کشف مقبرۀ باستانی یک «قاضی مصری» با شعری به زبان یونانی
یکی از غیرمعمولترین یافتههای این آرامگاه، سنگنوشتهای تدفینی است که روی دیوار جنوبی سازه هرمی نصب شده و حاوی شعری تدفینی در ۱۹ سطر است که به زبان یونانی باستان نوشته شده است.
فرادید| یک مأموریت باستانشناسی مصری وابسته به شورای عالی آثار باستانی مصر، به تازگی آرامگاهی مربوط به دورۀ رومی را در محوطه باستانی بئرالشغاله مصر کشف کرده است. این آرامگاه که از خشت ساخته شده، برای دفن یک مرد و همسرش مورد استفاده قرار گرفته و معماری آن ترکیبی از ویژگیهای سنتی مصر باستان و عناصر مربوط به دوره روم است.
به گزارش فرادید؛ در جریان کاوشها همچنین یک سنگنوشته تدفینی حاوی شعری سوگوارانه به زبان یونانی، یک میز نذورات از جنس ماسهسنگ و یک حوضچه ماسهسنگی برای آیین تطهیر کشف شد. چندین ظرف سفالی و یک سکه برنزی نیز به دست آمد که تصویر برجسته امپراتور روم، کنستانتین، روی آن دیده میشود.
آرامگاه از پلکانی با ۱۴ پله آغاز میشود که به ورودی اصلی منتهی میشود. این ورودی از ماسهسنگ و به سبک معماری مصر باستان ساخته شده و روی آن کتیبههایی با خط هیروگلیف در بخشهای فرورفته دیده میشود. این نوشتهها شامل وردهای جادویی و دعاهای تدفینی مرتبط با حفاظت از فرد متوفی هستند.
در قسمت بالای ورودی، قرنیزی با نقش قرص خورشید بالدار و دو مار کبرا قرار دارد. در زیر آن نیز عنصری معماری به شکل دستهای از نیها دیده میشود. بخش بالایی سردر ورودی دارای صحنهای تدفینی و کمسابقه است که صحنهای از «ایمیدوآت» را به تصویر میکشد؛ ایمیدوآت یکی از کتابهای مصر باستان درباره جهان پس از مرگ است.
سنگی که ورودی آرامگاه را مسدود میکرد نیز به نقش پیکرهای از اوزیریس مزین است و در اطراف آن وردهای محافظتی دیده میشود. ورودی به تالاری عرضی از جنس خشت منتهی میشود که سقفی طاقدار داشته است. بخشی از قسمت غربی این سقف در گذر زمان فرو ریخته است.
در سمت راست تالار دو اتاق تدفین خشتی قرار دارد. دیوارهای این اتاقها با لایهای از گچ پوشانده شده و سازهای هرمیشکل بر فراز آنها ساخته شده است.
سنگنوشتهای با شعر سوگوارانه یونانی
یکی از غیرمعمولترین یافتههای این آرامگاه، سنگنوشتهای تدفینی است که روی دیوار جنوبی سازه هرمی نصب شده است. این سنگ مستطیلشکل در قسمت بالایی به شکل شیروانی پایان مییابد و بر فراز آن نیز یک قرص خورشید برجسته قرار دارد.
این سنگنوشته حاوی شعری تدفینی در ۱۹ سطر است که به زبان یونانی باستان نوشته شده است. این شعر به مردی به نام «پسیختیس» اختصاص دارد. بررسیهای اولیه نشان میدهد که او احتمالاً در مقام قاضی فعالیت میکرده است. تاریخ این کتیبه به اواخر قرن سوم یا اوایل قرن چهارم میلادی بازمیگردد.
این شعر شواهد بیشتری از فعالیتهای ادبی و فرهنگی در مصر در دوره تسلط رومیها ارائه میکند. حضور نوشتهای یونانی در کنار تصاویر و نمادهای تدفینی مصری نیز نشاندهنده درهمآمیختگی سنتهای فرهنگی مختلف در این منطقه در آن دوره است.
کاوشها همچنین نشانههایی از استفاده دوباره از آرامگاه در دورههای بعدی را آشکار کردهاند. بر فراز ورودی اصلی، یک زیارتگاه خشتی ساخته شده و در مقابل آن نیز یک نمازخانه یا نیایشگاه تدفینی قرار داشته است. در این نمازخانه چهار ستون خشتی مربعشکل وجود دارد.
