«زیورآلات برنزی» بعد از 2500 سال از زیر خاک بیرون آمدند

فرادید| این گنجینه شامل ۱۸ شیء برنزی (عمدتاً دستبند و پابند) با وزن کلی حدود ۳٫۶ کیلوگرم است. این اشیا درون گودالی کوچک و در عمق حدود ۳۰ سانتی‌متری زمین دفن شده بودند.

به گزارش فرادید؛ این آثار نخستین‌بار توسط یک جوینده دارای مجوز رسمی که با تأیید مقام‌های میراث فرهنگی و مالک زمین فعالیت می‌کرد، شناسایی شدند. پس از آن، باستان‌شناسان برای بررسی محل و حفاظت از یافته‌ها به منطقه فراخوانده شدند.

زیورآلات کشف‌شده در وضعیت بسیار خوبی حفظ شده بودند. پس از پاک‌سازی دقیق و انجام مراحل اولیه مرمت، بسیاری از این قطعات برای نمایش در موزه مناسب تشخیص داده شدند.

بیشتر اشیا شامل دستبندها و پابندهای مارپیچی ساخته‌شده از میله‌های ضخیم برنزی هستند. برخی سطحی ساده دارند، اما تعدادی دیگر با نقش‌های حکاکی‌شده ظریف تزئین شده‌اند. این نقش‌ها شامل خطوط مورب، شیارهای تکرارشونده، طرح‌های لوزی‌شکل و نقش‌هایی شبیه شاخه‌های درخت صنوبر است.

چند زیورآلات به نظر می‌رسد که مجموعه‌های هماهنگ و جفتی را تشکیل می‌داده‌اند. بعضی از آن‌ها دارای انتهای هم‌پوشان یا بخش‌های پایانی با شکل‌پردازی دقیق هستند که نشان‌دهنده مهارت بالای سازندگان آن‌هاست.

یکی از بزرگ‌ترین قطعات، در بخش زیادی از سطح بیرونی خود با نقش‌های هندسی فشرده پوشیده شده است. برخی دیگر نیز با شیارهای تکراری و نوارهای باریک حکاکی‌شده تزئین شده‌اند.

کارشناسانی که این گنجینه را بررسی کرده‌اند، اشیا را به فرهنگ لوزاتسی نسبت داده‌اند؛ فرهنگی که در اواخر عصر مفرغ و اوایل عصر آهن در بخش‌هایی از لهستان امروزی گسترش داشت. بر اساس بررسی‌ها، این زیورآلات متعلق به حدود ۵۵۰ تا ۴۰۰ پیش از میلاد هستند.

کشف مجموعه‌های بزرگ زیورآلات برنزی فرهنگ لوزاتسی در منطقه زاموشچ چندان رایج نیست. یافته‌های قبلی در این ناحیه معمولاً به چند شیء پراکنده یا قطعات شکسته محدود می‌شد و نه یک گنجینه کامل.

فرهنگ لوزاتسی با سکونتگاه‌های مستحکم، تدفین‌های همراه با سوزاندن اجساد و مهارت در فلزکاری برنز شناخته می‌شود. اشیای برنزی این دوره از طریق مسیرهای تجاری طولانی میان مناطق مختلف اروپای مرکزی جابه‌جا می‌شدند.

هنوز مشخص نیست چرا این زیورآلات در زمین دفن شده بودند. برخی گنجینه‌های عصر مفرغ به‌عنوان دارایی‌های پنهان‌شده تفسیر می‌شوند، در حالی که برخی دیگر ممکن است برای اهداف آیینی و مراسمی در خاک قرار داده شده باشند.