کشف یکمرسدسبنز مربوط به ۲هزار سال قبل | کالسکهای هیدرولیک با کمکفنرهای ضدضربه!
باستانشناسان در کاوشهای اخیر خود در شهر سوخته پمپئی، بقایای یک کالسکه تشریفاتی را پیدا کردهاند که مجهز به یک سیستم ضربهگیر فوق مدرن است.
تکنولوژی خودروسازی مدرن ریشه در نبوغ دو هزار سال پیش دارد. بررسیهای اسکن سهبعدی روی یک وسیله نقلیه رومی نشان میدهد انسانهای باستان، سیستمهای تعلیقی میساختند که شباهت عجیبی به کمکفنرهای خودروهای لوکس امروزی دارد.
کالسکه چهارچرخ تشریفاتی
ما معمولا شهر باستانی پمپئی را با مجسمههای مومیشکل انسانهایش میشناسیم که بر اثر انفجار آتشفشان در یک ثانیه منجمد شدند؛ اما این بار، این کپسول زمان بزرگ، رازی را فاش کرده که دنیای مهندسی مکانیک را تکان داده است.
در جریان یک کاوش فوق پیشرفته که نتایج اسکن قطعات آن منتشر شده، دانشمندان در یک ویلای مجلل در شمال پمپئی، یک کالسکه چهارچرخ تشریفاتی را کاملاً سالم از زیر خروارها خاکستر آتشفشانی بیرون کشیدند. جذابیت اصلی و معماگونه این کشف زمانی آشکار شد که مهندسان خودرو به تحلیل شاسی این وسیله نقلیه باستانی پرداختند.
آنها متوجه شدند این کالسکه نه یک جعبه چوبی ساده، بلکه یک ماشین مهندسیشده با مجموعهای از فلزات انعطافپذیر و سیستم تعلیق هیدرولیک چوبی و چرمی است که لرزش جادههای سنگی روم باستان را کاملاً خنثی میکرده است؛ جزییاتی بهشدت عجیب که ثابت میکند علم هیدرولیک و مکانیک، قرنها پیش از آنچه در تاریخ نوشته شده، وجود داشته است.
انعطافپذیری بالای بدنه
به گزارش سایت livescience این وسیله نقلیه باستانی بهقدری باکیفیت ساخته شده که خاکسترهای داغ آتشفشانی، مانند یکلایه محافظ آن را از گزند اکسیدشدن و نابودی نجات دادهاند. باستانشناسان با استفاده از فناوری لایهبرداری دیجیتال توانستند بخشهای حکاکی شده برنزی و ورقههای نقرهای روی بدنه آن را بازسازی کنند. اما بخش حیرتانگیز، محورهای چرخ این ماشین است؛ استفاده از آلیاژهای خاصی از آهن که انعطافپذیری بالایی در برابر ضربه دارند، نشان میدهد رومیان باستان به دانش متالورژی و ترکیب فلزات برای اهداف صنعتی و راحتی در حرکت دستیافته بودند.
کمکفنرهای پیشرفته دو هزار سال قبل از اختراع خودرو!
جادههای روم باستان از سنگهای ناهموار تشکیل شده بودند که حرکت با کالسکههای معمولی را بسیار دردناک و پر تکان میکرد. طراحان این ماشین لوکس، اتاقک اصلی کالسکه را با استفاده از تسمههای چرمی بسیار ضخیم و مفاصل برنزی متحرک بهصورت معلق روی چرخها قرار داده بودند.
این ساختار مهندسی دقیقاً مانند سیستم تعلیق مستقل در خودروهای مدرن عمل میکند و باعث میشده که اتاقک در زمان عبور از دستاندازها، بهجای کوبیده شدن، حالتی شناور و گهوارهای داشته باشد تا سرنشینان ثروتمند آن کوچکترین تکانی را حس نکنند.
نبوغ باستان
این شاهکار مکانیکی، دانشمندان تاریخ علم را با یک چالش بزرگ روبرو کرده است. تا پیشازاین تصور میشد سیستمهای تعلیق پیچیده و شاسیهای منعطف، دستاورد قرون اخیر و انقلاب صنعتی هستند. اما وجود چنین مکانیزمی در دو هزار سال پیش ثابت میکند که بخش زیادی از دانش مهندسی بشر در طول قرون وسطا گم شده یا از بین رفته است. این موضوع پنجرهای جدید را رو به بازنویسی تاریخ فناوری بازکرده و ثابت میکند که انسان باستان، ابزارهای محاسباتی و تجربی بسیار پیشرفتهتری از تصورات امروزی ما در اختیار داشته است.
منبع: همشهری
