آمریکا به دنبال نخستین استقرار موشک‌های رهگیر در فضا

نیروی فضایی ایالات متحده می‌خواهد رهگیرهای موشکی فضایی برای گنبد طلایی تا سال ۲۰۲۸ آماده شوند.

نیروی فضایی ایالات متحده برنامه جدیدی را برای توسعه رهگیرهای موشکی فضایی ایجاد کرده است، با هدف اینکه بتواند ظرف دو سال توانایی آنها را نشان دهد.

نیروی فضایی ایالات متحده برنامه رهگیر فضایی(SBI) را به منظور توسعه مجموعه‌ای از فضاپیماها ایجاد کرد که بتوانند از ایالات متحده در برابر نسل جدیدی از تهدیدات مانند سلاح‌های مافوق صوت دفاع کنند و آنها را در حین پرواز خنثی کنند.

این برنامه بخشی از سیستم دفاعی «گنبد طلایی» برای آمریکا است که سال گذشته توسط دونالد ترامپ اعلام شد. تخمین هزینه این سیستم بسیار متغیر است و از ۱۷۵ میلیارد دلار پیش‌بینی شده توسط کاخ سفید تا ۳.۶ تریلیون دلار گفته می‌شود.

گنبد طلایی (Golden Dome) سیستم دفاعی چندلایه پیشنهادی برای ایالات متحده آمریکا است که برای شناسایی و نابودی تهدیدهای خارجی مختلف از جمله موشک‌های بالستیک، هایپرسونیک و کروز قبل از پرتاب یا در حین پرواز آنها در نظر گرفته شده است. این سیستم از یک صورت فلکی جهانی ماهواره‌های مجهز به حسگرها و رهگیرهای فضایی استفاده خواهد کرد که در صورت اجرا، اولین بار در تاریخ خواهد بود که سلاح‌های فضایی در مدار زمین نگهداری می‌شوند.

با وجود هزینه‌ها، نیروی فضایی می‌گوید که این سیستم برای محافظت از ایالات متحده در مواجهه با چشم‌انداز دفاعی در حال تحول ضروری است.

سرهنگ برایون مک‌کلین(Bryon McClain)، از نیروی فضایی در بیانیه‌ای با اعلام قراردادهایی با ۱۲ شرکت مختلف که این برنامه برای کمک به ساخت این رهگیرها به آنها پیوسته است، گفت: توانایی‌های دشمن به سرعت در حال پیشرفت است و استراتژی‌های خرید ما باید برای مقابله با سرعت رو به رشد و قابلیت مانور تهدیدات موشکی مدرن، حتی سریع‌تر پیش بروند. نیروی فضایی با تعهد و همکاری این شرکای صنعتی، در سال ۲۰۲۸ توانایی اولیه خود را نشان خواهد داد.

برنامه SBI نیروی فضایی آمریکا با هدف توسعه مجموعه‌ای از رهگیرهای مستقر در فضا با قابلیت «درگیری در فاز تقویت، میان‌دوره و سُر خوردن» طراحی شده است، به این معنی که آنها می‌توانند موشک‌های پیشرفته مافوق صوت را در طول سه مرحله مجزا از پروازشان ردیابی و رهگیری کنند؛ یعنی در حالی که در ابتدا با موتور موشک شتاب می‌گیرند، در حالی که در حال پرواز در جو بالایی هستند یا در فاز سُر خوردن نهایی خود که طی آن می‌توانند با سرعت بالا در مسیر به سمت اهداف خود مانور دهند.

بسیاری از جزئیات فنی پیرامون چگونگی برنامه‌ریزی نیروی فضایی برای شکست سلاح‌های مافوق صوت از مدار، ناشناخته مانده است. منتقدان خاطرنشان کرده‌اند که برای دفاع در برابر حتی ۱۰ موشک، به یک منظومه ماهواره‌ای متشکل از ده‌ها هزار ماهواره نیاز است و این واقعیت را هم نباید از نظر دور داشت که هیچ‌کس تاکنون چنین قابلیتی را به نمایش نگذاشته است.

ژنرال مایکل گوتلین(Michael Guetlein)، معاون رئیس عملیات فضایی نیروی فضایی ایالات متحده که برای رهبری پروژه «گنبد طلایی» انتخاب شده است، همواره اظهار داشته است که رهگیرهای مستقر در فضا از نظر فیزیکی امکان‌پذیر هستند و ایالات متحده و پیمانکاران هوافضای آن فناوری‌های لازم برای تحقق آنها را دارند.

وی گفت: مهم‌ترین پیامی که امروز می‌توانم به شما بدهم، این است که گنبد طلایی واقعی است و دیگر یک تئوری نیست.

گوتلین افزود: از آنجا که ما از اسرار محافظت کرده‌ایم، از سرمایه‌گذاری کشور محافظت کرده‌ایم، تا مطمئن شویم که دست خود را به سمت دشمنانمان دراز نمی‌کنیم و آنها از ما پیشی نمی‌گیرند. مردم آمریکا فرصتی برای شنیدن آنچه در واقع اتفاق می‌افتد، نداشته‌اند و سردرگمی زیادی وجود داشته است.

گنبد طلایی تا حدودی از گنبد آهنین اسرائیل، یک سیستم دفاع موشکی که می‌تواند موشک‌ها و آتش توپخانه را رهگیری کند، الهام گرفته است. این سیستم همچنین شباهت‌هایی با برنامه دفاع موشکی دهه ۱۹۸۰ که توسط رونالد ریگان، معروف به ابتکار دفاع استراتژیک یا SDI پیشنهاد شد، دارد.

برنامه SDI به دلیل اینکه بسیار شبیه به داستان‌های علمی-تخیلی به نظر می‌رسید، «جنگ ستارگان» نامیده می‌شد و به دلیل هزینه‌های بالای پیش‌بینی‌شده، موانع فناوری و مقاومت سیاسی در برابر چنین طرحی هرگز تحقق نیافت.

حالا بیش از چهار دهه بعد، بسیاری از فناوری‌های پرواز فضایی که زمانی شبیه به داستان‌های علمی-تخیلی به نظر می‌رسیدند، اکنون به واقعیت تبدیل شده‌اند. از آنجایی که وسایل پرتاب قابل استفاده مجدد همچنان هزینه‌ها و جدول زمانی پرتاب را کاهش می‌دهند، چشم‌انداز یک منظومه فضاپیمای چند هزارتایی، دیگر به اندازه گذشته عجیب و غریب نیست.

در حالی که ما هنوز هیچ ایده‌ای نداریم که یک رهگیر مستقر در فضا چه شکلی خواهد بود یا دقیقاً چگونه کار می‌کند، رهبران نیروی فضایی ایالات متحده تأکید می‌کنند که این امر امکان‌پذیر است.

در عین حال، بسیاری از برنامه‌های نظامی ایالات متحده با بودجه‌های چند میلیارد دلاری، سال‌ها از حمایت‌های دولتی برخوردار بوده‌اند و سپس لغو شده‌اند. اکنون آیا گنبد طلایی نیز به سرنوشت SDI دچار خواهد شد؟ شاید در سال ۲۰۲۸ به پاسخ این سوال برسیم.

منبع: ایسنا