آغاز آزمایش معکوس کردن پیری سلولی روی انسانها
به گفته محققان، شناسایی سلولهای کلیدی برای هدفگیری جوانسازی حیاتی است.
یک مطالعه جلب توجهکننده، محققان سه عامل باقیمانده را وارد سلولهای سراسر بدن موشهای پیر کردند.
آنها انتظار داشتند موشها بمیرند، اما ماهها گذشت و هیچ توموری شکل نگرفت. در عوض، چندین شاخص سلامت بهبود یافت و موشها طول عمر بیشتری نسبت به همتایان بازبرنامهریزی نشده خود داشتند.
چالشها و محدودیتها
آزمایش اولیه تنها روی ایمنی تمرکز دارد و تعداد شرکتکنندگان کم است. مشخص کردن دوز مناسب ممکن است دشوار باشد و اینکه آیا بازسازی رشد عصبی چشم واقعاً معادل بازگرداندن پیری است، محل بحث است. برخی محققان معتقدند این فقط یک مسئله عملکرد است، نه جوانی واقعی.
بازبرنامهریزی جزئی به خوبی با این مفهوم مطابقت دارد که پیری نه تنها توسط تجمع آسیبها، بلکه توسط تغییرات اپیژنتیکی سلولها هدایت میشود. عوامل یاماناکا با ماشین اپیژنتیک سلول تعامل دارند و برخی تغییرات را بازمیگردانند.
نتایج امیدوارکننده در موشها
در مطالعهای، بازبرنامهریزی جزئی سلولهای خاطرهای موشهای پیر و مبتلا به بیماری مشابه آلزایمر انجام شد. نه تنها حافظه موشها بهبود یافت، بلکه نشانههای اپیژنتیکی نادرست به حالت طبیعی بازگشت. این نشان میدهد که چشمانداز اپیژنتیکی این سلولها اهمیت بنیادی دارد.
چندین گروه به دنبال روشهای جایگزین برای بازتنظیم اپیژنوم هستند تا بدون خطر از دست دادن هویت سلولها، جوانسازی انجام شود.
آزمایشها نشان دادهاند که پاسخ سلولها به بازبرنامهریزی جزئی متفاوت است و درمان یک نوع سلول ممکن است برای سلولهای مجاور بسیار قوی باشد و باعث سرطان شود. بنابراین آزمایش بازبرنامهریزی کل بدن روی انسانها خطرناک خواهد بود، اما میتوان پروتئینها را به سلولهای خاص و حیاتی برای سلامت کلی بدن رساند.
به گفته محققان، شناسایی سلولهای کلیدی برای هدفگیری جوانسازی حیاتی است.
لو، اکنون نسبت به آینده خوشبین است و به مطالعه این روش ادامه میدهد تا بفهمد وقتی سلول در زمان به عقب برمیگردد، چه اتفاقی رخ میدهد. یک نسخه چاپی قاب شده از تصویری که او آن روز زیر میکروسکوپ دید، اکنون در اتاق نشیمن لو آویزان است. لو میگوید: در یک حرفه، کشفی که به درمان بالینی و کمک به انسانها برسد، بسیار نادر است.
منبع: ایسنا
