«گنج استثنایی طلاهای رومی» در عمق 40 متری دریا پیدا شد

فرادید| مؤسسه حفاظت از میراث فرهنگی کرواسی در تاریخ ۲۳ ژوئیه امسال در یک نشست خبری، برای نخستین بار نتایج کاوش‌های زیرآبی در بقایای کشتی غرق‌شده «تاتینیتسا» را اعلام کرد. این کشتی در سال ۲۰۱۴ در نزدیکی خلیج پولاتسه، در بخش غربی جزیره مِلِت، شناسایی شده بود.

به گزارش فرادید؛ کاوش‌های اصلی این کشتی از سال ۲۰۱۵ آغاز شد. بقایای کشتی در عمق ۳۲ تا ۴۰ متری، روی شیبی ماسه‌ای میان صخره‌ها قرار داشت.

بخش عمده بدنه کشتی از بین رفته، اما بقایای دنده‌های کشتی و بخش‌هایی از پوشش بیرونی بدنه شناسایی شده است. بر اساس این شواهد، پژوهشگران تخمین می‌زنند که کشتی حدود ۱۸ متر طول داشته و یک کشتی تجاری متوسط با ظرفیت حمل حدود ۶۰ تن بوده است.

خلیج پولاتسه، جایی که کشتی در آن پیدا شده، محل بقایای یک کاخ متعلق به دوره متأخر روم نیز بوده است. پژوهشگران احتمال می‌دهند کشتی هنگام تلاش برای ورود به خلیج و پناه گرفتن از هوای نامساعد، دچار سانحه شده و غرق شده باشد.

گنجینه‌ای از طلا در اعماق دریا

در میان یافته‌های کشتی، چهار مجموعه قطعات طلایی کمربند، یک سگک طلایی و قطعات انتهایی کمربند دیده می‌شود که با زمرد، یاقوت و مروارید تزئین شده‌اند. پژوهشگران اعلام کرده‌اند که در میان کشتی‌های غرق‌شده مدیترانه، تاکنون آثاری قابل مقایسه با این مجموعه پیدا نشده است.

ایگور میهولِک، باستان‌شناسی که هدایت این پژوهش را بر عهده دارد، گفت وزن مجموع آثار طلایی پس از شست‌وشو و مرمت بیش از ۶۰۰ گرم بوده است. به گفته او، این مقدار طلا بیشترین میزان طلایی است که تاکنون از یک کشتی غرق‌شده در سراسر منطقه مدیترانه به دست آمده است.

در میان یافته‌ها، سکه‌هایی از نوع «سولیدوس» نیز وجود دارد؛ سکه طلای استاندارد امپراتوری بیزانس که در اواخر سده هفتم میلادی، در دوره چهار امپراتور از دودمان هراکلیوس، ضرب شده‌اند. وجود این سکه‌ها به پژوهشگران کمک کرده است زمان غرق شدن کشتی را با دقت بیشتری مشخص کنند.

انگشتر مُهری که شاید راز مسافران کشتی را فاش کند

یکی از یافته‌هایی که توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده، یک انگشتر مُهر طلایی است. چنین انگشتری می‌توانست در اختیار مقام‌های بسیار بلندپایه اداری یا نظامی امپراتوری بیزانس باشد؛ افرادی که اختیار استفاده از مُهر برای اسناد امپراتوری را داشتند.

پژوهشگران احتمال داده‌اند این انگشتر متعلق به یک مقام بلندپایه بوده یا به‌عنوان هدیه‌ای دیپلماتیک به او داده شده باشد. پاول دوگونیچ، رئیس بخش باستان‌شناسی زیرآبی، در گفت‌وگو با رویترز گفت: «هر کسی نمی‌توانست چنین انگشتری را به دست کند».

کشف این انگشتر این احتمال را مطرح کرده است که کشتی صرفاً یک کشتی تجاری معمولی نبوده، بلکه ممکن است یک کشتی حمل‌ونقل بوده باشد که یکی از مقام‌های بلندپایه بیزانسی نیز در آن حضور داشته است.

کشتی فقط حامل کالاهای لوکس نبود

با این حال، کشتی تنها حامل اشیای گران‌بها و کالاهای تجملی نبوده است. حدود ۱۰۰ ظرف دسته‌دار که در دوران باستان در سراسر مدیترانه به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفتند، در کنار یک ترازوی تجاری، مهره‌های بازی ساخته‌شده از عاج و مجموعه‌ای از ظروف سفالی از جمله کاسه، کوزه و بشقاب نیز در کشتی کشف شده‌اند. بررسی‌های اولیه این آثار نشان داده است که آنها با مناطق جنوب ایتالیا و شمال آفریقا نیز ارتباط داشته‌اند.