه سکونت میگزیدند، وارد درگیری میشدند. روسها که از ظرفیت تجاری فورت راس ناامید شده بودند و دریافته بودند که از نظر سیاسی نیز شانس واقعبینانهای برای ادعای مالکیت این منطقه ندارند، تصمیم گرفتند این سکونتگاه را بفروشند.
پس از آنکه تلاشهایشان برای جلب توجه بریتانیاییها و مکزیکیها به خرید قلعه بینتیجه ماند، سرانجام خریداری به نام «جان ساتر» پیدا کردند. ساتر، مهاجری آمریکایی که به کالیفرنیا آمده بود، در سال ۱۸۴۱ فورت راس را در ازای یک سفته بدون پشتوانه به مبلغ ۳۰ هزار دلار خرید؛ سفتهای که هرگز آن را پرداخت نکرد. او بخشهایی از قلعه را خراب کرد و مصالح و تجهیزات آن را برای تأمین نیازهای مستعمره خود در دره ساکرامنتو به کار برد؛ جایی که هفت سال بعد، کشف اتفاقی طلا به آغاز تب طلا در کالیفرنیا انجامید.
منبع: خبرآنلاین