طرح پر کردن رودخانه‌ها با تمساح و مار برای جلوگیری از هجوم مهاجران از مرز هند

رودخانه‌های مرزی هند ممکن است به‌زودی به محل استقرار تمساح‌های خطرناک و مارهای سمی تبدیل شوند. طرحی که به عنوان یک «سد زیستی» برای جلوگیری از عبور مهاجران غیرقانونی از مرز بنگلادش مطرح شده است. در کنار حصارکشی‌های طولانی‌مدت و ابزارهای نظارتی، این ایده تازه قرار است شکاف‌های امنیتی مناطق باتلاقی و سیلابی را پوشش دهد.

در چارچوب تشدید اقدامات دولت هند علیه مهاجرت غیرقانونی، طرحی مطرح شده که بر اساس آن رودخانه‌های مرزی می‌توانند با کروکودیل‌ها و مارهای سمی پُر شوند تا عبور از مرز را سخت‌تر کند.

هدف این است که این جانوران به عنوان یک «مانع زیستی» در امتداد مرز هند و بنگلادش عمل کنند و از عبور مهاجران جلوگیری شود.

به گفته سان و بر اساس گزارش رسانه‌های محلی، یک یادداشت داخلی از سوی نیروی امنیت مرزی هند به تاریخ ۲۶ مارس برای واحدهای میدانی ارسال شده و از آن‌ها خواسته شده است این برنامه را از «منظر عملیاتی» بررسی کنند.

در این سند آمده که طرح مورد نظر «در راستای دستورهای امت شاه»، وزیر کشور هند، تنظیم شده است. در همین چارچوب، از واحدها خواسته شده مناطقی را که «تاریک» هستند یا پوشش مخابراتی ندارند شناسایی کنند. مناطقی که گفته شده ممکن است به اقدامات امنیتی بیشتر نیاز داشته باشند.

هند از سال ۲۰۱۴ تلاش کرده است مرز حدود ۴۰۲۰ کیلومتری خود با بنگلادش را حصارکشی کند. با این حال، حدود ۸۵۰ کیلومتر در ایالت‌های آسام، بنگال غربی، میزورام، تریپورا و مگالایا همچنان بدون مراقبت و پوشش کامل باقی مانده‌اند.

در امتداد این مرز، ۵۴ رودخانه شامل گَنگ، بَراهماپوترا و کوشیارا جریان دارد. بخش‌های وسیعی از این مناطق به دلیل باتلاقی بودن زمین و سیلاب‌ها، تقریباً غیرقابل نگهبانی توصیف شده‌اند و همین شرایط باعث شده بسیاری از حصارها در اثر وضعیت طبیعی منطقه تضعیف شوند یا آسیب ببینند.

گزارش‌ها تأکید می‌کنند این ایده در مرحله بررسی و ارزیابی قرار دارد و به‌عنوان یکی از گزینه‌های پیشنهادی در کنار سایر اقدامات امنیتی مطرح شده است. در این میان عده‌ای از کارشناسان حیات‌وحش نسبت به پیامدهای احتمالی برای ساکنان محلی و محیط زیست هشدار داده‌اند و درباره مخاطرات اجرای چنین طرحی ابراز نگرانی کرده‌اند.

سابقه طولانی هند در مدیریت مهاجرت

هند در سال‌های گذشته برای تقویت امنیت مرز، سراغ راهکارهای دیگری هم رفته است. پهپادها، دوربین‌های دید در شب با فناوری مادون قرمز و سگ‌های ردیاب از جمله ابزارهایی هستند که به مناطق مرزی اعزام شده‌اند. هم‌زمان، مهاجرت از بنگلادش سال‌هاست به یک موضوع مناقشه‌برانگیز در سیاست داخلی هند تبدیل شده و دولت‌های مختلف تلاش کرده‌اند آن را مدیریت کنند.

این کشور حصارکشی مرز را از سال ۱۹۸۶ آغاز کرد. اقدامی که پس از جنگ استقلال بنگلادش در سال ۱۹۷۱ و عبور حدود ۱۰ میلیون پناهنده به هند رخ داد.

نارندرا مودی، که در نظرسنجی‌ها به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین رهبران جهان شناخته می‌شود، از زمان انتخاب خود به عنوان نخست‌وزیر در سال ۲۰۱۴، موضع سختگیرانه‌ای علیه مهاجرت اتخاذ کرده است.

در این دوره، مهاجران بدون مدرک از بنگلادش و مسلمانان روهینگیا هدف قرار گرفته‌اند و طبق گزارش‌ها، بسیاری از آن‌ها بدون طی روند کامل قانونی اخراج شده‌اند. برخی نیز ادعا کرده‌اند چشم‌بند به آن‌ها زده شده و در جنگل رها شده‌اند تا پیاده به سمت بنگلادش بروند.

در فضای سیاسی داخلی، برخی مقام‌های هندی مهاجران را «عناصر نفوذی» از بنگلادش معرفی کرده‌ و آن‌ها را تهدیدی برای هویت هند دانسته‌اند.

فضای ضد مهاجرتی، پس از تیراندازی آوریل گذشته در کشمیر که به کشته شدن ۲۶ گردشگر هندو در آوریل سال گذشته انجامید، شدت گرفته است. پلیس این رخداد را «حمله تروریستی» خوانده و آن را به شبه‌نظامیانی نسبت داده که علیه حاکمیت هند می‌جنگند.

پس از این حادثه روند اخراج مسلمانان بنگالی، علیرغم داشتن تابعیت معتبر هندی، افزایش شدیدی یافته است.

منبع: روزیاتو