ماموریت عجیب یک کشتی در دل اقیانوس؛ این سازه هوشمند برق ۳۲ هزار خانه را تأمین میکند
یک شرکت فناوری دریایی طرح ساخت کشتی شناوری را ارائه کرده است که میتواند همزمان یک مرکز داده هوش مصنوعی، نیروگاه تولید برق و تأسیسات آبشیرینکن را در دل اقیانوس مستقر کند.
تصور کنید یک کشتی غولپیکر در نزدیکی یک منطقه ساحلی لنگر بیندازد و همزمان برق هزاران خانه را تأمین کند، آب شیرین تولید کند و توان پردازشی مورد نیاز سامانههای هوش مصنوعی را در اختیار داشته باشد؛ این ایده، اساس پروژهای به نام «Kraaken» است که توسط شرکت مهندسی دریایی InMar Technologies و توسعهدهنده سامانههای انرژی OptiFuel Systems در قالب همکاری Optimal Transit دنبال میشود.
به گزارش نیواطلس، نسخه جدید این طرح با نام Blue Economy VITAL ۱۰۰ MW Kraaken، یک سکوی شناور با ظرفیت ۱۰۰ مگاوات است که قرار است ۴۰ مگاوات برق پیوسته به ساحل ارسال کند؛ ظرفیتی که به گفته سازندگان برای تأمین برق حدود ۳۲ هزار خانه کافی است. این کشتی همچنین میتواند روزانه ۳۰ میلیون لیتر آب شیرین تولید کند؛ ظرفیتی که برای تأمین آب حدود ۱۵۰ هزار نفر برآورد شده است. ۶۰ مگاوات باقیمانده نیز برای پردازشهای هوش مصنوعی در مرکز داده شناور اختصاص مییابد.
منبع اصلی انرژی کراکن فناوری اختصاصی Digital Ocean Thermal یا DOT است که نسخهای توسعهیافته از سامانه تبدیل انرژی گرمایی اقیانوس (OTEC) محسوب میشود. این فناوری از اختلاف دمای آب گرم سطح اقیانوس و آب سرد اعماق برای تولید برق استفاده میکند.
در این فرایند، آب گرم سطحی یک سیال با نقطه جوش پایین، مانند آمونیاک، را تبخیر میکند و بخار حاصل توربین را به حرکت درمیآورد؛ سپس آب سرد اعماق، سیال را دوباره به مایع تبدیل میکند.
نکته جالبتر این است که کراکن قصد دارد از گرمای تولیدشده توسط پردازندهها نیز استفاده کند. سرورهای مایعخنکشده مرکز داده، گرمایی در حدود ۴۵ درجه سانتیگراد تولید میکنند که در طراحی DOT دوباره وارد چرخه حرارتی میشود تا بخار آمونیاک پیش از ورود به توربین تقویت شود.
همین زیرساخت حرارتی برای شیرینسازی آب دریا نیز به کار گرفته میشود. سامانه با استفاده از فرایند «تقطیر ناگهانی در خلأ» آب دریا را در فشار پایین به بخار تبدیل میکند، نمک را جدا نگه میدارد و سپس بخار را با جریان آب سرد به آب شیرین تبدیل میکند.
کشتی کراکن برخلاف بسیاری از تأسیسات فراساحلی، قرار نیست سازهای ثابت باشد. این شناور با طراحی SWATH ساخته میشود و میتواند در صورت نزدیک شدن طوفان از محل استقرار خود جدا شده و پس از بهبود شرایط دوباره به ساحل متصل شود. سازندگان همچنین امکان انتقال آن به مناطق ساحلی محروم یا مناطق آسیبدیده از بلایای طبیعی را در نظر گرفتهاند.
با این حال، این پروژه هنوز در مرحله طراحی و توسعه است و نمونه ۱۰۰ مگاواتی آن ساخته نشده است. مهمترین چالش نیز خود فناوریهای بهکاررفته نیست، بلکه ترکیب آنها در یک شناور متحرک و دستیابی واقعی به توان وعدهدادهشده است.
فناوری OTEC نیز ذاتاً بازده پایینی دارد و به جابهجایی حجم بسیار زیادی از آب دریا نیازمند است. بنابراین، اگرچه کراکن مجموعهای از فناوریهای شناختهشده را در قالبی متفاوت ترکیب میکند، تحقق وعدههای آن همچنان به آزمایشهای مهندسی و اثبات عملکرد در مقیاس واقعی وابسته است.
منبع: همشهری
