سخنان تاثیرگذار از فضانوردان ناسا

فضانوردان ناسا افرادی هستند که با فعالیت‌های خود توانستند به پیشبرد علوم فضایی کمک کنند و الهام‌بخش مردم جهان شوند.

همه ما فضانوردان را به عنوان انسان‌های پیشرو می‌شناسیم که پا را از مرز زمین فراتر گذاشتند و به اکتشاف در فضای بیرون از زمین پرداختند.

به نقل از استارلاست، فضانوردان ناسا سخنان عمیقی دارند که پرداختن به آنها خالی از لطف نیست. در ادامه، سخنانی را از این افراد پیشگام می خوانیم که الهام‌بخش بشریت در رسیدن به رویاهای بزرگ و فراتر رفتن از محدودیت‌های پتانسیل انسانی شدند.

باز آلدرین

وقتی «باز آلدرین»(Buzz Aldrin) مهندسی هوانوردی را آغاز کرد، نمی‌دانست که تاریخ‌ساز خواهد شد، اما این فضانورد ناسا نه از سخت‌کوشی دست کشید و نه از رویاپردازی. در نتیجه، آلدرین در ۹۶ سالگی به عنوان دومین انسانی شناخته می‌شود که پس از «نیل آرمسترانگ»(Neil Armstrong) روی سطح ماه قدم گذاشته است.

آلدرین در کتاب خود با عنوان «هیچ رویایی خیلی دور از دسترس نیست: درس‌های زندگی از مردی که روی ماه قدم گذاشت» نوشت: من به یک حقیقت قطعی رسیده‌ام. وقتی باور داشته باشید که همه چیز ممکن است و حاضر باشید برای رسیدن به اهدافتان سخت تلاش کنید، می‌توانید به رویای غیرممکن بعدی دست یابید. هیچ رویایی خیلی دور از دسترس نیست.

می جمیسون

رویاها هرگز از قله کوه آغاز نمی‌شوند. نگاه کردن به صعود دلهره‌آور از سطح کوه همان چیزی است که به بزرگترین افراد موفق نیرو می‌دهد. داستان دکتر «می جمیسون»(Mae Jemison) نیز روایت مشابهی را دنبال می‌کند. او به عنوان کوچکترین فرزند از خانواده به دنیا آمد. پدر جمیسون به عنوان نجار کار می‌کرد و مادرش آموزگار مدرسه ابتدایی بود. می برای فرصت‌های تحصیلی بهتر به شیکاگو نقل مکان کرد و در ابتدا پزشک شد، اما عطش او برای دنبال کردن رویاهایش باعث شد که در اکتبر ۱۹۸۵ برای برنامه آموزش فضانوردی ناسا درخواست دهد. هفت سال بعد، دکتر جمیسون به عنوان اولین زن آفریقایی-آمریکایی که به فضا سفر کرد، تاریخ‌ساز شد. او در سپتامبر ۱۹۹۲ بخشی از اعضای شاتل فضایی «اندور»(Endeavor) در ماموریت STS47 بود.

جمیسون که متخصص ماموریت شاتل فضایی اندور بود، گفت:  اجازه ندهید کسی تخیل، خلاقیت یا کنجکاوی شما را از شما بدزدد. این جایگاه شما در جهان است. این زندگی شماست. ادامه دهید و همه تلاش خود را درباره آن به کار بگیرید و آن را به زندگی‌ که می‌خواهید تبدیل کنید.

الیسون اونیزوکا

«الیسون اونیزوکا»(Ellison Onizuka) در نیروی هوایی آمریکا با درجه سرهنگ دومی خدمت می‌کرد، اما رسالت واقعی او چیز دیگری بود. اونیزوکا پس از انتخاب شدن توسط ناسا به عنوان متخصص ماموریت، در سال ۱۹۷۸ در کلاسی آموزش دید که با عنوان «35 فضانورد جدید» یا «گروه ۸» شناخته می‌شد. این فضانورد ناسا در سال ۱۹۸۵ در شاتل فضایی «دیسکاوری»(Discovery) برای ماموریت «STS-51-C» حضور داشت و به اولین آسیایی-آمریکایی و اولین ژاپنی‌تبار تبدیل شد که به فضا سفر کرد.

اونیزوکا در تلاش برای القای باورهایش به ذهن‌های جوان‌تر، در جمع فارغ‌التحصیلان سال ۱۹۸۰ «دبیرستان کوناوانا»(Konawaena High School) در هاوایی گفت: دید شما به آنچه چشمتان می‌تواند ببیند محدود نیست، بلکه محدود به چیزی است که ذهنتان می‌تواند تصور کند.

جان گلن

«جان گلن»(John Glenn) اولین آمریکایی بود که در ۲۰ فوریه ۱۹۶۲ به مدار زمین رفت. او به عنوان خلبان ماموریت در فضاپیمای «فرندشیپ ۷»(Friendship 7) خدمت کرد و این فضاپیما سه دور کامل را به پایان رساند. گلن در نمایشی استثنایی از شجاعت، «فضاپیمای مرکوری-اطلس ۶»(Mercury-Atlas 6) را هنگامی که خلبان خودکار به نقص فنی دچار شد، به صورت دستی هدایت کرد.

بعدها هنگامی که گلن اسناد شخصی خود را به «دانشگاه اوهایو»(Ohio University) اهدا کرد، گفت: اگر یک چیز باشد که در سال‌های حضورم در این سیاره آموخته باشم، این است که شادترین و راضی‌ترین افرادی که شناخته‌ام، کسانی بوده‌اند که خود را وقف چیزی بزرگتر و عمیق‌تر از صرفاً منافع شخصی خود کرده‌اند.

ویلیام آندرس

«ویلیام آندرس»(William Anders)، خلبان ماژول ماه‌نشین «آپولو ۸»(Apollo 8) در سال ۱۹۶۸ بود. او تاریخ‌ساز شد، زیرا آپولو ۸ اولین ماموریت سرنشین‌داری بود که به بیرون از مدار زمین می‌رفت. جالب اینجاست که چون آپولو ۸ ماژول ماه‌نشین نداشت، آندرس به عنوان عکاس اصلی آن ماموریت فعالیت کرد.

این باعث شد آندرس عکس نمادین «طلوع زمین» را بگیرد که سیاره آبی ما را به عنوان یک جرم رنگارنگ و نفس‌گیر در حال طلوع بر فراز سطح ماه به تصویر کشید. آندرس با تأمل در همین مورد گفت: ما این همه راه آمدیم تا ماه را کشف کنیم و مهم‌ترین چیز این است که زمین را کشف کردیم.

کریستینا کخ

«کریستینا کخ»(Christina Koch)، فضانورد ناسا که به عنوان متخصص ماموریت «آرتمیس ۲»(Artemis II) خدمت می‌کرد، با تبدیل شدن به اولین زنی که فراتر از مدار پایین زمین و به مجاورت ماه پرواز کرد، تاریخ‌ساز شد.

وقتی در یک کنفرانس مطبوعاتی از کخ پرسیده شد برای جوانانی که به آسمان نگاه می‌کنند چه توصیه‌ای دارد، گفت: من قبلاً می‌گفتم اشتیاق خود را پیدا کنید، اما برای من، این تغییر کرده است. کاری را پیدا کنید که بتوانید با کمترین سرعت و در طولانی‌ترین زمان انجام دهید و همچنان کاملاً آن را دوست داشته باشید و در آن مسیر حرکت کنید.

سونیتا ویلیامز

«سونیتا ویلیامز»(Sunita Williams)، فضانورد کهنه‌کار ناسا، یکی از مشهورترین نام‌ها در ماموریت‌های فضایی است. فداکاری ویلیامز در کارش، افتخار پیاده‌روی فضایی به مدت ۶۲ ساعت و ۶ دقیقه را برای او به ارمغان آورد. همچنین، او بیش از ۶۰۰ روز را در فضا گذراند و به موفقیت چشمگیری دست یافت. ویلیامز طی دوران حرفه‌ای خود به عنوان خلبان آزمایش پرواز سرنشین‌دار «بوئینگ»(Boeing) در سال ۲۰۲۴ خدمت کرد و همچنین، اولین کسی بود که در فضا در مسابقه دوی ماراتن شرکت کرد.

ویلیامز در مصاحبه‌ با بی‌بی‌سی پس از انتخاب شدن به عنوان یکی از اولین گروه فضانوردان برای برنامه خدمه تجاری ناسا گفت: خودتان را درگیر مفهوم محدودیت نکنید. هیچ محدودیتی وجود ندارد.

ویکتور گلاور

«ویکتور گلاور»(Victor Glover) در سال ۲۰۱۳ به عنوان فضانورد ناسا انتخاب شد. او که به عنوان خلبان ماموریت «کرو-۱»(Crew-1) شرکت «اسپیس‌ایکس» (SpaceX) برای ناسا به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی خدمت می‌کرد، افتخار اولین فضانورد سیاه‌پوستی را دارد که اقامت بلندمدت در ایستگاه فضایی بین‌المللی را با موفقیت به پایان رسانده است.

گلاور به عنوان خلبان ماموریت تاریخ‌ساز «آرتمیس ۲» خدمت کرد. او افکار خود را از طریق یک پخش زنده از فضا روایت کرد و گفت: شما در یک سفینه فضایی به نام زمین هستید که به منظور فراهم کردن مکانی برای زندگی ما در کیهان ساخته شده است. شما در میان همه این پوچی، خاص هستید. شما این واحه، این مکان زیبا را دارید که در آن ما می‌توانیم کنار هم وجود داشته باشیم.

منبع: ایسنا