اقامتگاه باستانی با تصویر خدای مایاها در جنگل پیدا شد
بر طبق بررسیهای باستانشناختی، ساختمانی با تزئینات معماری پیچیده که به تازگی در جنگلهای ایالت کامپچه مکزیک کشف شده، زمانی اقامتگاه یکی از خاندانهای اشرافی مایا بوده است. نقشبرجستههای نمای این بنا نمادهایی از اقتدار سیاسی، قدرت دودمانی و ارتباط با جهان خدایان را به نمایش میگذارند.
فرادید| بررسی این بنای تازهکشفشده تصاویری از خدای مایاها، کاوییل، در کنار نمادهای آسمانی و نشان کاهنان را آشکار کرده است؛ مجموعهای از نشانهها که به گفته پژوهشگران، جایگاه اجتماعی بلندمرتبه ساکنان بنا را نشان میدهد. این اقامتگاه به دوره کلاسیک متأخر تا پایانی، یعنی حدود سالهای ۶۰۰ تا ۹۰۰ میلادی، تعلق دارد.
به گزارش فرادید؛ این بنا در جریان عملیات نجات و بررسیهای باستانشناختی مرتبط با پروژه ساخت راهآهن مورد مطالعه قرار گرفت. پس از آن، مؤسسه ملی انسانشناسی و تاریخ مکزیک عملیات تثبیت و مرمت آن را انجام داد.
از جمله بقایای بنا میتوان به دیوارهای پابرجا و نمای شمالی با پرداخت دقیق اشاره کرد که با قطعات کوچک سنگ ساخته شده است. با این حال، مهمترین سرنخ درباره جایگاه اجتماعی ساکنان، تزئینات پیچیده معماری بناست.
پژوهشگران معتقدند نقشهای حکشده روی سنگ آهک صرفاً جنبه تزئینی نداشتهاند. این تصاویر مفاهیمی مانند اقتدار دودمانی، جاودانگی و قدرت چرخهای را منتقل میکردند و در واقع جایگاه اجتماعی بالای ساکنان بنا را به نمایش میگذاشتند.
چهرههای خدای کاوییل
به گفته آلدو خرمان دِنا کاسترو، باستانشناس، این اقامتگاه در دورهای ساخته شد که مراکز مهم مایا مانند خوپوجیل، بکان و چیکانا در اوج رونق بودند.
نمای اصلی ساختمان رو به جنوب قرار دارد و دو ورودی دارد که به دو بخش جداگانه منتهی میشوند. هر دو ورودی با تزئینات فراوان پوشانده شدهاند، اما طراحی آنها با یکدیگر تفاوت دارد.
ورودی غربی تصویری سبکپردازیشده از یک معبد باستانی مایا را در خود جای داده است، در حالی که ورودی شرقی به شکل بخشی از یک درگاه جانورگون طراحی شده است.
اما چشمگیرترین بخش نمای شرقی، سه صورتک است که به شکل عمودی و آبشاری روی یکدیگر قرار گرفتهاند. این چهرهها خدای کاوییل را نشان میدهند؛ یکی از خدایان مهم مایا که ارتباط نزدیکی با اقتدار سلطنتی داشت. وجود سه تصویر از کاوییل احتمالاً نشان میدهد که این خدا برای جامعهای که اقامتگاه را ساخته بود، نقش ایزد حامی یا محافظ را داشته است.
باستانشناسان برای شناسایی این چهرهها به ویژگیهای مشخصی توجه کردهاند. از جمله این ویژگیها میتوان به گوشوارهای چهارگوش با گوشههای گرد و جزئیات حکشدهای اشاره کرد که احتمالاً نقشهایی گیاهمانند هستند. یک عنصر قلابمانند در چهره ممکن است شعلههای آتش را نشان دهد و دو زائده کشیده نیز احتمالاً بخشی از زینت استخوانی بینی بودهاند.
بر فراز هر یک از چهرههای کاوییل نیز نواری آسمانی قرار دارد که درون آن نقشهایی به شکل نشانههای نوشتاری دیده میشود. پژوهشگران معتقدند این تصاویر، کاوییل را در قلمرویی کیهانی و برتر قرار میدهند و بنا را به ونوس و چرخههای نجومی مرتبط میکنند. در جهانبینی نخبگان مایا، این مفاهیم با جنگ، مرگ و تولد دوباره نیز ارتباط داشتند.
معماری بهمثابه نمایش قدرت
شواهد دیگری از جایگاه بالای این بنا در قرنیز بیرونآمده آن دیده میشود؛ بخشی که با طرح حصیر بافتهشده یا پِتاته تزئین شده و با نماد کاهنان نمایش داده شده است.
حصیر در فرهنگ مایا نمادی قدرتمند از اقتدار سیاسی بود و با قدرت دودمانی و تخت سلطنتی ارتباط داشت. به گفته دنا کاسترو، حضور این نماد نشان میدهد که ساختمان در اختیار اشراف یا نخبگان حاکم بوده است.
در مجموع، این نقشها نشان میدهند که بنا چیزی فراتر از خانه یک خانواده ثروتمند بوده است. به نظر میرسد معماری آن عمداً برای نمایش قدرت سیاسی و مذهبی طراحی شده بود. ساکنان آن میتوانستند از طریق این بنا جایگاه خود را به نمایش بگذارند و در عین حال خود را واسطهای میان جهان انسانها و جهان نیروهای فراطبیعی معرفی کنند.
