کشورهایی که کمترین سرانۀ آب شیرین جهان را دارند

فرادید| در این رتبه‌بندی، کشورهایی که در سال ۲۰۲۲ کمترین میزان منابع داخلی آب شیرین تجدیدپذیر را به ازای هر نفر داشته‌اند، معرفی شده‌اند. این آخرین داده‌های موجود تا ژوئیه ۲۰۲۶ است. اطلاعات از بانک جهانی تهیه شده و میزان آب شیرین تجدیدپذیر داخلی را به ازای هر نفر نشان می‌دهد.

به گزارش فرادید؛ کویت با تقریباً هیچ منبع طبیعی آب شیرینی، در صدر کشورهایی قرار دارد که کمترین میزان آب شیرین تجدیدپذیر داخلی را به ازای هر نفر دارند. این کشور هیچ رودخانه یا دریاچه‌ای ندارد و برای تأمین آب آشامیدنی خود به‌شدت به شیرین‌سازی آب دریا وابسته است.

رتبه‌بندی ۲۰ کشور دارای کمترین میزان آب شیرین به ازای هر نفر به این ترتیب است:

۱. کویت: صفر مترمکعب

۲. بحرین: ۳ مترمکعب

۳. مصر: ۹ مترمکعب

۴. امارات متحده عربی: ۱۵ مترمکعب

۵. قطر: ۲۱ مترمکعب

۶. یمن: ۵۵ مترمکعب

۷. مالدیو: ۵۷ مترمکعب

۸. اردن: ۶۱ مترمکعب

۹. عربستان سعودی: ۷۵ مترمکعب

۱۰. سودان: ۸۱ مترمکعب

۱۱. موریتانی: ۸۲ مترمکعب

۱۲. مالت: ۹۵ مترمکعب

۱۳. لیبی: ۹۷ مترمکعب

۱۴. سنگاپور: ۱۰۶ مترمکعب

۱۵. نیجر: ۱۳۸ مترمکعب

۱۶. ترکمنستان: ۱۹۴ مترمکعب

۱۷. پاکستان: ۲۲۶ مترمکعب

۱۸. الجزایر: ۲۴۷ مترمکعب

۱۹. جیبوتی: ۲۶۴ مترمکعب

۲۰. باربادوس: ۲۸۳ مترمکعب

میانگین جهانی حدود ۵۴۰۰ مترمکعب آب شیرین تجدیدپذیر به ازای هر نفر است.

بحرین با تنها ۳ مترمکعب آب شیرین به ازای هر نفر، پس از کویت در رتبه دوم قرار دارد. مصر نیز با وجود عبور رود نیل از خاک آن، نخستین کشور آفریقایی این فهرست است و با حدود ۹ مترمکعب به ازای هر نفر در رتبه سوم قرار گرفته است.

فاصله میان این کشورها و میانگین جهانی بسیار چشمگیر است. برای نمونه، میزان آب شیرین تجدیدپذیر سرانه در بحرین بیش از دو هزار برابر کمتر از میانگین جهانی است.

خاورمیانه در صدر فهرست

هفت کشور از ۲۰ کشوری که کمترین میزان آب شیرین را به ازای هر نفر دارند، در خاورمیانه قرار گرفته‌اند. کویت، بحرین، امارات متحده عربی، قطر، یمن، اردن و عربستان سعودی در این فهرست حضور دارند.

چند کشور از این مجموعه در شمار خشک‌ترین کشورهای جهان قرار می‌گیرند و با بارندگی اندک و منابع بسیار محدود آب‌های سطحی دائمی روبه‌رو هستند.

همین شرایط توضیح می‌دهد که چرا شیرین‌سازی آب دریا و مدیریت منابع آبی به بخش مهمی از زیرساخت‌های کشورهای این منطقه تبدیل شده است. برای بسیاری از کشورهای خاورمیانه، امنیت آبی تا حد زیادی به فناوری، واردات و صرفه‌جویی در مصرف آب وابسته است.

کمبود آب شیرین فقط مشکل خاورمیانه نیست

آفریقا نیز مانند خاورمیانه هفت کشور در میان ۲۰ کشور نخست این فهرست دارد. مصر، سودان، موریتانی، لیبی، نیجر، الجزایر و جیبوتی در این گروه قرار دارند.

در آسیا نیز مالدیو، سنگاپور، ترکمنستان و پاکستان کمترین میزان آب شیرین تجدیدپذیر را به ازای هر نفر دارند.

ترکمنستان با وجود قرار گرفتن در رتبه شانزدهم، یکی از بالاترین میزان‌های مصرف آب به ازای هر نفر در جهان را دارد. بخش بزرگی از این مصرف به صنعت پنبه و برداشت گسترده آب برای آبیاری از رود آمودریا مربوط می‌شود.

سنگاپور نیز نمونه قابل توجه دیگری است. این کشور با جمعیتی بیش از شش میلیون نفر و تنها حدود ۱۰۶ مترمکعب آب شیرین تجدیدپذیر به ازای هر نفر، با محدودیت شدید منابع طبیعی آب روبه‌رو است. مساحت اندک و کمبود منابع طبیعی آب باعث شده این کشور به مدیریت بسیار دقیق منابع آبی نیاز داشته باشد.

کشورهای جزیره‌ای کوچک نیز ممکن است با محدودیت‌های جدی در زمینه آب شیرین مواجه باشند. مالت تنها کشور اروپایی حاضر در این فهرست است و با حدود ۹۵ مترمکعب آب شیرین به ازای هر نفر در رتبه دوازدهم قرار دارد. باربادوس نیز تنها نماینده قاره آمریکا در این فهرست است و با حدود ۲۸۳ مترمکعب به ازای هر نفر، رتبه بیستم را به خود اختصاص داده است.