«رشتههای ورزشی» عجیبی که باور نمیکنید وجود داشته باشند
از ورزشهای قدیمی و تکراری خسته شدهاید؟ شاید وقت آن رسیده که چیز جدیدی را امتحان کنید! در این نوشتار به بررسی ده ورزش پرداختهایم که حتی نمیدانستید ورزش هستند، از کشتی انگشت پا گرفته تا سیلی زدن و فوتبال با دوچرخه.
فرادید| از ورزشهای قدیمی و تکراری خسته شدهاید؟ شاید وقت آن رسیده که چیز جدیدی را امتحان کنید!
در این نوشتار به بررسی ده ورزش پرداختهایم که حتی نمیدانستید ورزش هستند، از کشتی انگشت پا گرفته تا سیلی زدن و فوتبال با دوچرخه.
کشتی انگشت پا
کشتی با انگشت پا ورزش عجیب و نسبتاً گمنامی است که از انگلستان سرچشمه گرفته است. قوانین بازی ساده است: دو حریف انگشتان پای خود را در هم قفل میکنند و سعی میکنند پای حریف خود را به زمین بکوبند. نخستین کسی که با موفقیت پای حریف خود را به مدت سه ثانیه به زمین بدوزد برنده مسابقه میشود. باوجود قوانین بسیار عجیب، کشتی پا طرفداران وفادار زیادی دارد. حتی مسابقات قهرمانی جهان این رشته نیز هر ساله در انگلستان برگزار میشود که در آن ورزشکارانی از سراسر جهان برای کسب عنوان قهرمانی جهان گرد هم میآیند. یکی از دلایلی که سبب محبوبیت کشتی انگشت پا شده اینست که در این رشته ورزشی هر کسی میتواند بدون توجه به سن و سطح مهارت در آن شرکت کند. این ورزش به آموزش و تجهیزات گرانقیمت زیادی نیاز ندارد و یک راه بامزه برای ورزش کردن و معاشرت با دیگران است.
فوتبال با توپ آتشین
فوتبال آتشین یا فوتبال با توپ آتشین یک نسخه هیجانانگیز و منحصر به فرد از ورزش کلاسیک فوتبال است که محبوبیت پیدا کرده است. این بازی با توپ بزرگی که به آتش کشیده میشود، انجام میشود و یک عنصر خطر و هیجان را به یک بازی از قبل پرتنش اضافه میکند. بازیکنان لباسها و تجهیزات حفاظتی میپوشند و باید هم در تکنیکهای فوتبال و هم ایمنی آتش مهارت داشته باشند. هدف همان فوتبال سنتی است: گل زدن با زدن توپ به تور تیم مقابل. فوتبال آتشین نهتنها یک ورزش، بلکه یک شکل هنری است. شعلههای توپ هنگام پرتاب و عبور از عرض زمین نمایش مسحورکنندهای ایجاد میکنند. این بازی به واکنشهای سریع، چابکی و کار تیمی نیاز دارد که آن را به راهی عالی برای ایجاد رفاقت و ورزشکاری میان بازیکنان تبدیل میکند. اما ایمنی در این ورزش اولویت است. متخصصان آموزشدیده بر بازی نظارت میکنند و دستورالعملهای ایمنی سختگیرانهای اجرا میشود تا اطمینان حاصل شود هیچکس آسیب نمیبیند. بازی در محیطی کنترلشده انجام میشود و بازیکنان باید تمام پروتکلهای ایمنی را برای شرکت در آن رعایت کنند.
مسابقه گردن کشی
آیا تا به حال اسم مسابقه گردن کشی (goanna pulling) را شنیدهاید؟ این یک ورزش سنتی استرالیایی است که در آن دو نفر رو به روی هم قرار میگیرند و یک بند چرمی سنگین به دور گردن آنها بسته میشود، سپس آنها یکدیگر را در نسخهای از مبارزه طنابکشی، میکشند. شرکتکنندگان ابتدا روی شکم دراز میکشیدند و سپس اندامهای بالایی خود را بالا میآورند. سپس بندها دور گردن آنها قرار میگیرند. این بازی نام خود را از ژستی که انگار شرکتکنندگان تقلید میکنند میگیرد: ژست یک مارمولک گوآنا که بومی استرالیاست. اما مسابقه گردنکشی ریشه در قرن نوزدهم دارد و با هدف ارج نهادن به جایگاه گوآنا ابداع شد. با این حال، نخستین دوره مسابقات ملی گردنکشی به سبک گوآنا در استرالیا در سال ۱۹۸۴ در شهر وولی، نیو ساوث ولز برگزار شد. اما این ورزش تنها بحث قدرت محض نیست، بلکه استراتژی و تکنیک نیز بسیار مهم است. بازیکنان باید بدانند حالت بدنشان چگونه باید باشد تا حداکثر نیرو را به حریف اعمال کنند. با این حال این ورزش خالی از خطر نیست. بازیکنان ممکن است دچار آسیبهایی مانند کشیدگیهای عضلانی، رگ به رگ شدن و گاهی حتی شکستگی شوند. به همین دلیل برای اطمینان از اینکه ورزش در محیطی امن انجام میشود، اقدامات ایمنی در نظر گرفته میشود.
نمایش با اسب چوبی
اسبدوانی با اسب چوبی یکی از رشتههای پرطرفدار سوارکاری است که در حال فراگیر شدن است. این ورزش شامل استفاده از یک اسب چوبی (همان چوبهایی که در کودکی سوارشان میشدیم و فکر میکردیم سوار اسب شدهایم با این تفاوت که سر یک اسب چوبی نیز به این چوب ها اضافه شده ) برای انجام حرکات نمایشی میشود. در واقع این ورزش تنها فعالیتی برای سرگرمی و لذت بردن نیست و روشی بینقص برای بهبود تعادل، هماهنگی و مهارتهای سوارکاری نیز هست. این یک روش سرگرمکننده برای یادگیری حرکات نمایشی با اسب (موسوم به درساژ) بدون نیاز به یک اسب واقعی است. رقابتهای اسبسواری نمایشی با اسب چوبی بهطور فزایندهای محبوب شده و سوارکاران در تمام سنین و سطوح مهارتی در سراسر جهان در رویدادهای ملی با هم رقابت میکنند. سوارکاران بر اساس تواناییشان در انجام حرکات نمایشی با اسب چوبیشان، از جمله پیاف، دالان و پیورت، درست مانند رقابتهای واقعی درساژ، مورد قضاوت قرار میگیرند. این رقابتها اغلب در فضایی شاد و بامزه برگزار میشود و سوارکاران و اسبهای چوبی آنها لباسهای رنگارنگ به تن دارند.
سیلی زدن
سیلی زدن که با نام «مسابقات قهرمانی سیلی روسیه» نیز شناخته میشود، ورزشی منحصر به فرد و غیرمتعارفی است. در این ورزش دو حریف روبروی هم ایستادهاند و به نوبت سیلیهای قدرتمندی به صورت هم میزنند. ممکن است برای برخی عجیب به نظر برسد، اما این ورزش هم برای شرکتکنندگان و هم برای تماشاگران به یک منظره جذاب تبدیل شده است. در مسابقات سیلی زدن، شرکتکنندگان انعطافپذیری فیزیکی و روانی قابلتوجهی را به نمایش میگذارند. قوانین ساده هستند: هر بازیکن بهنوبت به حریف سیلی میزند و کسی که در برابر سیلیها مقاومت کند یا قدرتمندترین و دقیقترین ضربهها را وارد کند پیروز بیرون میآید. در کمال ناباوری، تنها قدرت ضربه دست کافی نیست و استراتژی و استقامت برای پیروزی در این ورزش بسیار مهم است. افزایش محبوبیت این ورزش را میتوان به حضور پربیننده آن در شبکههای اجتماعی نسبت داد، جایی که سیلیهای بیهوشکننده و رقابتهای شدید توجه میلیونها نفر را در سراسر جهان به خود جلب کرده است. فراتر از عامل سرگرمی، سیلی زدن به صورت، استقامت انسان و توانایی تحمل چالشهای شدید را نیز نشان میدهد. با این حال، همانند هر ورزش دیگری، نگرانیهایی در مورد ایمنی و ریسکهای احتمالی مرتبط با سیلی زدن وجود دارد. اقدامات و مقررات حفاظتی باید برای اطمینان از سلامت شرکتکنندگان در این مسابقه اعمال شود.
بُزکشی
بُزکشی یک بازی سنتی و هیجان انگیز است که در افغانستان، آسیای میانه و دیگر نقاط جهان انجام میشود. این بازی به نامهای کوکپار، اولاک تارتیش و اوگلاک تارتیس نیز شناخته میشود. این بازی روی اسب انجام میشود و هدف آن گرفتن لاشه بیسر یک بز یا گوساله است. این بازی بهخاطر طبیعت خشن و خطرناک خود مشهور است، زیرا بازیکنان اغلب با یکدیگر برخورد میکنند و از اسبهای خود میافتند. بزکشی تنها یک بازی نیست، بلکه یک رویداد فرهنگی است که مردم را دور هم جمع میکند تا سنتهایشان را جشن بگیرند. این بازی معمولاً در جریان فستیوالها و رویدادهای خاص برگزار میشود و منبع افتخار و شرافت بازیکنان و جوامعشان است. باوجود ماهیت خشن، بزکشی در افغانستان و ازبکستان و دیگر مناطق آسیای میانه بسیار مورد احترام و عزیز است و نماد انعطافپذیری و قدرت مردمانی است که آن را بازی میکنند و همچنین ارتباطشان با تاریخ و فرهنگشان.
هاتداگ خوری
رقابتهای خوردن هاتداگ در ایالات متحده بسیار محبوب شده و بسیاری از مردم برای تماشای اینکه شرکتکنندگان در یک زمان خاص چند هاتداگ را میبلعند در این مسابقات شرکت میکنند. در حالی که برخی ممکن است این رقابت را سرگرمکننده بدانند، برخی دیگر استدلال میکنند که این رقابت عادات غذایی ناسالم را ترویج میکند. مشهورترین این رقابتها، مسابقه سالانه خوردن هاتداگ مشهور ناتان است که در چهارم ژوئیه هر سال در جزیره کانی، نیویورک برگزار شد. این رویداد هزاران تماشاگر را به خود جلب میکند و چندین دهه است که از تلویزیون ملی پخش میشود. در سالهای اخیر، رقابت شدیدی بین جوی چستنات، قهرمان چندساله و فعلی این رقابتها و رقبایش وجود داشته است. باوجود انتقادها، مسابقات خوردن هاتداگ برای اهداف خیریه برگزار شده و در برخی از این مسابقات برای بانکهای غذا و دیگر سازمانهای غیرانتفاعی کمک مالی جمع آوری شده است. در حالی که مسابقات هاتداگ خوردن ممکن است برای همه جذاب نباشد، اما بخشی منحصر به فرد و سرگرمکننده از فرهنگ آمریکایی مدرن است.
زوربینگ
زوربینگ یک ورزش منحصر به فرد و هیجانانگیز است که شامل پایین آمدن از تپه بعد از رفتن درون یک توپ بادی غولپیکر میشود. این توپ از پلاستیک شفاف ساخته شده که جذابیت بیشتری به آن میبخشد، زیرا هنگام چرخیدن میتوانید دنیای اطرافتان را ببینید. زوربینگ برای تمام سنین یک فعالیت سرگرمکننده است و برای کسانی که از ماجراجوییهای خارج از خانه لذت میبرند، عالیست. زوربینگ را میتوان انفرادی یا با دوستان انجام داد و انواع مختلفی از این ورزش از جمله فوتبال زوربینگ وجود دارد. زوربینگ آبی رایجترین نوع زوربینگ است که شامل اضافه کردن آب به توپ برای ایجاد لغزش میشود. این ورزش برای روزهای گرم تابستان عالیست و سطح جدیدی از هیجان را به این تجربه اضافه میکند. زوربینگ را میتوان روی برف هم انجام داد که با نام زوربینگ برفی شناخته میشود. این فعالیت جذاب زمستانی یک راه منحصر به فرد برای خوشگذرانی در تپههای پوشیده از برف فراهم میکند. این توپ بهطور ویژه برای شرایط برفی طراحی شده و میتواند به سرعتهای بالایی برسد.
فوتبال با دوچرخه
سایکلبال یا فوتبال با دوچرخه، ورزش منحصر به فردی است که در آن عناصر دوچرخهسواری و فوتبال ترکیب شده است. این بازی در زمینی به اندازه زمین بسکتبال با دو تیم دونفره برگزار میشود. هدف گل کردن توپ با ضربه زدن به آن و وارد کردنش به دروازه تیم حریف تنها با استفاده از چرخهای دوچرخه است. یکی از چالشبرانگیزترین جنبههای سایکلبال، نیاز به کنترل و تعادل دقیق است. بازیکنان باید بتوانند در حالی که چشم به توپ دارند و حرکات حریفان خود را پیشبینی میکنند، با چابکی دوچرخههای خود را حرکت دهند. سایکلبال یک ورزش بسیار رقابتی است که واکنشهای سریع، آگاهی موقعیتی بالا و توانایی تفکر استراتژیک میطلبد. این ورزش به تناسب اندام و تمرکز ذهنی زیادی نیاز دارد که آن را به راهی عالی برای حفظ تناسب اندام و بهبود مهارتهای شناختی تبدیل میکند.
راسو دوانی
راسو دوانی یا Ferret Legging ورزشی است که در آن شرکتکنندگان، راسوهای خود را از میان موانع مختلف عبور میدهند. گفته میشود این ورزش از اوایل دهه ۱۹۰۰ در انگلستان آغاز شده و از آن زمان در دیگر نقاط جهان از جمله ایالات متحده و کانادا محبوب شده است. در این ورزش، شرکتکنندگان یک شلوار تنگ به پا کرده و سپس یک راسو را وارد هر پاچه شلوار میکنند. سپس راسوها آزاد میشوند و تا خط پایان با هم مسابقه میدهند. نخستین شرکتکنندهای که با هر دو راسوی خود از خط پایان عبور کند، برنده مسابقه میشود. نوع دیگری از این مسابقه وجود دارد که در آن بعد از انداختن راسو در داخل شلوار، هر کسی که مدت زمان بیشتری راسو را در شلوارش تحمل کند برنده خوهد بود. راسودوانی مسابقه نسبتاً بیخطری است، اما ریسکهایی نیز دارد. برای نمونه، راسوها ممکن است شرکتکنندگان را گاز بگیرند یا بدنشان را خراش دهند و همچنین میتوانند از شلوارهای آنها بیرون آمده و فرار کنند.
منبع: انتخاب
