اسکلتهای 2 هزارسالۀ «نشسته» در جریان بازسازی یک مدرسه از زیر خاک بیرون آمدند
باستانشناسان از کشف این اجساد ۲۰۰۰ ساله در فرانسه شگفتزده شدهاند؛ اجسادی که بهصورت نشسته و رو به غرب دفن شدهاند.
فرادید| در سال ۲۰۲۴، باستانشناسان در فرانسه به یک محل دفن غیرمعمول برخوردند که شامل ۱۳ جسد انسانی بود. همه این افراد بهنظر میرسید در حالت نشسته و رو به سمت غرب دفن شده باشند؛ وضعیتی بسیار عجیب و پرسشبرانگیز.
به گزارش فرادید؛ اکنون پژوهشگران اعلام کردهاند که دستکم پنج مورد دیگر از این نوع دفن را در بخشی که پیشتر بررسی نشده بود، شناسایی کردهاند. این کشفیات تازه، پرسشهای بیشتری درباره فرهنگی که این افراد بیش از ۲۰۰۰ سال پیش به آن تعلق داشتند ایجاد کرده است.
طبق بیانیهای که در ۱۸ مارس از سوی مؤسسه ملی پژوهشهای باستانشناسی پیشگیرانه فرانسه (INRAP) منتشر شد، این اسکلتها در جریان حفاریهایی که همزمان با بازسازی یک مدرسه ابتدایی در شهر دیژون (در منطقه بورگونی در شرق فرانسه) انجام میشد، کشف شدند.
همانند بقایای کشفشده در سال ۲۰۲۴، افراد تازه پیدا شده نیز بهصورت نشسته، رو به غرب و با دستانی که روی زانوهایشان قرار داشت، دفن شده بودند. دستکم سه نفر از آنها در امتداد یک خط و موازی با قبرهای قبلی، در فاصله حدود ۲۰ متری، قرار داشتند.
پژوهشگران INRAP همچنین بررسی اولیه ۱۳ اسکلت قبلی را کامل کردهاند. این افراد همگی مردانی بین ۴۰ تا ۶۰ سال بودند که قد آنها حدود ۱۶۵ تا ۱۸۳ سانتیمتر تخمین زده شده است. دندانهای سالمی داشتند و بهنظر میرسد هنگام مرگ از وضعیت جسمی نسبتاً خوبی برخوردار بودند. استخوانهایشان، بهویژه در ناحیه پاها، نشانههایی از فعالیت بدنی شدید را نشان میدهد.
در میان این افراد، پنج یا شش نفر نشانههایی از «خشونت درماننشده» روی بدن خود دارند که نشان میدهد احتمالاً بهطور عمدی کشته شدهاند. برخی از آنها بریدگیهایی روی استخوان بازو دارند و در یک مورد، بهنظر میرسد ضربهای با جسمی تیز—احتمالاً شمشیر—به جمجمه وارد شده است.
کارشناسان گمان میکنند این نوع دفن نشسته به قوم «گُل» مربوط باشد؛ مجموعهای از قبایل سلتیک که در عصر آهن در بخشهایی از فرانسه، بلژیک، آلمان، ایتالیا و سوئیس امروزی زندگی میکردند. تاکنون تنها یک شیء همراه با این اجساد پیدا شده است: یک دستبند سنگی سیاه که به حدود ۳۰۰ تا ۲۰۰ پیش از میلاد بازمیگردد؛ دورهای که با حضور قوم گل در این منطقه همخوانی دارد.
رژیس لابئون، پژوهشگر INRAP، به خبرگزاری فرانسه گفته است: «با توجه به تعداد و کیفیت این کشفیات، میتوان گفت که در دیژون یک سکونتگاه مهم از قوم گل وجود داشته است».
نمونههای مشابهی از این نوع دفن نشسته در فرانسه، سوئیس و بریتانیا نیز پیدا شده، اما در مجموع بسیار نادر هستند؛ بهطوریکه در سراسر جهان تنها حدود ۷۵ مورد از آنها شناخته شده است. بیشتر این قبرها در حاشیه سکونتگاهها قرار دارند، دور از گورستانها اما نزدیک به خانههای اشرافی یا مکانهای مذهبی. تمامی این افراد مردان بالغ هستند و بهنظر میرسد بدن آنها پس از مرگ با دقت و به شکلی خاص چیده شده است.
مجله «باستانشناسی جهان امروز» در گزارشی در سال ۲۰۲۵ درباره این کشفیات نوشت: «چیدمان منظم و بسیار مشابه این دفنها، دقتی که در قرار دادن اجساد بهکار رفته، نزدیکی آنها به مناطق مذهبی یا اقامتگاههای اشرافی، انتخاب خاص افراد و تعداد بسیار محدود این نوع تدفین، همگی نشان میدهد که این افراد احتمالاً دارای جایگاه اجتماعی ویژهای بودهاند».
بر اساس این بیانیه، ممکن است افرادی که به این شکل دفن شدهاند، اعضای خانوادههای قدرتمند، جنگجویان، نیاکان یا افرادی مرتبط با ساختارهای سیاسی یا مذهبی بوده باشند.
با این حال، تا زمانی که شواهد بیشتری به دست نیاید، پژوهشگران هنوز پاسخ روشنی برای هدف و معنای این نوع تدفین ندارند.
آنناماریا لاترون از INRAP به خبرگزاری فرانسه گفته است: «ما هنوز فرضیه مشخصی نداریم. باستانشناس بودن گاهی میتواند حرفهای بسیار ناامیدکننده باشد».
